kāyccl (p. 104) v. noun. [substantively.] Heat, warmth, dryness, காய்கை. 2. Fever, inflammatory state of the system, சுரம். 3. Enmity, hatred, rancor, பகைமை. (c.) காய்ச்சலாய்க்கிடக்க, inf. To have a fever, to be ill of fever. காய்ச்சலாய்விழ, inf. To fall ill of a fever. காய்ச்சற்கட்டி, s. Enlargement of the spleen, after a chronic fever, சுரக்கட்டி. காய்ச்சற்காரன், s. A person with fever, சுரநோயுடையவன். அகோரக்காய்ச்சல், s. A violent fever. அச்சரக்காய்ச்சல், s. Fever arising from or accompanying the thrush, Aphtha, Febris aphthosa, (M. Dic.). அஸ்திக்காய்ச்சல், s. Fever affecting the bones. உட்காய்ச்சல், s. An internal fever, Febris leipyrias or intestinali. கணக்காய்ச்சல், s. A symptomatic fever, connected with a disease in children called கணம். காமக்காய்ச்சல், s. A venereal fever, Febris alba, chlorosis. குளிர்காய்ச்சல், s. A ague. சிலேஷ்மக்காய்ச்சல், s. Phlegmatic fever. சுரக்காய்ச்சல், s. A burning fever. தோஷக்காய்ச்சல், s. A malignant fever. நாவறட்சிக்காய்ச்சல், s. A fever which parches the tongue. பித்தக்காய்ச்சல், s. Bilious fever, Febris autumnalis, or biliosa. பெருவாரிக்காய்ச்சல், s. Pestilential fever. மந்தக்காய்ச்சல், s. Fever form indigestion. முறைக்காய்ச்சல்--மாறற்காய்ச்சல் s. A tertian ague, Febris intermittens tertiana, returning after an interval of about forty-eight hours . வறைக்காய்ச்சல், s. Fever attended with great dryness and thirst. வாதக்காய்ச்சல், s. Fever arising from rheumatism. விடுங்காய்ச்சல், s. An intermittent fever, Febris intermittens. விஷக்காய்ச்சல், s. A Malignant, dangerous fever. வைசூரிக்காய்ச்சல், s. A variolous or small-pox fever, Febris variolosa. 93)

kāẕ (p. 105) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be pungent, harsh, stimulant, கார்க்க. 2. To grow solid, to attain solidity, to be firm or strong in mind, வயிரிக்க. காழ்ப்பு, v. noun. [substantively.] Pungency, stimulancy, காரம். 2. Solidity, hardness; firmness, வயிரம். (p.)

kukku (p. 114) கிறேன், குக்கினேன், வேன், குக்க, v. n. [prov.] To whoop, to hoop--as in the whooping cough, கக்க. 2. (local.) To sit on the legs, to squat, குந்த. குக்கல், v. noun. [substantively.] Whooping cough, a hen, கக்குவான். 19) *

kuṟuku (p. 132) கிறது, குறுகினது, ம், குறுக, v. n. To grow short; to be twarfish, குள்ளமாக. 2. To shrink, contract; to lessen, to be reduced, to become scanty; to decrease, diminish, to be brought low, to decline, சுருங்க, குறைய. 3. (p.) To approach, approximate, arrive at, come to contact with, அணுக. 4. [in gram.] To shorten--as a long vowel, &c., மாத்திரையிற்குறைய. குறுக, [used adverbially.] Near, short, close. குறுகப்பண்ண, inf. To shorten. குறுகப்பிடிக்க, inf. To make short. 2. To curtail (expenses), to retrench. 3. To shorten (a story &c.). 4. To hold nearer, closer, &c. குறுகக்காய்ச்ச, inf. [prov.] To boil liquor or water away--as சுண்டக்காய்ச்ச. குறுகல், v. noun. [substantively.] A thing that is short dwarfed or stinted, குறுகிய பொருள். 2. Shortening, &c. குறுகலாயிருக்க, inf. To be short. 2. To be near. குறுகல்முத்து, s. [prov.] A double pearl. குறுகலர், s. Enemies, foes--as அடை யலர். குறுவித்துப்பார்க்க, inf. To look steadfastly, intently. 2. To scowl, to frown. குறுக்கம், v. noun. Abridgment, abbreviation, contraction, epitome, summary, சுருக்கம். 2. Shortness, brevity, succinctness, compendiousness, declension, reduction, குறுமை. 3. [local.] A certain quantity of land, in land measure. ஆறுகுறுக்கம், s. The six obbreviations of letters, viz.: குற்றியலிகரம், abbreviated இ, --as in நாகியாது, எஃகியாது, வரகியாது, கொக்கி யாது, குரங்கியாது, தெள்கியாது, கேண்மியா,சென் மியா. 2. குற்றியலுகரம், abbreviated உ--as நாகு, எஃகு, வரகு, கொக்கு, குரங்கு, தெள்கு. 3. ஐகாரக்குறுக்கம், abbreviated ஐ--as ஐப்பசி. இ டையன், குவளை. (See under ஐ, கான்.) 4. ஔ காரக்குறுக்கம், abbreviated ஔ--as கௌவை. 5. மகரக்குறுக்கம், abbreviated ம்-- as போ னம், for போலும், மருணம் for மருளும், தரும் வளவன். 6. ஆய்தக்குறுக்கம், abbreviated ஃ- the changes of ல் or ள் before த் into ஃ or ஆய்தம்--as கஃறீது for கல்தீது, முஃடீது for முள்தீது. 28)

