attiyākaraṇam (p. 13) s. Supplying an ellipsis, தொக்குநின்றதைநிரப்புகை. 2. Reasoning, discussing, வாதுபேசுகை. (p.) 16) *

ākaram (p. 34) s. (Abbr. of ஆகாரம்.) An abode, dwelling, seat, உறைவிடம். 2. A house, inner chamber, closet, வீடு. (p.) ஆகரன், s. One who dwells, has his seat, &c. (In combination.) 28)

ākaruṭaṇam (p. 35) --ஆகருஷணம்-ஆகருடணை, s. Pulling, drawing, attracting, இழுக்கை. Wils. p. 12. AKARSHAN'A. 2. Inviting, calling, attracting, a summons, அழைக்கை. 3. Summoning or invoking a spirit, or absent person, visibly into one's presence, by means of incantations--it is one of the அஷ்டகருமம், and also one of the sixty-four கலைஞானம்; [ex ஆ, et கிருஷ, to draw.] (p.) 3) *

ākaruṣi (p. 35) க்கிறேன், த்தேன், ப்பே ன், க்க, inf. To invoke or adjure a demon, அழைக்க. (p.) 4) *

upākarumam (p. 62) s. [pref. உப.] Ceremonies performed before reading the Vedas, a preparation, வேதமோதற்குமுன்செய் யுஞ்சடங்கு. Wils. p. 16. UPAKARMMAN. 40) *

cākaram (p. 174) s. Ocean, sea, any of the seven annular seas named after Sagara, whose sixty thousand sons are fabled to have brought up the waters from the abyss, in digging for a horse, சாகரர்தொட்டகடல். (நைட தம்.) W. p. 915. SAGARA. 2. A number, ten quadrillions, பதினாயிரங்கோடி. 3. W. p. 346. JAGARA. Watchfulness, துயிலொழிகை. துக்கசாகரம், s. (fig.) The sea of grief. 21) *

cākari (p. 174) s. A kind of tune, ஓர்இராகம். (சது.) Compare ஆகரி. 22) *

ciṭcākaraṉ (p. 181) s. An instructor, உபாத் தியாயன். 2. Vyasa, வியாசன்; [ex சிட்சை.] W. p. 842. SIKSHAKARA. 90) *

cutākaraṉ (p. 193) s. The moon, சந்திரன்; [ex சுதா or சுதை, nector, et ஆகரம், a mine.] W. p. 931. SUD'HAKARA. 87)

nākaram (p. 273) s. The Devanagri character or alphabet of the Sanscrit language, ஓர் லிபி. 2. Dry ginger, சுக்கு. W. p. 459. NAGARA. 21)

nākari (p. 273) s. The குருக்கத்தி tree. (சது.) 23) *

nākarikam (p. 273) --நாகரீகம், s. Town or city manners, speech, address or dress. சா துரியம். 2. Politeness, refinement of manners, civility, gentility, urbanity, உபசரணை; [e நகரம்.] 3. A favorable look, graciousness, kindness, கண்ணோட்டம். 4. Something new, a curiosity, வினோதம். 5. Affectation, foppishness, பிலுக்கு. (c.) நாகரீகக்காரன்--நாகரீகமுள்ளவன், s. A genteel accomplished person. நாகரீகமானநடைக்கை, s. Genteel manners. நாகரீகமானபேச்சு, s. Refined speech, genteel address. நாகரீகம்பண்ணுதல்-நாகரீகங்காட்டுதல், v. noun. Behaving genteely, acting politely or gracefully. 2. Being foppish, finical or precise. நாகரீகர், s. [plu.] Citizens, townsmen, நகரப்பதியோர். 2. Polite, genteel, accomplished persons, சதுரர். 3. Rakes, gallants, காமுகர். 24)

pāṭṭappirapākaram (p. 308) --பாட்டாப்பி ரபாகரம், s. The religion of a sect who regard the Vedas as deity, வேதமேதெய்வமென்னும்மதம்.

viyākaraṇam (p. 396) s. Grammar, philology, one of the sixty-four கலைஞானம், இலக்கணசாத் திரம். W. p. 817. VYAKARAN'A. 13)

vaiyākaraṇaṉ (p. 403) s. A grammarian, இலக்கணம்படித்தோன். (சது.) 2. Compiler of a grammar, இலக்கணஆக்கியோன்; [ex வியாகர ணம், grammar.] 30) *