īccur (p. 57) s. The eleventh year of the Hindu cycle, ஓர்வருடம். 86) *

īccuram (p. 57) s. The second of the five சிவதத்துவம்; which see. Wils. p. 135. ISVARA.

kāyccuppīcceṉl (p. 103) --காச்சுமூச் செனல், v. noun. Being noisy, as a family of children and women, ஒலிக்குறிப்பு. காச்சுமூச்சென்றழ, inf. To cry or weep--as a distressed woman. 59)

kīccṭṭimāccṭṭiyeṉl (p. 113) v. noun. Bustling and contradicting in speech. 6)

kīccāṉ (p. 113) s. A fish, ஓர்மீன். 2. A bird, ஓர்பறவை. 3. [vul. ex கீச்சு.] An infant, குழந்தை. 7)

kīcci (p. 113) s. [prov.] A necklace, commonly of black earthen beads, பாசிமணி. 8)

kīccu (p. 113) s. The chirping of birds, புள் ளொலி. 2. The whining of infants, கீச்சழுகை. கீச்சிட, inf. to chirp--as birds, lizards, monkeys; to twitter; to speak or call with a shrill sound; to squeak, to cry-as an infant, to scream, கீச்சென்றுகத்த. கீச்சுக்குரல், s. A shrill voice, a feminine or childish voice, மெல்லியகுரல். கீச்சுக்குரலாய்ப்பேச, inf. To squeak, to speak in a shrill voice. 9)

kīccukkiṭṭm (p. 113) s. [prov.] Scoria of iron, iron-dross, இரும்புக்கிட்டம். 13)

kīccukkīccuttmplm (p. 113) s. [prop. கூச் சுக்கூச்சுத்தம்பனம்.] A kind of play among children, ஓர்விளையாட்டு. 10)

kīccuttārā (p. 113) s. [vul.] A kind of wild duck or teal, ஓர்தாரா. 11)

kīccumācceṉl (p. 113) --கீச்சுமூச்சென ல், v. noun. Buzzing, squalling, being noisy --as a house full of children, a hen and her brood, &c., கூக்குரலிடல். 12)

kaivīccu (p. 144) v. noun. [local.] A swing of the arms in walking. 2. Money, cash in hand. 7)

tīcclm (p. 242) s. Sea-shell eaten by age, the cuttle bone, கடல்நுரை. (R.) 12) *

nantīccuraṉ (p. 270) s. Siva, சிவன். 10)

nīccl (p. 277) --நீச்சு, s. [improp.] Swimming as a living creature, நீந்துகை. 2. Water of swimming depth, ஆழம்; [ex நீஞ்சு, v.] (Colloq.) 3. [vul.] A bad smell, fish-smell, மீன்கவிச்சு. அவன்நீச்சுமேலேவந்தான். He came swimming. நீச்சலடிக்க, inf. To swim. இவனுக்குமீசையிலேநீச்சடிக்கவேணும். He will not eat without the smell of fish on his whiskers; i. e. he always eats fish. நீச்சாள், s. A swimmer. நீச்சுக்காரர், s. [pl.] Swimmers. நீச்சுத்தண்ணீர், s. Water of swimming depth. 2. [vul.] As நீராகாரம். நீச்சுநிலை, s. Swimming depth and shallow water நீச்சுநிலையறிய, s. To examine the deep and shallow places; i. e. to investigate a business. 2. To examine position. நீச்சுப்பழக, inf. To practise swimming, to learn to swim. நீச்சுப்பழக்க, s. To teach one to swim. மீன்குஞ்சுக்குநீச்சுப்பழக்குவாருண்டோ. Are there any who teach young fishes to swim? said to show that the son follows the steps of the father. 237)