piẕai (p. 318) s. Fault, misdemeanor, crime, குற்றம். 2. Mistake, error, inaccuracy, failure, பிசகு. 3. [in some connections] Inauspiciousness, bad fate, misfortune, தீமை. (c.) பிழை சொல்ல, inf. To make a mistake or blunder in speaking. 2. To criticize, find fault. பிழைதிருத்த, inf. To correct errors. பிழைதிருத்தம், s. Errata. பிழைபட, inf. [v. noun. பிழைபாடு.] To turn out wrong, தப்பிதமாக. 2. To fail in, to miscarry, பிசக. பிழைபார்த்தல், v. noun. Correcting a writing, revising. பிழைபிடித்தல். Finding fault, with a composition or writing. பிழைபொறுத்தல், v. noun Pardoning wrongs, excusing faults, forgiving. தண்ணீரும்மூன்றுபிழைபொறுக்கிறதுண்டு. The water waits for three mistakes; i. e. for a person to rise three times before sinking;-- we should be long suffering. பிழையன், apple. n. [in combin.] That which has a flaw, as சுழிப்பிழையன். பிழையேடு, s. An incorrect copy-book. பிழை, க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To fail, to do amiss, to err, பிசக. 2. To fail, as an omen, or prediction, சகுனந்தப்ப. 3. v. a. To do wrong, குற்றஞ்செய்ய, (p.) பிழைக்கை, v. noun. A mistake, error, fault. பெரியோரைப்பிழையாமை. Being free from fault, [before] holy men. (p.) 2)

putu (p. 324) adj. [before a vowel புத்து.] New, strange, wonderful; [ex பதுமை.] புதுக்கட்டடம், s. A new building. புதுக்கட்டு, s. New institutions, orders, ordinance, establishments, regulations, &c. புதுக்கலம், s. A new pot. புதுச்சரக்கு, s. New merchandise. புதுச்செய்கை, v. noun. New cultivation. புதுச்சேரி, s. A new town. 2. Pondicherry; by French Orthography. புதுத்தண்ணீர்--புதுநீர், s. Freshet, in rivers. புதுத்தரை, s. New-made land. புதுநடை, s. A new style, fashion or mode; strange, unusual or incongruous manners. புதுநாணயம், s. An innovation, something new or strange; often in a bad sense. புதுப்பணம், s. A small coin. புதுப்பழக்கம், s. New habit, usage practice, or fashion. 2. Newly practising--as a novice. 3. New or recent acquaintance or intercourse. புதுப்புதுக்க, inf. [intensitive of புது க்க.] Anew. See புதுக்கு. புதுப்பெண், s. A woman newly married. புதுப்போக்கு, v. noun. A new style of writing or living; a new fashion. புதுமுகனை, s. The beginning of an event, the commencement, immediately succeeding an event, தொடக்கம். புதுவது, appel. n. A new thing-- poetic. புத்தரிசி, s. New rice. புத்துருக்குநெய், s. Newly melted butter. 15)