koẕuppu (p. 147) v. noun. [substantively.] Fat, grease, lard, நிணம். 2. Plumpness, fullness, corpulency, fleshiness, புஷ்டி. 3. Rank or exuberant growth in vegetation, luxuriance, செழுமை. 4. Excessive richness or fertility in a soil, நிலவளம். 5. Pride, sauciness, impudence, impertinence, wantonness, செருக்கு; [ex கொழு, fatten, &c.] உன்கொழுப்பெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce your pride. கொழுப்பாய்ப்பேசுகிறவன். One who speaks petulently or saucily. கொழுப்பானபூமி, s. A rich, fertile soil. கொழுப்பிறக்க, inf. To reduce one's pride. கொழுப்புக்காட்ட, inf. To be saucy, impertinent, wanton. கொழுப்புக்குடல், s. The small intestines of sheep or goats. கொழுப்பேற, inf. To grow proud, insolent, &c. வாய்க்கொழுப்பு, s. Impertinent language, sauciness, insolence. 2)

cikku (p. 181) v. noun. [substantively, ex சிக்கு, v.] A tangle, twist, snarl, நூன்முதலியவற்றின்சி க்கு. 2. Intricacy, complication, in volution, thraldom, சிக்கானகாரியம். 3. Hooking, grappling, மாட்டிக்கொள்ளுகை. 4. Snare, ensnarement, entanglement, கண்ணி. 5. Obstacle, impediment, தடை. 6. The lodgement of oil or indigestible food in the bowels; adhesion of oil to the hair after bathing, எண்ணெய்ச்சிக்கு. 7. The stale smell of rancid oil, milk, ghee, &c., as attaching to the clothes, hair, &c., சிக்குநாற்றம். (c.) 8. [prov.] A spot, stain, &c., மாசு. சிக்கடிக்க, inf. To issue--as an offensive effluvia. சிக்கறுக்க, inf. To settle an intricate business. 2. To solve a knotty question in arithmetic, &c. 3. To renounce worldly attachments for ascetic life. சிக்கறுக்கி--சிணுக்கறுக்கி, s. [prov.] A kind of comb, (lit.) the disentangler. சிக்குண்ண--சிக்குப்பட, inf. To be entangled, to tangle. 2. To be caught. சிக்குப்பிக்கு, s. (sometimes சிக்குமுக்கு.) s. Intricacy, complication, difficulty; being involved--as accounts. சிக்குப்பாடு, v. noun. [prov.] Intricacy, entanglement. சிக்குமயிர், s. Entangled hair. (c.) சிக்குவாங்க--சிக்கெடுக்க, inf. To disentangle hair, thread, &c.; to unravel a knot, &c., with the fingers; to untie. சிக்குவாங்கி--சிக்குவாரி, s. [loc.] A comb--as சிக்கறுக்கி. எண்ணெய்ச்சிக்கு, s. Adhesion of oil to the hair, &c., as சிக்கு. 8. மலச்சிக்கு, s. Costiveness, constipation. See மலம். 49)

cīvl (p. 191) v. noun. [substantively.] Parings, shavings, செதுக்கினவை. 2. Thinness, leanness of body, மெலிவு. 3. A thin person, மெலிந்தவன். 4. That which is loosely woven, நெகிழ்ச்சியானது. 5. Areca-nut parings, பாக்குச்சீவல்; [ex சீவு.] சீவற்பாக்கு, s. Areca-nut pared for use. கிழங்குச்சீவல், s. [prov.] Palmyra-root cut into slices and dried. 25) *

tottl (p. 262) v. noun. [substantively.] An emaciated, lean person, or animal, பலஈனப்பட்டது. 69)

toli (p. 262) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To husk, to bull, உமிபோக்க. 2. To strip off the rind, bark, &c., உரிக்க--[From the Telugu.] தொலியல், v. noun. [substantively.] Husked rice, உமிபோக்கியஅரிசி. 97)

nciyl (p. 267) v. noun. [substantively.] Any thing cruished or mashed, as over-ripe or decayed fruit; any thing pressed, or bent, as a jewel, &c., நசிந்தது. 2. Any thing tough or yielding, நசநசத்தது. நசியலன், s. A person who practises evasion, or does not answer directly. 6)

