kurngku (p. 124) s. [adjectively குரக்கு, in poetry.] A monkey, வானரம். 2. A climbing plant, முசுமுசுக்கை. 3. An animal in general--as குரங்கம், குராகம். குரங்கின்கைப்பூமாலை. A flower-garland in the hands of a monkey; i. e. a thing of value with one who knows not its use. குரங்குக்குந்தன்குட்டிபொன்குட்டி. Even to a monkey her young is as gold; i. e. one thinks highly of his own. குரங்குதன்குட்டியின்கையைக்கொண்டுபதம்பார்க்கி றதுபோலப்பார்க்கிறான். He tests it by another, as a monkey does a new object by the hand of her young. குரங்குமனம், s. A monkey-mind, retaining its grasp, notions, &c., without inquiry, or discrimination. குரக்குமுகம்--குரங்குமுகம்--குரங்கு மூஞ்சி, s. A monkey face. குரக்குவலி--கொறுக்குவலி, s. A kind of disease with which monkeys are commonly said to be affected. குரங்காட்டம், s. Apishness; apish tricks, antics, &c. 2. v. noun. Harassing, annoying, treating one as a mere monkey. குரங்காட்டமாட--குரங்காட்டங்கொள் ள--குரங்காட்டம்பண்ண, inf. To annoy, to treat one as a monkey. குரங்குகடியன், s. [prov.] A cocoanut, injured at the top, as if by a monkey, squirrel, &c., பழுதுற்றதேங்காய். குரங்குச்சம்பந்தம், s. The mode of a monkey's hold, grasp, &c., to which the hold of the soul on God is sometimes compared.--Note. The hold of a God on a soul is compared to that of a cat on its young. குரங்குச்சேட்டை--குரங்குச்சேஷ்டை, s. Mean, monkeyish tricks--as scratching and eyeing carefully; apish imitation. குரங்குச்சேட்டைபண்ண, inf. To play apish tricks; to act meanly; to mimic, in a low manner. குரங்குப்பிடி, s. A firm grasp--as that of a monkey. 2. Dogmatism in opinion, பிடிவாதம். 3. Urgency, importunity. குரங்குவலி, s. Numbness and pain in the limbs with shivering; a spasmodic affection, incident to puerperal women, ஓர்நோய். 26)

kūrmai (p. 135) s. [adjectively. கூர், by elision.] Keenness, sharpness, point, கூர். 2. Sharpness of sight or intellect, penetration, acuteness, subtility, wisdom, நுண்மை. கூராணி, s. A sharp nail, pin, &c. கூரியது, s. That which is sharp. கூர்க்கொம்பு--கூர்ங்கொம்பு, s. A sharppointed horn. கூர்ங்கணை--கூரம்பு, s. A sharp arrow. கூர்ங்கண், s. Sharp, piercing eyes. கூர்மூக்கு, s. A sharp-pointed nose. கூர்ம்பல், s. A sharp tooth. (p.) கூரியபுத்தி, s. Sharp intellect, penetration. கூரியன், s. A sharp, clever person, கூர் மையுள்ளவன். கூர்மைகாட்ட, inf. To show acuteness of intellect. கூர்மைபார்க்க, inf. To try the sharpness of an instrument. 2. To try one's ability. கூர்மைமழுங்க--கூர்மழுங்க, inf. To be blunted--as a point, or an edge. 2. To be blunted--as the intellect; to become obtuse. கூர்மையாய்ப்பார்க்க--கூர்ந்துபார்க்க, inf. To look intently. 2. To look or examine carefully. கூர்மையில்லோன், s. A stupid person; one of obtuse intellect. கூர்மையின்மை, s. Dullness of intellect. கூர்மையானபேச்சு, s. Subtle, accurate language, not easily controverted; wise discourse. 21)

