தூவுதல்

சிதறல் தூவுதல் (வினை.) சிதறு தூவு தௌி கலைவுறு சிதறலாக வீசு அங்குமிங்கும் வீசு இடையிடைதூவு இடையிடை தௌி பரவலாக எறி சிதறலாகத் தௌி மேகத்தைக் கலைவி படையைச் சிதற அடி துரத்தியடி கலைந்தோடு தனித்தனியாக்கு துண்டுதுண்டாகப்பிரி நாற்புறமும் பரப்பு நாலாபுறமும் பரவு நம்பிக்கை குலைவி குலைவுறு ஒளிசிதறிப் பரப்பு ஒளிசிதறிப்பரபு வெடித்துத் தெறிக்தோடு.