akngkārm (p. 1) s. Pride, self-consequence, கருவம். 2. One of the four intellectual powers, the energy which excites to action, அந்தக்கரணங்களிலொன்று. (See இந்தி ரியம்.) 3. Self-consciousness, individuality, regarding one's self as performing actions instead of the deity as operating within, நானெனுஞ்செருக்கு. 4. (p.) An operating cause of transmigration, பிறவிக்குமூலம்; ex அகம் myself, et காரம் that which acts. அகங்காரகிரந்தி--அகங்காரக்கிரந்தி, s. The bond of the three evil principles, மும்மலம், which bind the soul from eternity, and subject it to births. (p.) அகங்காரத்திரயம், s. The three அ கங்காரம், viz. முக்கியவகங்காரம், முக்கியாமுக்கி யவகங்காரம், and அமுக்கியவகங்காரம். (p.) அகங்காரி, s. A proud person. 16)

āngkārm (p. 36) s. Pride, vanity, haughtiness, self-will, அகங்காரம். See அகங்காரம் for its three-fold distinction. ஆங்காரங்காட்ட, inf. To act proudly, be vain. ஆங்காரி, s. A proud, vain. conceited person. 20)

cerukku (p. 204) s. Haughtiness, wantonness, pride, vanity, self-conceit, self-importance, self-sufficiency, அகங்காரம். 2. Inflation from pride; intoxication with vanity, wealth, office, &c., கர்வம். 3. Exultation, excessive joy, joviality, elation, களிப்பு. 4. Boldness, daring, mettle, intrepidity, frenzy, arrogance, audacity, presumption, temerity. rashness, wilfulness, ஆண்மை. 5. The feeling or vanity of self-agency, instead of ascribing one's actions, &c., to the deity, ஆணவம். 6. Infatuation, illusion, the diversion of the mental powers from their proper course, or from seeking the supreme good, the predominance of the senses over reason, மயக்கம். 7. High hope, aspiration, sanguine expectation, மனோராச்சியம். (c.) அவன்செருக்குகுலைந்தது. His pride is brought down. செருக்கன்--செருக்குக்காரன், s. A wanton, vain, presumptuous person. செருக்காய்ப்பேச, inf. To speak proudly, to assume too much. செருக்காய்வளர்க்க, inf. To bring up in a delicate manner, செல்லமாய்வளர்க்க. செருக்குக்காட்ட, inf. To show pride, to be vain, self-important, self-conceited. செருக்குப்பண்ண, inf.. To act proudly, arrogantly, wantonly. படைச்செருக்கு, s. Daring intrepidity, high spirits, vaunting and bravado, &c., of the soldier. செருக்கடிக்க, inf. To vaunt with an inarticulate sound. (c.) பணச்செருக்கு, s. Pride of money. கல்விச்செருக்கு, s. Pride of learning. செல்வச்செருக்கு, s. Inflation of wealth. குடிச்செருக்கு, s. A vain conceit of high birth, குடிப்பிறப்பினாணவம். 66)

taicatam (p. 261) s. Belonging to fire, powerful, intense, அக்கினிசம்பந்தம். W. p. 385. TAIJASA. 2. One of the three அகங்காரம், or active powers of the incorporated soul, that connected with சாத்துவிதம் quality. The three அகங்காரம் as given in சிவஞானசித்தி, are பூதாதியகங்காரம், வைகரியகங்காரம், தைசதஅகங் காரம், which see in their places. தைசதஅகங்காரம்--தைசதாகங்காரம், s. The first of the three அகங்காரம். 6) *

pātakam (p. 310) s. [poet. பதகம்.] A grievous sin, a heinous crime, துரோகம். W. p. 524. PATAKA. Note. For the five பாதகம், or heinous sins, see பஞ்சபாதகம். Another classification is seven-fold, as given in சதுர கராதி, being apparently the venial sins of the Romanists; சித்தசமுன்னதி, or அகங்காரம், pride; 2.அருத்தலோபம், or உலோபம், avarice; 3. காமம், lust, lasciviousness; 4. வைஷம்மியம் or பகை, hatred, enmity; 5. அசனப்பிரியம், போசனப்பிரியம், gluttony; 6. கோபம் or காய்தல், anger, malice; 7.அனுஷ்டணம் or சோம்பல், idleness, laziness. பாதகத்துரோகி, s. A perfidious villain, an infamous wretch, கொடும்பாவி. பாதகன், s. [plu. பாதகர், fem. பாதகத்தி, பாதகி.] A vile, desperate sinner, துரோகி. பாதகன்முகத்திலேவிழிக்கப்படாது. Look not on a wicked person. 14)

