nivirttam (p. 277) s. Expiation, &c., as நி விர்த்தி. நிவிர்த்தன், s. One freed from secularities, துறவி. 173) *

taruppakaṉ (p. 225) --தர்ப்பகன், s. The name of Kama, மன்மதன். W. p. 41. DARPAKA. 52) *

īṭṭi (p. 58) s. A lance, a spear, a pike, குந்தம். (c.) ஈட்டித்தாங்கு, s. The staff of the spear. ஈட்டிப்பிடங்கு, s. The part of a lance to which steel is fixed. ஈட்டிமுனை, s. The point of a spear. 8)

ēkpātm (p. 77) s. A stanza of four lines all exactly alike, but with different meanings, எல்லாவடியுமொருதன்மைத்தாய்வருஞ் செய்யுள்--as வானகந்தருமிசையவாயின--வானக ந்தருமிசையவாயின--வானகந்தருமிசையவாயின-வானகந்தருமிசையவாயின. 5)

poẕutu (p. 337) s. [also போது.] Time, கா லம். 2. Portion of time, வேளை. 3. One of the six divisions of the day of ten நாழிகை, சிறுபொழுது. 4. The sun, சூரியன்.--For சிறு பொழுது, and பெரும்பொழுது look under அறு பொழுது, and பருவம். பொழுதறுதி, s. Time of sunsetting. பொழுதுகட்டுதல், v. noun. The sun being overcast with clouds, a sign of rain. பொழுதுகாண--பொழுதுபுறப்பட, inf. To appear as the sun. பொழுதுசாய--பொழுதிறங்க, inf. [vul. பொழுசாய.] To decline as the sun. 2. [as an adv.] In the afternoon. பொழுதிருக்க, [adverbially.] Before sunset; (lit.) while the sun is. பொழுதுதிரும்பல், v. noun. The sun passing the meridian. பொழுதுபூத, inf. [prop. பொழுதுபு குத.] As பொழுதுபட. பொழுதுபட--பொழுதுபோக, [as adv.] At sunset; (lit.) the sun to set. பொழுதுபட்டிடம்விடுதிவிட்டிடம்.... I lodge, wherever I am at sunset. பொழுதுபோக்க, inf. [v. noun. பொழுது போக்கல், பொழுதுபோக்கு.] To pass away time; to take recreation. 2. [prov. பொழுதுதாழ்க்க.] To idle, to lounge. பொழுதுவணங்கி, appel. n. The sunflower, சூரியகாந்தி. பொழுதுவிடிய, inf. [v. noun. பொழுது விடியல்.] To dawn. 2. To rise as the sun.--For இறங்குபொழுது, ஏறுபொழுது, ஒரு பொழுது, அப்பொழுது, &c., see in their places. 70)

nōkkttāṉ (p. 284) appel. n. One who fascinates by the eye. (நீதிநெறி.) 13)

attuccam (p. 13) s. The most auspicious degree in the vertical sign, in which a planet may be placed, கிரகநிற்குநல்லுச்சம். (p.)

kūttṉ (p. 134) s. Sulphate of copper, துருசி. See under கூத்து. 4)

pūvnti (p. 331) s. [com. பூந்தி.] Notch-leaved soap-nut tree. See நெய்க்கொட்டான். பூவந்திப்பழம், s. [also. பூவம்பழம்.] Its fruit, used for removing spots, and the scurf of the hair. 41)

tarakku (p. 225) s. A tiger, புலி. (சது.) 2. (St.) A hyena, புலிக்குடத்தி. 8) *

cutam (p. 193) s. Destruction, injury, loss, perishing, கேடு. W. p. 333. CHYUTA. 2. Method, order, the right way of doing a thing, முறைமை. (சது.) 3. The நெருஞ்சில் plant. (M. Dic.) 76) *

kātampam (p. 104) s. A variety of sweetsinging swan, இனிதாகப்பாடும் அன்னம். (சது. 17)

ilākkai (p. 53) s. A nit, the egg of a louse, ஈர். See இலீக்கை. (ஸ்காந்.) (p.) 61) *

kāḷpm (p. 106) s. A battle, a fight, warfare, போர். (p.) 7)

tṟ (p. 230) . A particle for தன்; the ன் is changed as தற். Sa. தற்காக்க, inf. To preserve, to protect, chiefly as the deity or other superior. இரட்சிக்க. 2. To take care of one's self, to be cautious of dangers, to maintain fidelity to a husband, தன்னைக்காக்க. தற்காவல், s. Self-protection, selfcaution. தற்கிழமை, s. [in gram.] The thing possessed, or closely connected with the possession--oppos. to பிறிதின்கிழமை See கிழமை. தற்குணம், s. Peculiar nature or quality. தற்குறி--தற்குறிப்பு, s. The mark of one unable to write, to serve as his signature. (c.) தற்குறிபோட, inf. To make such a mark. தற்குறிப்பேற்றம், s. One of the thirtyfive rhetorical figures, a fanciful kind of metaphor--as the trees, flourishing after a rain, extend, as it were, their arms to return fruits to the clouds. ஓரலங்காரம். தற்குறைவு, s. Deficiency in a stock or quantity without any apparent cause. தற்கொலை, s. Suicide. (c.) தற்சாட்சி, s. Self-evidence, மனச்சாட் சி. 2. The universal soul. or deity inspiriing all creatures, பரமாத்துமா. தற்சிவம், s. Absolute deity, the selfexistent, ஈச்சுரன். தற்சினேகம், s. Self-love, தன்னைநேசிக் கும்நேசம். தற்சொரூபங்காட்ட, inf. To exhibit himself in his true nature as the deity; i. e. not in human or other form. 2. To display one's power, capacity, true characteristics, சுயதன்மைகாட்ட. தற்சொரூபம், s. One's own peculiar nature or form of existence, சுயரூபம்; used chiefly of the deity. தற்சுட்டு, s. self-reference, தன்னைச் சுட்டுகை. தற்சுந்தரம், s. Self-possession, inherent attribute as peculiar to the deity. தற்சுதந்தரஅறிவு, s. Intuitive knowledge. தற்செயல், s. Providential, without any apparent cause, contingent, தெய்வச் செயல். 2. An accident. (c.) தற்செய்ய, v. n. inf. [prov.] To produce its own natural effects, to prosper by providence, இயல. 2. To be advantageous, favorable, profitable, to issue successfully, பலிக்க. வியாபாரம்அவனுக்குத்தற்செய்யவில்லை. Trade does not prosper with him. தற்செல்வம், s. Strength, power, force, வலி. (சது.) 2. One's own property. தற்பாடி, appel. n. A lark, வானம் பாடி. (R.) தற்புகழ்ச்சி, s. Self-praise, self-applause, self-complacency. தற்புணர்ச்சி, v. noun. Self-pollution, onanism, சுயபுணர்ச்சி. தற்பொழிவு, v. noun. Self-interest. தற்போதம், s. Self-knowledge, knowledge of the soul and deity, தன்னையுங் கடவுளையும் அறியுமறிவு. 2. Intuitive knowledge, inherent and eternal knowledge as possessed by the deity. தன்னறிவு.