nñcu (p. 267) s. Poison, venom, விஷம். (சது.) (c.) 2. [adjectively in combin.] Malignant, baneful, pernicious, fatal, தீமை. 3. (fig.) The after-birth, as நஞ்சுக்கொடி. நஞ்சுடனேஒருநாளும்பழகவேண்டாம். Never keep company with a mallignant person. அவன்படுநஞ்சு. He is rank person. நல்லுறவில்நஞ்சுகலக்க. To sow discord among friends. நஞ்சன், s. A malignant person. நஞ்சுகக்க, inf. To eject or infuse poison, as a snake, &c.,விஷம்கக்க. நஞ்சுகரந்த அமுதம், s. Something good covering what is bad. 2. (fig.) One with pleasant words, but a malevolent heart. நஞ்சுகரையல். v. noun. Dissolving of the secundiness without parturition, which is fatal to the mother. நஞ்சறுப்பான், s. A medicinal creeper. See நச்சறுப்பான். நஞ்சிட, inf. To make of infuse poison into food, &c. 2. To poison a person or animal. 3. To imbue a weapon with poison. 4. To do evil to one secretly. நஞ்சிட்டுக்கொல்ல, inf. To kill one by giving him any mixture of poison. நஞ்சுகலந்தஅமுதம், s. [sometimes. நஞ் சுபொதிந்தஅமுதம்.] Nectar impregnated with poison; i. e. fair professions with malicious designs. நஞ்சுகழலல், v. noun. Exuding as the poison of a snake from its fangs. நஞ்சுக்கொடி, s. The cord of the secundines. 2. After-birth, secundines. (c.) நச்சுக்கொடியும், s. The funicle and secundines. நஞ்சுடைமை, s. Having poison. (மூது ரை.) நஞ்சுண்டோன்--நஞ்சுண்ணி, appel. n. Siva, as swallowing poison. See ஆல கண்டன். நஞ்சுதின்ன, inf. To take poison. நஞ்சுதின்றுசாக, inf. To die by poisoning one's self. (c.) நஞ்சுபற்றுதல், v. noun. The taking effect of poison in the body; attack of poison on the brain, விஷமேறுதல். 2. The producing of ill effects by retention of the after-birth. நஞ்சுமுறிக்க, inf. As நஞ்செடுக்க. நஞ்சுமுறிச்சான், appel. n. [vul.] A நஞ்சறுப்பான். நஞ்சுவிழுதல், v. noun. The coming away of the after-birth. (c.) நஞ்சுவைக்க, inf. To insert poison, for killing, &c., as நஞ்சிட. நஞ்சூட்ட, inf. To imbue with poison as a weapon. நஞ்செடுக்க, inf. To counteract poison, neutralize its effects. 31)

vlm (p. 377) s. [adjectively, வல.] The side, இடம். 2. The upper side, over, or upon, மேல். 3. The right hand or dexter side, as வலக்கை, வலப்பக்கம், &c. 4. A form of the seventh case, or local ablative, ஏழனுருபு. கைவலத்தியாழ்வரைநின்றது. A lute was in his hand. (p.) வலக்கை, s. The right-hand. வலக்கைகொடுக்கிறது.To pledge, giving the right-hand. வலங்கமத்தார்-வலங்குலத்தார், s. [prop. வலங்கையுற்றார்.] An honorific appellation of Pariahs. வலங்கை, s. The right-hand, as வலக் கை. 2. The right-hand class. வலங்கையான், s. [pl. வலங்கையார், sometimes வலங்கையுற்றான்.] One of the right-hand class. வலசாரி, s. Turning, wheeling to the right-as in dancing, amp;c. வலஞ்சுழி, s. A curl to the right; a curl of hair on a horse's forehead to the right, as a good mark. திருவலஞ்சுழி. The name of a town on the Kâvery, from a whirlpool in the river; the subject of a legend. வலது, appel. n. That which is on the right; oppos. to இடது. 2. See வலம், Sa. வலதுகை, s. The right-hand. வலதுகைப்பாரிசம்--வலதுபாரிசம், s. The right-side. வலத்துமாடு--வலத்தெருது, s. The right-hand, ox, when yoked. வலத்தே. To the right-side, emphatic. வலப்பக்கம்--வலப்புறம்--வலதுகைப் பக்கம்--வலதுகைப்பாரிசம், s. The right-side. வலம்புரி, s. That which is turned to the right. 2. A chank turning to the right, being of great value, commonly வலம்புரிச்சங்கு. 3. The circumgyration of a temple, &c., to the right, பிரதட்சிணம். 4. A shrub, Helicteres Isora, L., ஒரு செடி. வலம்்புரிக்காய், s. The fruit of the above shrub, used medicinally. வலம்புரிப்புல், s. A grass, Andropogon contortum. 9) *

vēmpu (p. 402) --வேப்பமரம், s. [adjectively, வேப்பு.] The Margosa or Neem tree, Azadirachta Indica. There are two varieties, கருவேம்பு and மலைவேம்பு. Which see; சிவனார் வேம்பு and நிலவேம்பு are two different medicinal plants. வேம்புவிரும்பக்கரும்பாகும். If it wished, the bitter Margosa might become sugar-cane; i. e. 'where's a will there's a way.' அவனுக்குவீடுவேம்பாய்ப்போயிற்று. His house [wife], has become bitter, used by a married woman. வேப்பங்கள், s. Sour juice that oozes from some Margosa trees, taken medicinally for venerial eruptions, &c. வேப்பங்காய், s. Its unripe fruit or drupe. வேப்பமுத்து, s. The seeds of the வேம்பு. வேப்பம்பட்டை, s. The bark of the வேம்பு, used as a tonic and febrifuge. வேப்பம்பலகை, s. Boards from the tree. வேப்பிலை, s. The leaves of the வேம்பு used medicinally, and as a charm for possessed persons, or animals, and those bitten by poisonous reptiles. வேப்பெண்ணெய், s. The oil extracted from the seeds. வேம்பின்றாரோன், appel. n. An epithet of the Pandya kings. See நிம்பத்தாரோன். 47)