pūtam (p. 330) s. Any of the five elements. See பஞ்சபூதம். 2. A Bhuta; a goblin, ghost or malignant spirit, employed by magicians and supposed to haunt places where the dead are burnt or buried. Companies of them attend Siva, Ganesa, &c., They are described as dwarfish, with huge pot-bellies, and very small legs, &c., கிருத்திமம். 3. A living being, life, animal power, சீவன். W. p. 623. B'HOOTA. 4. The second lunar asterism, as பரணி. 5. Past time, இறந்தகாலம். 6. The banyan tree, ஆல். 7. One of the five யாகம்.--Note. The elements are described as two-fold: 1. சூட் சுமபூதம், the spiritual or subtle class of elements, types or radicals of the grosser. See தன்மாத்திரை. 2. ஸ்தூலபூதம், the gross or visible elements, which like the former are five: பிருதிவி, or நிலம், earth; 2. அப்பு or நீர், water; 3. தேயு or தீ, fire; 4. வாயு or காற்று, air, or wind; 5. ஆகாசம் or விசும்பு, ether. பூதம்போலே. Any thing great, monstrous, superhuman, &c. பூதகணம்--பூதசேனை, s. companies of Bhutas. பூதகரப்பன்பட்டை, s. The medicinal bark of the பீநாறி tree. பூதகலம்--பூதக்கலம், s. [prov. பூதாக்க லம்.] The giving of food by the bride to the bridegroom for the first time. See பரிமாறு. பூதகாலம், s. Past time, past tense, இறந்தகாலம். பூதகலிக்கம், s. A kind of collyrium used by magicians. See கலிக்கம். பூதக்கண்ணாடி, s. A magnifier, a microscope. பூதக்கால், s. The large leg, elephantiasis, as யானைக்கால். (Old Dic.) பூதசாரம், s. Essence of the elements, formed of or belonging to the elements, elemental, பஞ்சபூதசத்து. 2. What is composed of or belonging to the primitive or spiritual class or elements. பூதசாரசரீரம், s. Bodies composed of spiritual elements. See சூக்குமசரீரம் under சரீரத்திரயம். பூததயை, s. Benevolence to creatures, as சீவகாருண்ணியம். பூததாத்திரி, s. The earth as formed of the five elements; more etymologically as nourishing living beings, பூமி; [ex தாத் திரி.] பூததானியம், s. Sesamum, எள். பூதநாடி, s. Irregularity in the pulse of one possessed by an evil spirit, பேய் பிடித்தவர்நாடி. 2. As மரணநாடி. பூதநாதன்--பூதபதி, s. Siva, as lord of the Bhutas, சிவன். பூதநாயகி, s. Parvati, பார்வதி. பூதபஞ்சாட்சரம், s. A five lettered incantation. பூதபரிணாமம், s. Modifications or changes of the elements. See பரிணாமம். பூதபரிணாமதேகம், s. Bodies formed of the gross elements. See பரிணாமசரீரம் under சரீரத்திரயம். பூதபலி--பூதயாகம், s. One of the five kinds of sacrifices. See யாகம். பூதபிரேதபிசாசு, s. Three classes of vampires. பூதபேதயோனிகள், s. Varieties of the productions of elemental combination. பூதவாகனம், s. A vehicle in a temple in imitation of a Bhuta, to carry the image of Siva or any of his family. பூதவாக்கு--பூதவார்த்தை, s. Obscene talk, கெட்டசொல். (Beschi.) பூதவாதம், s. A religious belief, making the elements to be god, ஓர்சமயம். பூதவாத்துமா--பூதாத்துமா, s. Any living being, சீவாத்துமா. பூதவிருட்சம், s. The banyan tree, ஆல மரம். பூதவிருள், s. The darkness of the elements without the light of the sun, மூலவிருள். பூதாதிஅகங்காரம், s. [in the Agam.] One of the three அகங்காரம் or evil principles. See தைசதம். பூதாஞ்சனம், s. One of the three species of magical ointments. See அஞ்ச னத்திரயம். பூதேசன், s. Siva as generalissimo of the Bhuta-hosts, சிவன்; [ex ஈசன்.] 9) *

