aṉai (p. 33) s. A kind of fresh waterfish, ஓர்மீன். 2. (p.) Mother, தாய், (an abbreviation of அன்னை.) 125) *

aṉṉuvayam (p. 34) s. [in logic.] The connection of cause and effect, of proposition and conclusion, தொடர்ச்சி. 2. Syntactical construction of words, சொல்லியைபு. Wils. p. 41. ANVAYA. அன்னுவயம்பண்ண, inf. To parse syntactically. 15)

aṉṉuvylilkkṇm (p. 34) s. The specialities of grammatical construction, embracing five particulars; viz.: 1. விசேடணம், qualifying terms. 2. விசேடியம், the thing qualified. 3. கருத்தா, the agent. 4. கருமம், the object. 5. கிரியை, the action or attribute-as அருளுடையஞானிகதியடைந் தான். The pious devotee obtained bliss; wherein the first term அருளுடைய is வி சேடனம், ஞானி is விசேடியம் and கருத்தா, கதி is கருமம், and அடைந்தான், the verb or கிரியை. 17)

aṉṉō (p. 34) inter. O! admiration, அதிசயச்சொல். 2. O! pity or distress, இரக் கச்சொல். 18)

aṉṉōṉṟi (p. 34) s. [priv. அல, et நோன்மை, strength--or நோன்றல், bearing as pain, &c.] A person of a weak or feeble constitution, பலமற்றவன்.

iṟaivṉ (p. 57) s. The supreme Being, Lord, கடவுள். 2. Siva, சிவன். 3. Brahma, பிரமன். 4. King, an emperor, governor, அரசன். 5. A chief, a lord, master, a superior, senior, தலைவன். 6. A father, தந்தை. 7. Priest, குரு. 8. Elder brother, மூத்தோன். (p.) இறைவி, s. A queen, அரசி. 2. A lady, a mistress, தலைவி. 3. Mother, அன்னை. 4. A priest's wife, குருவின்மனைவி. 38)

kiriyai (p. 110) s. Act, action, deed, operation, performance, emphatically good manners, orderliness, cleanliness, செய்கை 2. Religious rites or duties as prescribed by the Shastras, சமயநிஷ்டை. 3. The second degree in the religion of Siva-entitling the disciple to the privilege of performing puja, &c. (See பாதம்.) 4. Works, rites, &c., in religion--as distinguished from abstract or silent devotion, in which these rites and dispensed with. (See சிவபூ சை.) 5. Funeral rites for a deceased ancestor, உத்தரகிரியை. 6. One of ten rules for keeping time in music, தாளப்பிரமாணத்தி னொன்று. (See தாளப்பிரமாணம்.) 7. [in grammar.] The verb or attribute. (See அன்னுவய விலக்கணம்.) Wils. p. 257. KRIYA.--Note. In Sanscrit compounds the word retains its Sanscrit pronunciation, கிரியா. கிரியாகாண்டம், s. Those parts of the Vedas which inculcate works, rites, and ceremonies, கருமகாண்டம்--opposed to ஞா னகாண்டம். கிரியாங்கம், s. Worship, rites and ceremonies, chiefly applicable to prescribed individual practice--as preparing the sacred ashes, repeating the incantations, touching the joints of the fingers while repeating them, &c., கிரியையுறுப்பு. கிரியாங்கம்பண்ண, inf. To perform the several external actions in the daily worship. கிரியாசத்தி, s. lit. The operative energy or power. [in the agama philosophy.] One of the three active or female energies of Siva, by which he effects the creation or evolution of the universe. 2. the faculty or power of action, operation, &c., as applied to any agent. (சிவ. சி.) கிரியாசாதனம், s. Being trained or inured to the performance of works, religious duties, &c., கிரியையனுட்டிப்பு. கிரியாசைவம், s. One of the sixteen divisions of the Siva system. See சைவம். கிரியாசொரூபன், s. One who is the embodiment, கிரியை; (appropriately) Ganesa, who is considered the impersonation of Siva's divine operations. கிரியாதீதன், s.கிரியையொழிந்தவன். கிரியாபதம், s. [in Sanscrit grammar.] A verb, வினைச்சொல். கிரியாபாதம், s. The second of the four stages or degrees in the Siva worship; [ex கிரியை, et பாதம்.] கிரியாபூசை, s. The worship offered to Siva by one in the second degree. (p.) கிரியாமார்க்கம், s. The practice of duties in the second degree of the Siva religion; the performance of rites and ceremonies, கிரியைநெறி. கிரியாமாலை, s. Inflection or conjugation of verbs, chiefly in Sanscrit, வினைச் சொல்லின்ரூபகரணம். கிரியாவதி, s. A person who practices the rites and ceremonies enjoined in the Vedas. கிரியாவுத்திரி, s. Transcendental and symbolical instruction in the most spiritual rites, by a guru to an advanced disciple--opposed to ஞானாவுத்திரி. (சிவ. சி.) கிரியைகெட்டது, appel. noun. Any thing disorderly, slovenly, ஒழுங்கற்றது. கிரியைகெட்டவன், s. One destitute of good manners, slovenly in dress, or irregular in habits. கிரியைக்காரன், s. One in the second degree of the Siva religion. கிரியைக்கேடு, s. slovenliness, debauchery, beastliness, ஒழுங்கின்மை. கிரியைசெய்ய, inf. To perform actions, duties, rites, &c., சடங்குசெய்ய. 2. To perform funeral rites, உத்திரகிரியைசெய்ய. கிரியையனுட்டிக்க, inf. To perform rites, and ceremonies. 2. To practice the daily rites, to perform the duties of the second degree. கிரியையொழிந்தவன், s. One who has dispensed with works, having attained a higher degree, கிரியாபாதங்கடந்தவன். காட்டுக்கிரியை, s. Obsequies, funeral rites in the place of burning or burial --as distinguished from வீட்டுக்கிரியை. 2) *

