cāttu (p. 176) கிறேன், சாத்தினேன், வேன், சாத்த, v. a. To daub, smear, anoint--as sandal, or other unguents, சந்தனமுதலியஅப்ப. 2. To put a cloth, an ornament, or flowers on an idol, a holy personage, &c., ஆடைமுதலிய அ ணிய. 3. To slap, strike, tap, beat, அடிக்க. 4. To shut, put to, to close--as a door, &c., கதவுமுதலியமூட. 5. (impr. for சார்த்து.) To place against, ஒன்றின்மேற்சார்த்த. (c.) சாத்தாதவர், s. (pl.) Those who do not wear the sacred thread, or the tuft of hair. A mixed class of Vaishnuvas--opposed, to சாத்தினவர். They have their principal occupation, as flower-gatherers, minstrels or mendicants. (R.) Compare சாத்தானியன். சாத்திக்கழிக்க, inf. To adorn the idol with flower or garlands, and afterwards remove them. சாத்திக்கொள்ள, inf. [prov.] To dress one's self with garlands, costly attire, &c., in contempt. சாத்துப்படி--சாத்துகாப்பு, s. Flowers, jewels and vestments as the attire of an idol. 2. [in burlesque.] A good drubbing, நல்லடி. சாத்துக்கவி, s. A poem prefixed or affixed to a work, by a different hand. சாத்துநாற்று--சாத்துநாறு, s. Young plants planted in the place of those which have died. (R.) திருக்கடைக்காப்புச்சாத்த, inf. To shut the door of the temple, கோயிற்கதவுமூட. 2. To finish a poem addressed to a deity by making the last verse. See under திரு. வில்வஞ்சாத்த, inf. To cast the fragrant leaves of the வில்வம் tree at the feet of the idol. See வில்வம். 41) *

ciṟai (p. 189) s. A captive, a slave, அடிமை யானவள். 2. Captivity, slavery, bondage, incarceration, அடிமைத்தனம். 3. Guard, defence, safe-guard, watch, காவல். 4. Confinement, restraint, binding, தடை. 5. A beautiful but loose woman, விபசாரி. (c.) 6. Prison, jail, place of confinement, சிறைச்சா லை. (சது.) 7. Place, location, situation, இடம். 8. Fence, hedge, a surrounding wall, &c., மதில். 9. Wing, feather, plumage, இறகு. 1. Side, பக்கம். 11. A dam, a bank, நீர்க்கரை. அவளொருநல்லசிறை. She has meretricious beauty. ஒருசிறைசார்ந்தான். He inclined to one side. (p.) சிறைகொள்ளவந்தான். He came to buy slaves. சிறைக்களம்--சிறைக்கூடம்--சிறைச் சாலை, s. A place of captivity. 2. A prison. சிறைக்கோலம், s. State of captivity. சிறைசெய்ய, inf. To imprison, to confine; to limit the powers of the soul. 2. To capture men or animals. 3. To dam up water. (p.) சிறைச்சோறு, s. Food given to prisoners, or captives, in charity; one of the thirty-two அறம், acts of charity. சிறைத்தீர்வை, s. A tax on slaves. (R.) சிறைபோக, inf. To be exposed to plunder. (R.) சிறைபோனவர்கள். People led into captivity. சிறைபிடிக்க, inf. To take captive, to enslave. 2. To hold in slavery. சிறைப்பட, inf. To be enslaved, to be taken captive; to be ensnared--as animals, &c., 2. To be imprisoned or impounded as stolen, or strayed cattle, &c., 3. [prov.] To be laid up, to be mislaid, or forgotten. சிறைப்படுத்த--சிறைபடுத்த, inf. To enslave, to take captive. 2. To confine, to impound. 3. To take or encage birds, wild animals, &c. to ensnare. 4. To imprison, incarcerate. சிறைப்பாடு, v. noun. [prov.] Captivity, slavery, bondage, &c., as சிறை, 2, 4. 2. Being dropped, and lying untouched; as a thing lost. சிறைப்புறம், s. The outside of a fence, or wall, for secret prying, spying, &c. (p.) சிறைமீட்க, inf. To redeem from slavery or captivity, to ransom. சிறைமீட்பு, v. noun. Redemption from slavery, enfranchisement. சிறைமீள, inf. v. n. To go free as a slave by purchase, or otherwise. 2. v. a. [prov.] To ransom, சிறைமீட்க. சிறைமுறிய, inf. To burst--as a dam, banks, &c. (p.) சிறையாக்க, inf. To take captive; to captivate, enslave. சிறையிருந்துநோக, inf. To be in distress (imprisoned)--said of a woman longing for her absent husband. (c.) சிறையிருப்பு, v. noun. Captivity, slavery. 2. Imprisonment, incarceration. சிறையெடுக்க, inf. To take a woman for wife or concubine by force, or without the consent of her friends. 2. To purchase the freedom of a slave. சிறைவிட--சிறைவிடுக்க--சிறைநீக்க, inf. To release from captivity, slavery, or confinement, to enfranchise. சிறைவைக்க, inf. To imprison, to keep in prison. 2. To place captives in custody, &c. 58) *