matam (p. 341) s. High exhileration, joy, களிப்பு. 2. Juice from the male elephant's temples when in rut, மதநீர். 3. Strength, வலி. 4. Pride, arrogance, self-consequence, presumption, recklessness, செருக்கு. 5. Animal or vegetable gluten, essence, juice, சாரம். 6. Passion as one of the eighteen infirmities of the body. See பதினெண்குற் றம். 7. Wantonness, lasciviousness, venerial heat or fury, காமவிகாரம். 8. Richness of land, &c., strength, நிலவளம். 9. Inebriety, intoxication; infatuation; fanaticism, religious frenzy, மயக்கம். W. p. 636. MADA. 1. Opinion, sentiment, கருத்து. 11. Belief, religious tenet; religion, சமயமதம். 12. Consent, சம்மதம். (Sa. Mata.) (சது.) மதகஜம்--மதகயம்--மதயானை, s. A rutting elephant. மதகரி, s. A male elephant, ஆண்யானை. மதங்கொள்ள, inf. To become arrogant, wanton, vain, mettlesome. 2. To become luxuriant or rank. மதச்சுவடு--மதம்பாய்சுவடு, s. An elephant's cheek from which juice flows. மதஸ்தன்--மதத்தன், s. A religionist, a follower of a religious system, சமயத்தான். மதஸ்தாபனம், s. A religious institution. 2. A polemical discussion. மதநீர், s. As மதம், 2. மதபேதம், s. [appel. மதபேதி.] A sect, சமயபேதம். மதமடக்குதல், v. noun. Bringing down or suppressing arrogance, mettle, &c. மதமத்தகம், s. The கஞ்சா plant, bang. (சது.) மதமெடுக்க, inf. To become intoxicated, to grow savage; to be voluptuous. மதமொய், s. An elephant, யானை. (சது.) மதம்பாய்தல், v. noun. Flowing out-as venereal secretions from elephants, sap from trees, or juice from the bodies of bulls, மதநீர்பாய்தல். மதம்பொழிதல், v. noun. Sporting, frolicking, wantoning. மதவெறி, s. Religious frenzy, fanatic zeal, சமயமருள். 2. Intoxication, inebriation, குடிவெறி. 3. Wantonness, voluptuousness, காமவெறி. 4. Arrogance, selfconsequence, அகங்காரம். மதாசாரம்--மதாச்சாரம், s. Religious practice, observance of religious rites, and rules, சமயவொழுக்கம். மதாபிமானி, s. An enthusiast, a religious fanatic; [ex அபிமானி.] மதாமஸ்து, s. Great madness, intoxication; indifference. (Colloq.) மதாமஸ்தன், s. [prov.] A robust, stout, corpulent man. மதானுசாரம், s. [appel. மதானுசாரி.] Observing religious rites; [ex அனுசாரம்.] மதோன்மத்தர், s. [pl.] Persons mad, insane, or intoxicated with vanity, fanaticism, &c., வெறியர்; [ex உன்மத்தர்.] எழுவகைமதம். The seven objects contemplated by an author. For particulars, see நன்னூல். சிவமதம், s. The Saiva system. துருஷ்கமதம்--இஸ்லான்மதம், s. The Mohammedan religion, Islamism. விஷ்ணுமதம், s. The Vaishnuva religion. 59)

mamakāram (p. 343) s. Ideas of self-importance, a correlative of அகங்காரம். See நானெனதெ னல்; [ex Sa. மம, the possessive case mine.] மமகாரன், s. A king, ஓரரசன். (பிரபு.) 52) *

mōṭcam (p. 369) s. End; liberation. See மோக்கம். மோட்சகாலம்--மோட்சநாடி, s. Time when an eclipse ends. கிரகணம்விடுங்காலம். மோட்சசத்துரு, s. Obstacles of foes in the way to heaven, as given in the Agamas. மோட்சசத்துரு, 13. The thirteen hinderances to bliss. They are: 1. இராகம், passion; 2. துவேஷம், hatred; 3. காமம், lust, sexual desire; 4. குரோதம், malice; 5. உலோபம், avarice; 6. மோகம், licentiousness; 7. மதம், presumption; 8. மாத்சரி யம், envy; 9. ஈரிஷை, impatience; 1. அசூயை, calumny; 11. டம்பம்,pomposity; 12. தற்பம், self-importance; 13. அகங்காரம், pride, individuality. மோட்சசாம்பிராச்சியம், s. As மோட் சானந்தம். (Beschi.) மோட்சஞ்சேர--மோட்சமடைய, inf. To go to heaven, to gain heaven. மோட்சதீபம், s. Lights with attendant ceremonies for the dead, among the Lingavites, லிங்கதாரிகளுக்குள்வழங்குந்தீபம். மோட்சமண்டலம்--மோட்சலோகம், s. [Chris. usage.] The heavens. மோட்சமித்துரு, s. Aids to heaven. They are, சிரத்தை, devotion; 2. பத்தி, piety. மோட்சவாசம், s. Dwelling in heaven. மோட்சவாசிகள், s. Beatified souls. மோட்சவிளக்கு, s. [R. C. usage.] Lamps lighted for the dead; (lit.) the light of glorification. மோட்சவிளக்குக்காட்டுதல், v. noun. Setting a light for eight days, when a வீரசைவன், or a Pandaram (Who are not burned), is buried in a sitting posture. 2. Carrying a lamp or flambeau before a corpse, when taken out to be burnt. மோட்சானந்தம், s. Heavenly felicity. மோட்சோபாயம், s. Means for obtaining bliss; [ex உபாயம்.] மத்தியமோட்சம், s. Mean end of an eclipse. சுத்தமோட்சம், s. True end of an eclipse. 16) *

vaikari (p. 402) s. One of the four kinds of sounds, articulation. See வாக்கு. 2. Accuracy, regulation, திட்டம். (சது.) 3. [also வைகரியகங்காரம்.] One of the three அகங்காரம், that connected with Rajata guna. (சிவ. சித்.) 85)