amr (p. 19) s. War, fighting, strife, with all the din of war, போர். 2. Wall around a fort, மதில். 3. Rage, fury, crisis of a disease, the violence or paroxysm of a fever, delirium, உக்கிரம். (p.) அமரர், s. Foes, enemies, பகை வர். (p.) அமராட--அமரியற்ற, inf. To fight, war. See ஆடு and இயற்று. அமராபரணன், s. An undaunted hero, one who considers his wounds received in close action as ornaments. (நன்னூல்.) அமர்க்களம், s. [impr. அமக்களம்.] Field of battle, போர்க்களம் 2. A confused noise, stir, bustle, tumult, agitation, conviviality, ஆரவாரம். விருந்தமர்க்களம், s. Stir and bustle, as talking, cooking, going out and coming in. வேளாண்மையமர்க்களம், s. Stir and bustle of harvest. 21)

avāvu (p. 30) கிறேன், அவாவினேன், வே ன், அவாவ, v. a. To desire, want, விரும்ப. 2. To desire intensely, crave, covet burn with lust, பேராசைகொள்ள. 3. (fig.) To approach, கிட்ட, 4. v. n. To descend, இறங்க. (p.) அவாய்நிலை, s. An elliptical form, needing some thing to complete the sense. 2. Agreement of words--as of a nominative with a verb. (நன்னூல், and குறள்.) அவாவுதல், v. noun. Descending, இறங்குதல். 2. Desiring, விரும்புதல். 17) *

ik (p. 45) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To leave behind, pass over, go beyond, கடக்க. 2. To transgress, violate, deviate from rule or justice, மீற. 3. v. n. To depart, go, pass, போக. (p.) வரம்பிகந்தன. Those that exceed limits, things that are boundless. மடநனியிகக்கும். Ignorance will in great measure be renounced. (நன்னூல்.) இகந்துபட, inf. To be confuted, to fail, தவறுபட. 2. [in grammar.] To vary from a rule--as an exception, முற் கூறியவிதியைக்கடக்க. 3) *

iṉi (p. 57) adv. Now, immediately, presently, இப்பொழுது. 2. Henceforth, hereafter, பின்பு. 3. A particle of place, from this limit, onward, இப்பால். (நன்னூல்.) இனிக்கள்ளமில்லை. There is no more injurious, offensive matter, &c., no longer any alloy, spuriousness, &c. இனிக்காரியமில்லை. There is no further business. There is no more hope for him--said of a dying man, &c. இனிநம்மெல்லை. We are now close on our limit; we approach our boundary. இனிப்பிழைக்கிறதா? Can he possibly survive? (he will certainly die). இனிப்பேசு. Now you may speak, there is no longer any restraint. இனிப்போதும். Now there is enough. இனிமேல். Hereafter, at some future time. இனியார்? Who else? இனியாற்றாது. I am unable to proceed further (I am altogether exhausted). இனியெங்கேபோவாய்? Whither will you go next? What further resource is left you? இனியென்னசெய்வாய்? What can you do further? இனிவேண்டாம். It is needed no longer, or no more is required. பண்டறியேன்கூற்றென்பதனையினியறிந்தேன்.... Formerly I knew not, but now I know who Yama is. (குறள்.) 46)

iṟ (p. 56) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To die, become extinct, cease, to be terminated, ended, exterminated, சாவ. 2. To decay, rot, moulder, waste. perish, அழிய. 3. (p.) To become antiquated, disused, obsolete, to fall into desuetude, பழமையாக. 4. To go, pass, pass by, proceed, pass--as time, to elapse, செல்ல. 5. To exceed, surpass in number, measure, degree. &c., அதிகரிக்க. 6. To pass over the limit, to transgress, trespass, கடக்க. காடகமிறந்தோர்கே. After him who is gone into the desert. எளிதெனவில்லிறப்பான். He who goes to his neighbor's wife considering it a light matter. இறந்தகாலம், s. Past time, past tense, செல்காலம். இறந்ததுவிலக்கல், s. The omission or exclusion of what is gone out of use--one of the thirty-two உத்தி. (நன்னூல்.) இறந்துபட, inf. To die. (p.) இறந்தோர், s. The dead, departed spirits, the manes, மரித்தோர். இறந்தோர்சேர்வனம், s. A cemetery, the place where the dead are deposited, whether burnt or buried. எண்ணிறந்த, rel. part. Innumerable. அளவிறந்த, rel. part. Beyond measure, immense. இறப்பு, v. noun. Death, dying, extinction, மரிப்பு. 2. Mouldering, decay, waste, அழிகை. 3. (p.) Passage, passing, loss &c. of time, செல்லுகை. 4. Excess, prominence, superabundance, மிகுதி. 5. Transgression, trespass, wrong, offence, injury, misdemeanor, harm, evil, கடக்கை. 6. Being obsolete, disused, desuetude, கெடுகை. 7. (c.) The inside or under part of a sloping roof, the eaves, வீட்டிறப்பு. இறப்பினையென்றும். Though able to revenge the offence. (குறள். 72.) இறவு, v. noun. Death, dying, extinction, இறக்கை. 2. Decay, அழிவு. 3. Excess, மிகுதி. (p.) 13)

