mokku (p. 367) கிறேன், மொக்கினேன், வேன், மொக்க, v. a. To eat voraciously, to gluttonize. மொக்கித்தின்ன, inf. To devour greedily. 2)

mokkuḷi (p. 367) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To dubble up, to gurgle, குமிழியிட்டொ லிக்க. 3)

mokkuḷ (p. 367) s. A bubble, a water-bladder, நீர்க்குமிழி. 2. The navel, கொப்பூள். 3. The bud of a flower, the calix, மலரும்பருவத் தரும்பு. (சது.) 4)

mokkai (p. 367) s. [Tel. மொக்கு.] Ignominy, shame, disgrace, வெட்கம். 2. Bulkiness, பருமை. 3. [loc.] A notch in a knife. 4 Bluntness of an iron style, கூரின்மை. மொக்கையானஎழுத்தாணி. A blunt style. மொக்கைகுலைய, inf. To be disgraced, to suffer reproach. மொக்கைபண்ண, inf. To injure one, அவமானப்படுத்த. 2. To use a knife injuriously--notching its edge, or breaking the point, ஆயுதங்களைமழுக்க. மொக்கைபோக, inf. To be disgraced or deceived. 2. To be notched as a knife, sword, &c. 5)

mokkaiccōḷm (p. 367) s. A kind of Maize. See சோளம். 6)

mongkāṉ (p. 367) s. A ramming block for roads. 7)

mocumocukk (p. 367) inf. To crawl, to itch, to feel a sensation like the crawling of insects, தினவுதின்ன. மொசுமொசென்றுசிரங்கரிக்கிறது.......The itch spreads. [crawls.] மொசுமொசுக்கை, s. A plant. See முசுமுசுக்கை. மொசுமொசெனல், v. noun. A sound produced by a throng, or swarm of ants, bees, &c. மாடுமொசுமொசென்றுகுடிக்கிறது.......The ox drinks with a gurgling sound. 8)

moccu (p. 367) --மொச்சுநாற்றம், s. [Tel. முச்சு.] sometimes மொச்சை.] A strong smell from sheep, ஆட்டுமணம். மொச்சடித்தல், v. noun. The giving of a strong scent, by sheep. 9)

moccai (p. 367) s. A leguminous creeper, Black-seeded Dolichos, Lablab vulgaris, cultivated in புஞ்சை, lands, ஓர்செடி. கடலைமொச்சை, s. A kind of மொச்சை. காட்டுமொச்சை, s. A variety not cultivated. பாம்புமொச்சை, s. A plant. See மொச்சைக்கொட்டை--மொச்சைப்ப யறு, s. Its pea or vetch. 10)

moñci (p. 367) s. The breast, முலை, in child's talk. மொஞ்சிநாற்றம், s. The Scent of a woman's milk. 11)

moṭmoṭeṉl (p. 367) --மொடுமொ டெனல்--மொடுமொடுத்தல், v. noun. [also முடமு டெனல்.] The rustling of dried skins, starched cloth, &c., an imitative sound, ஈர டுக்கொலிக்குறிப்பு. (சது.) 12)

moṭu (p. 367) s. [prov.] Greatness, bulkiness; cheapness; plentifulness, பருமை, நயம். 13)

moṭukku (p. 367) s. [indecl.] A peculiar sound. மொடுக்குமொடுக்கென்றுகுடிக்கிறது. Drinking with a gurgling noise in the throat. 14)

moṭṭu (p. 367) s. A tender flower-bud, இளம் பூவரும்பு. (சது.) 2. Glans Penis. தேர்மொட்டு, s. The rounded top of an idol-car. மொட்டம்பு, s. A blunt-pointed arrow, as உதணம். [ex அம்பு.] (சது). 15)

moṭṭai (p. 367) s. A bald head, shaved head, முண்டிதம். (c.) 2. Bluntness of an instrument, மழுங்கல். 3. An unmarried young man. (in contempt.) மொட்டைக்கறுப்பர், s. The servants of Yama, எமதூதர். (p.) மொட்டைக்குல்லா, s. A flat cap. மொட்டைத்தலை--மொட்டந்தலை, s. A bald head. மொட்டந்தலையிற்பேன்போலேவெளியாயிருக்கின் றது. It is as evident as a louse on a bald pate. மொட்டந்தலையிற்பட்டங்கட்டியாளவந்தானோ..... Has that bald [incompetent] head come to govern us? மொட்டைச்சி, s. [masc. மொட்டையன், pl. மொட்டையர்.] Bald female. நாலுமொட்டையர்மாத்திரம்நிற்கிறார்கள். There are only four bald [senseless] pates. மொட்டைதட்ட, inf. To strip a tree of fruit, &c. எல்லாம்மொட்டைதட்டிக்கொண்டுபோய்விட்டா ன். He has taken away every thing. மொட்டைப்பார்ப்பாத்தி, s. A brahman widow.--Note. A brahamani who has lost her husband must shave her head; or her hair, adding to her beauty, will entice men, and so be a cord to bind her husband in hell. மொட்டைப்புத்தி, s. Stupidity, bluntness of intellect. மொட்டைமாடு, s. [also மோழை.] A cow, or any of the genus bos without horns. மொட்டையடிக்க, inf. To shave the head entirely, as the widows of brahmans, and of the கோமுட்டி caste. 2. To shave the head of a criminal, as a punishment. மொட்டையாய்ப்போக, inf. To become blunt. மொட்டையாய்வெட்ட, inf. To lop a tree bare. மொட்டையெழுத்தாணி. A blunt style. மொட்டைவசனம், s. An incomplete sentence; (lit.) a bald sentence. 16)