akaram (p. 2) s. The name of the letter அ, ஓரெழுத்து. 2. A suffix of consonants, ஒற் யெழுத்தின்சாரியை, as மகரம். 3. A town or village in an agricultural district, மருதநிலத் தூர். 4. A village of brahmins, பார்ப்பனச்சேரி. 5. Mercury, quicksilver, இரதம். (M. Dic.) 32) *

akrāti (p. 2) s. A dictionary, vocabulary. 2. An alphabetical index, table of contents; ex அகரம், et ஆதி, first. 38)

etukai (p. 73) s. Initial rhyme, commonly occurring in the second letter of every line in the stanza. (See தொடை.) 2. [vul.] (fig.) Agreement, union, consonance, similarity, பொருத்தம். (p.) தலையாகெதுகை, s. In rhyme, similarity of the first class in which all the letters except the initial of the first foot in each line through the stanza are the same--as சொற்போர்புரிவர்நான்மறை யாறங்கமுணர்ந்ததொழுகுலத்தோர், விற்போர்புரிவர் நெடியசிலையிராமனனையவிறல்வேந்தர், பொற்போர் புரிவர் பிறர்பொருளுந்தம்போற் பேணிப்புரிவணிகர், நெற்போர்புரிவரந்நகரில்வேளாண்குலத்து நெறியி னரே. இடையாகெதுகை, s. Consonance of a medial kind in which the second letter only ryhmes--as அகரமுதலவெழுத் தெல்லாமாதி, பகவன்முதற்றேயுலகு. கடையாகெதுகை, s. Consonance of an inferior order including every kind except the two given above. ஆசெதுகை, s. An exception to the general rule of எதுகை; i. e. when the second letter of the first line is ய, ர, ல, or ழ, it may be omitted in the following lines when necessary. வழியெதுகை, s. The agreement of the second and third letters in the first, second, and sometimes the third feet in every line through the stanza. நெடிலெதுகை, s. The rhyming of the long consonants in a poem--as ஆவாவென்றேயஞ்சினராழ்ந்தாரொருசாரார், கூகூ வென்றேகூவிளிகொண்டாரொருசாரார், மாமாவென் றேமாய்ந்தனர்நீந்தாரொருசாரார், ஏகீர்நாகீரென்செய் துமென்றாரொருசாரார். இனவெதுகை, s. The rhyming of the same class of consonants in a poem. It consists of three kinds: 1. வல்லின வெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the வல்லினம் consonants, உ-ம். தக்கார்தகவிலரென்பதவரவ ரெச்சத்தாற்காணப்படும். 2. மெல்லினவெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the மெல்லினம் consonants, உ-ம். அன்பீனுமார்வமுடைமையதுவீனுநண்பென் னுநாடாச்சிறப்பு. 3. இடையினவெதுகை, the consonance which occurs when the second letter of each line of a stanza is any one of the இடையினம் consonants, உ-ம். எல்லா விளக்கும் விளக்கல்ல சான்றோர்க்குப் பொய்யாவிளக்கேவிளக்கு. 51) *

caraṇam (p. 166) s. Foot, leg, emphatically the foot of a deity or great person, பாதம். 2. A line in poetry; also, any one of the three or more lines or stanzas of an ode that occurs between the repetition of the chorus, சிந்துமுதலியசெய்யுளடி; [ex சரம், moving.] W. p. 319. CHARAN'A. 3. Homage, reverence, worship at the foot of a great person, நமஸ்காரம். 4. Shelter, refuge, protection, asylum-as சரண், அடைக்கலம். (c.) 5. A house, வீடு. W. p. 831. SARAN'A. 6. Agricultural towns or villages, மருதநிலத்தூர். (Compare நகரம், ஆவாசம், வசதி, அகரம், and உறையுள்.) 7. A peacock's tail, மயிற்றோகை. (நிக.) 8. A peacock, மயில். 9. (R.) The அரசு tree. (p.) சரணஞ்சரணம்ஐயா. Homage; homage to you, my lord. 2. Your feet, Sir, are my refuge. சரணஞ்சொல்ல, inf. To salute in a humble manner. சரணமடைய--சரணம்புக, inf. To apply for shelter, take refuge. சரணம்பண்ண, inf. To prostrate one's self at a person's feet in homage. சரணவாதம், s. [prov.] Cramp in the legs. சரணாகதம்--சரணாகதி, s. Taking refuge with one; application for protection. 2. Refuge, asylum, அடைக்கலம்; [ex சரணம், et ஆகதம், coming.] சரணார்த்தி, s. Seeking protection or succour; dependence on another for protection, அடைக்கலந்தேடல்; [ex அர்த்தி, begging.] சரணாயுதம், s. The gallinaceous fowl, a cock whose feet is its weapon, சேவல். Compare காலாயுதம். சரணாரவிந்தம்--சரணபங்கயம், s. The lotus feet of a great person, the feet-spoken for the person himself; [ex அரவிந் தம், lotus.] 42) *