uṇ (p. 59) --உண்ணு, கிறேன், உண்டே ன், உண்பேன் or உண்ணுவேன், உண்ண, v. a. To eat, drink, suck--as a child; to take food, whether solids, liquids or other kinds, to taste, அருந்த. 2. To feed, make a full meal --as a dinner, &c., புசிக்க. 3. To enjoy, suffer, experience, or receive the fruits of actions performed in former births, or in future the actions of the present, அனுபவிக்க. 4. To imbibe, absorb, விழுங்க.--Note. With verbal roots and sometimes with verbal nouns it forms a passive--as அடியுண்ண, to be beaten; அலையுண்ண, to be distressed. உண்டசுற்றமுருகும். Relations or friends who have eaten together will cherish towards each other kindly feelings. உண்டசோற்றுக்கிரண்டகம்பண்ணப்படாது. One ought not to be ungrateful to his benefactor. உண்டார்மேனிகண்டாற்றெரியும். A person's diet may be known by his appearance. உண்ணக்கைசலிக்க. To be so delicate as to tire by eating--as a dainty child, &c. 2. To be wearied, cloyed, sated, &c. by too profuse a supply of food. உய்யாவினைப்பயனுண்ணுங்காலை. While experiencing the inevitable fruits of former births. உண்கலம், s. A plate or dish to cat from, a porringer, commonly brass, தாலம். உண்டாட்டு, s. Play of females, மகளிர்விளையாட்டு. 2. Play, sport, விளையாட்டு. 3. Festivity, drinking, joviality, மதுவுண் டாடுகை. உண்ணி, s. An appellative termination often contracted to உணி--as தூக்குணி, &c., one who eats, an eater. உண்ணீர், s. Water to drink. உண்பிக்க, inf. To cause to eat, drink, &c., feed one, உண்ணுவிக்க. தூக்குணி, s. One so vile and daring as not to fear hanging. 2. A malefactor who is hanged. 3. One who hangs about to get food. அழுகுணி, s. One who is always weeping; also one who is disposed to weep. அடியுணி--குட்டுணி, s. One who is beaten. குத்துணி, s. One who is stabbed. 2. A dastard, mean spirited person. இரப்புணி, s. A beggar, one who eats what he begs. அடையுணி, s. One dependent for food. கட்டுண்ண, inf. To be tied up. வெட்டுண்ண, inf. To be cut down. தடையுண்ண, inf. To be hindered. மையுண்கண்ணி, s. A woman with painted eyes, (lit.) she whose eyes have absorbed paint. முலையுண்ணுங்குழந்தை, s. An infant at the breast. நீலுண்டுகிலிலை. The pencil which has imbibed blue paint. (நன்னூலுரை.) கள்ளுண்ணி, s. A drunkard. தள்ளுண்ண, inf. To be rejected. வீண்சோறுண்ணி, s. A rice consumer, a worthless person. உண்டல். A past verbal form of உண்ணல், eating. 119)

uri (p. 64) s. A small dry or liquid measure, அரைப்படி, marked thus, வரி. 2. (p.) Rind, peel, bark (of some trees), a skin stripped off, either raw, dried, tanned, dressed or otherwise, தோல். 3. Coriander, கொத்துமல்லி, Coriandrum sativum, L. 4. The root of the abstract noun உரிமை, propriety, peculiarity. 5. One of the four general divisions of words, including adjectives and adverbs, also all words expressive of abstract qualities, உரிச்சொல். உரிச்சீர், s. A kind of metrical foot. See சீர். உரிச்சொல், s. One of the four classes of words. See உரி. வினையுரிச்சொல், s. Adverb. பெயருரிச்சொல், s. Adjective. உரிநெல், s. A half measure of paddy. உரிப்பொருள், s. The third division of அகப்பொருள், denoting the intercourse of the sexes. உரியரிசி, s. a half measure of rice. (நன்னூல்.) உரியாழாக்கு, s. Five-eighths of a measure; marked . மரவுரி, s. A kind of dress made of the bark or rind of a tree, used by wild tribes and ascetics, சீரை. 12)

aitu (p. 79) appel. noun. That which is beautiful. ஐதுரையாநின்றவணிந்துரை. The preface which is an embellishment. (நன்னூல்.)

ol (p. 83) s. The end, முடிவிடம். 2. A partial imitative sound, ஒலிக்குறிப்பு. ஒல்லெனல், v. noun. Sounding like ஒல், ஒல்லென்றொலித்தல். ஒல்லென்றொலிக்க, inf. To make a roaring noise, as the sea. ஒல்லென்றொலிக்குமொலிபுனலூரற்கு. To the chief of Maruttam villages surrounded by roaring water-- (நன்னூல்.) 28)

kṉai (p. 102) s. Sound, roar, resonance, acclamation, ஒலி. 2. Closeness, thickness, செ றிவு. 3. Fulness, intensity, நிறைவு. (சது.) (p.) கனைகதிர்ச்செல்வன், s. The prince of thick-set rays--the sun, சூரியன். (கா சிகா.) கனையிருள், s. Thick darkness. (நன்னூலுரை.) கனைவரிவண்டு, s. A large humming beetle. 63)

kṉ (p. 102) s. The pan of a pair of small scales, சிறுதராசுத்தட்டு. (நன்னூல்.) 2. Work in brass, கன்னார்தொழில். (p.) கன்னத்தட்டு, s. [as கன்.] The pan or dish of a balance, சிறுதராசுத்தட்டு. கன்னார், s. Braziers, bell-founders, copper-smiths, &c., கஞ்சகாரர். 65)