curṇṭu (p. 195) கிறேன், சுரண்டினேன், வேன், சுரண்ட, v. a. (improp. சுறண்டு.) To scratch off, abrade, scrape off with a finger-nail, or an instrument; to erase, நகமுதலியவற்றினாற் சுரண்ட. 2. (fig.) To drain one's property away; to crave, solicit meanly, கவர. 3. To scratch or draw the tip of the finger lightly over one as a token or notice, சீ ண்ட. 4. To instigate, excite, தூண்ட. 5. To pick a quarrel, சண்டையுண்டாக்க. 6. (in burlesque.) To commit adultery, விபசாரஞ் செய்ய. (c.) சுரண்டித்தேய்க்க, inf. TO give a good rubbing to furniture, to scratch off the rough parts on a surface, to polish. சுரண்டியெழுத, inf. To write again, scraping off letters wrongly made. சுரண்டி, s. [prov.] A scraper. (Colloq.) சுரண்டிக்கொண்டுபோக, inf. To take away property by stratagem, importunity, &c. சுரண்டிவிட, inf. To excite. சுரண்டிச்சுரண்டிவர, inf. To pick quarrels. சுரண்டல்--சுரண்டுதல், v. noun. Scratching, scraping out, &c. 18)

cuṟṇṭu (p. 198) கிறேன், சுறண்டினேன், வேன், சுறண்ட, v. a (improp. for சுரண்டு.) To scratch, abrade, scrape off with a fingernail, or an instrument, நகமுதலியவற்றாற்சு றண்ட. See சுரண்டு for the compounds. 96)

cōkam (p. 212) s. (Sa. Soka.) Internal heat, loathing of food, nausea--supposed to be produced by the arrows of Kama, as one of the five symptoms of love-sickness, மன்மதன்கணைசெய்யுமவத்தை. 2. Languor, heaviness, lassitude, drowsiness, சோம்பல். 3. Fainting a swoon, loss of consciousness, சோர்வு. (c.) 4. Loss of personal consciousness and becoming identified with the deity. 'I am he,' i. e. deity, சித்தப்பிரமை. 5. Distress, calamity, suffering, grief, துன்பம். 6. A ball, a globe, உண்டை. 7. Thigh, தொடை. (சது.) 8. (improp.) Closing of flowers by the power of the sun, பூவாட்டம். 9. (R.) A camel, ஒட்டகம். சோகதாகம், s. Fainting and thirst. சோகந்தீர--சோகந்தெளிய, inf. To recover from fainting, to revive. சோகம்போட, inf. To faint, swoon. 19) *

tavaṉakam (p. 228) s. (improp. தவனம்.) Wormwood, improperly called Indian Southernwood, Artemisia austriasa. See மருக்கொ ழுந்து. (சது.) 4) *

vātumai (p. 384) s. (improp. வாதமை.] Almond tree, வாதுமைமரம். வாதுமைக்கொட்டை--வாதுமக்கொட் டை, s. Almonds. வாதுமைக்கொட்டைப்பிசின், s. Gum-Tragacanth, Astragalus Verus. வாதுமைப்பருப்பு, s. A kernel of the same. 11)