(இலக்.) ஒருமை எண் ஒருமைச்சொல் ஒருவர் ஒன்று (பெ.) ஒற்றையான ஒருதனியான ஒப்பிணைவற்ற உவமையற்ற தனித்தன்மை வாய்ந்த தனிப்பட்ட தலைசிறந்த சராசரிக்கு மேற்பட்ட பொது நீங்கிய சிறப்புடைய அரிய புதுமை வாய்ந்த வியக்கத்தக்க இயன் மாறுபாடான மரபுக்கு மாறான வழக்கில்லாத அபூர்வமான மிகப் பொருத்தமமான (இலக்.) ஒருமை எண்ணுக்குரிய.

தனித்தன்மை தனி ஒருநிலை அருநிலைப் பண்பு அருநிகழ்வுநிலை அருவாய் பிணைவு அறியாப்புதுமை விசித்திரம் வியக்கத்தக்க தன்மை தனிச்சிறப்புக் கூறு ஒப்பிணைவின்மை ஒப்பிணைவற்ற செய்தி வழக்கிலில்லா நிலை இயன்மாறான செய்தி முன்காணாப் பண்பு புதுமை நிகழ்வு ஒருமைத்தன்மை ஒன்றனிலை.