arm (p. 23) s. A file, rasp, ஓர்கருவி. 2. (p.) A cellar, cell, cavern or subterraneous room, கீழறை. 3. The abyss including all the nether worlds, பாதாளம். (திருச்செந்.) அரபொடி, s. Filings, iron filings, இரும்புத்தூள். அரமுறி, s. A kind of herb useful for its root, இரும்புமுறிச்செடி. அரம்பிலம், s. The abyss, infernal worlds. 24) *

uccu (p. 59) கிறேன், உச்சினேன், வேன், உச்ச, v. a. To pitch at a mark, cast a game with betel nuts, shells, money, &c., கழற்காய்முதலியவையெறிய. 2. [prov.] To conquer in a game or controversy, to win, surpass, get the advantage of by subtilty or artifice, வெல்ல. 3. [vul.] To get another's property by artifice, to defraud, trick, பிறர்பொருளைக்கவர. உடைதாரமுத்தரிகமெல்லாமுச்சிக்கொண்டேனென் னைமெச்சிக்கொண்டேன். Having robbed her of her clothes, mantle and all, I exulted in the exploit. (திருச்செந்தூர்நொண்டி.) உச்சன், s. [prov.] A shell, arecanut, tamarind seed, &c. used for pitching in a game. 65) *

uṭu (p. 59) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dress, attire, put on clothes, வஸ்திரந்தரிக்க. 2. To dress another, ஒருவனுக் குடுக்க. 3. (fig.) (p.) To surround, encircle, சூழ. பிள்ளைக்குச்சீலையுடுத்தாள். She dressed the child. பூசலார்விழிக்குச்சந்தப்பூந்தழையுடுத்து. Adorning the attractive eyed body with boughs of the sandal tree. (திருச்செந்திற்புராணம்.) உடுகூறை, s. Clothes--in colloquial use, chiefly woman's. உடுத்தவாடை, s. Home-dress or dishabille, under-clothes. உடுத்தவாடையில்லாதாணீராட்டும். A woman's bathing without her under-garments (is improper). (திரிகடுகம்.) உடுத்துக்கொள்ள, inf. To dress one's self. உடுத்துவிட, inf. To dress another. உடுபாவனை, s. Mode or style of dress. 2. [prov.] A suit of clothes. 3. (Rott.) Clean clothes. உடுபுடவை, s. Garments. உடுமானம், s. A dress befitting a person's station in life. நகருடுத்த, rel. part. Surrounding the city. கடலுடுத்தபார், s. The sea-girt earth. உடுக்கை, v. noun. Dressing. 2. s. Raiment, clothing, உடை. உடுக்கையிழந்தவன்கைபோலவாங்கேயிடுக்கண்க ளைவதாநட்பு. (Real) friendship to one removes his distress with that promptitude with which the hands of him whose garments are loosened (while before an assembly) adjust them. (குறள்.) உடுப்பு, s. Clothes, garments, clothing, vesture, dress, வஸ்திரம். உடுப்புடுக்க, inf. To dress, clothe (one's self of another). 90)