pṭu (p. 291) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To lie down for sleep, or otherwise; to roost as birds, கிடக்க. (சது.) 2. v. a. To thresh grain, போரடிக்க. 3. To pave, to floor, to lay a stratum, தளவரிசைசெய்ய. 4. To catch, to ensnare, to make, செய்ய. 6. )(St.) To kill, to destroy, கொல்ல. இங்கேபடேன். Lie down here; or, I will not lie here. செங்கல்படுத்தமுற்றம். A yard paved with bricks. (Beschi.) இருந்தல்லோபடுக்கவேண்டும். Should we not first sit and then lie down. ஒருபடுக்கையாய்ப்படுத்துக்கொள்ளுதல். Continuing lying down. படுக்கவைக்க, inf. To lay any thing down. பிள்ளையைப்படுக்கவை. Put the child to sleep. படுக்கை--படுத்தல், v. noun. Lying prostrate, recumbent, சயனிக்கை. 2. [substantively.] Bed, bedding, couch, any contrivance or place for sleeping, மக்கட்ப டுக்கை. 3. Litter for a horse, or other beast; sleeping place or bed of a wild beast, a lair, விலங்கின்படுக்கை. 4. Straw, olas, boards, &c., placed in a boat to preserve goods from the bilge-water, வள்ளத்தின்அடியில்பரப்பும்புல். 5. Olas, or straw laid down as a bed on which to place reaped corn, tobacco, palmyra fruit, earthen ware, &c., நெற்படுக்கைமுத லியன. (c.) படுக்கைபோடுதல், v. noun. Preparing a bed, putting litter for a horse, &c. படுக்கைவீடு--படுக்கையறை, s. A sleeping room, a bedchamber. படுக்கைமரம், s. Boards laid loosely in a boat, under the cargo. படுக்கைவிரித்தல், v. noun. Spreading open, or unfolding, a bed or mattress. படுத்தபாய், s. The mat on which one has lain. படுத்தபூமி--படுத்ததரை, s. Levelled earth. படுத்தலோசை, s. [in gram.] Cadence, the grave accent. 98)

picngku (p. 314) கிறது, பிசங்கினது, ம், சங்க, v. n. [prov.] To become dirty, soiled, or fouled, அழுக்காக. பிசங்கல், v. noun. [substantively.] A soiled or dirty cloth; also பிசங்கற்சீலை. 34) *

piṭṭviyl (p. 315) v. noun. [substantively.] A meal-cake cooked by steam; [ex பிட்டு.] 11) *

muṟṟu (p. 359) கிறேன், முற்றினேன், வேன், முற்ற, v. n. To become mature, to ripen, முதிர. 2. To become hard, solid, வயிரங்கொள்ள. [improp. முத்து.] (c.) 3. To be finished, completed, முடிய. 4. v. a. To complete, to finish, முடிக்க. 5. To blockade, to shut up a port, வளைக்க. (p.) காய்முற்றிப்போயிற்று. The fruit is ripe. காரியமுற்றிப்போயிற்று. The matter has become aggravated. வியாதிமுற்றிப்போனது. The disease is incurable. முற்ற, inf. [as adv. vul. முட்ட.] Entirely, fully, முடிய. முற்றநனைந்தவனுக்கீரமில்லை. There is no wetting him who is well drenched. வழிமுற்றஎன்கூடவந்தான். He came with me all the way. முற்றமுடிய, as adv. To the close. முற்றவிட, inf. To leave fruits to ripen. முற்றவும், adv. Wholly, as முற்றும். முற்றவுணர, inf. To be deeply impressed. முற்றாய்தம், s. The letter ஃ with its full sound--as distinct from ஆய்தக்கு றுக்கம். முற்றியலுகரம்--முற்றுகரம், s. The letter உ in its full quantity, unabbreviated உ--as distinct from குற்றுகரம், as கடு poison, கதவு, door, and not as in மதகு, sluice, உதடு, lip, &c. முற்றியைபு, s. Rhyming in the last letter in all the feet. See தொடை. முற்றிழை, s. A lady completely adorned. முற்றிழாய். O thou who hast adorned thyself with perfect jewels. (p.) முற்றுகை, v. noun. [com. முற்றிக்கை.] Straitness, distress, want, [vul. முட்டு கை.] 2. [vul. முத்திக்கை.] Blockade, seige. சாப்பாட்டுக்கெனக்குமெத்தமுற்றிக்கையாயிருக்கி றது. I am in-great distress for want of food. பட்டணத்தைமுற்றிக்கைபோட்டார்கள். They beseiged the town. முற்றும், A finite verb, வினைமுற்று, as முடியும். 2. A relative future participle, as முற்றுங்காலத்தில், in ending time. 3. [adverbially.] Wholly, entirely, all, முழு தும். 4. [substantively.] The end, finis, the end of a book, கடை. ஒருநாள்முற்றும்என்னசெய்தாய். What have you been doing a whole day. முற்றல், v. noun. Any thing which has become old and hardened, the core or heart of a tree.--oppos. to இளைசு. 2. Old age, மூப்பு. 3. Ending, முடிதல். 4. As முற்றுகை, 2. கத்தரிக்காய்முற்றலாயிருக்கிறது. The brinjalfruit is over-ripe [hard]. 17)