tṉṉai (p. 231) s. Mother or (by contraction of தன் and அன்னை) any one's own mother, தாய். 2. [ex தன் et ஐ.] An elder sister, தமக்கை. திவாக. 3. An elder brother, தமை யன். (p.)

tāy (p. 234) s. Mother, அன்னை. 2. Dam, female parent of animals in general, விலங்கின் தாய். 3. [in combination.] A maternal aunt, &c. (See சிறியதாய், சிறியதாய்முறை and பெரியதாய்.) 4. Origin, that which is primitive, chief, or principal, முதன்மை. (c.) தாய், is also applied to five kinds of nurses. 1. பாராட்டுத்தாய். 2. ஊட்டுந்தாய். 3. முலைத்தாய். 4. கைத்தாய். 5. செவிலித்தாய். which see. Another five-fold classification is given of persons held in similar esteem with mothers. 1. அரசன்தேவி, king's wife. 2. குருவின்தேவி, wife of the guru. 3. அண் ணன்தேவி, elder brother's wife. 4. தன்தே வியைஈன்றவள், wife's mother. 5. தன்னைஈன் றவள், one's own mother. தாய்ப்பொன்னிலும்மாப்பொன்எடுக்கிறவன். He who would steal one-twentieth even of his mother's gold--a maxim on the thievishness of goldsmiths. தாய்முகங்காணாதபிள்ளை. A child early bereaved of its mother. தாய்முலைப்பாலிலும்உப்புப்பார்க்கிறவன். One who tries even his mother's milk to see if it is not salt; i. e. a distrustful, mistrustful, sceptical person. தாய்சொற்சிறந்தவாசகமில்லை. No word is like that of a mother. (Avv.) தாயினும்அன்பர்கர்த்தர். The Divine Being more loving than a mother. (Christ. usage.) தாய்க்குள்ளதுமகளுக்கு. As the mother, so the daughter. தாயாடு, s. A dam. தாயேடு--தாயோலை, s. [prov.] The original book, முதலேடு. தாயைக்கொல்லி, appel. n. A matricide. 2. A villain, a wretch, மாபாவி. 3. A plantain, or other tree that perishes after yielding, வாழைநண்டுசிப்பிவேய்முதலியன. தாய்கால்--தாய்க்கால்வழி, s. Maternal relatives--as தாய்வழி. தாய்க்கம்பு, s. A stick with which children, in a play, strike a smaller one, கோட்டி. தாய்க்கரும்பு, s. The parent sugarcane. தாய்க்கறையான்--தாய்ச்செல், s. A large white-ant. See கறையான். தாய்க்காணி, s. [prov.] Land of the first quality, முதற்றரமானகாணி. தாய்க்கிராமம், s. A principal village or hamlet. தாய்க்கிழங்கு, s. The principal esculent root. தாய்ச்சீட்டு, s. Original bond, draft, &c. தாய்ச்சீலை, s. (com. தாச்சீலை.) The fore-flap. தாய்ச்சோட்டை--தாய்ச்சோஷை, s. Longing of a child for its mother. தாய்தகப்பனில்லாதபிள்ளை, s. An orphan. தாய்மாமன், s. Maternal uncle. தாய்வழி--தாய்வழிச்சுற்றம், s. Relatives in the maternal line. தாய்வாழை, s. The original plantain tree. பெரியதாய், s. Mother's elder sister. 2. Elder paternal uncle's wife. பெரியதாய்முறை, s. Relationship of the wife's father's elder sisters, or of the husband's mother's elder brothers. பெற்றதாய்--நற்றாய், s. One's own mother. மாற்றாந்தாய், s. A step-mother. 23)

vicēṣaṇam (p. 390) --விசேடணம், s. A qualifying term, epithet, attribute; one of the five specialities of grammatical construction. See அன்னுவயவிலக்கணம். 11) *

vicēṣam (p. 390) --விசேடம், s. Speciality, peculiarity, a particular thing or matter. See அன்னுவயம். 2. A figure of rhetoric. See அலங்காரம். 3. Difference, distinction, விகற்பம். 4. Excellence, சிறப்பு. W. p. 787. VISESHA. 5. A narrative, a word, சொல். 6. (Beschi.) Remainder, as சேஷம். ஏதும்விசேஷமுண்டா. Is there any thing in particular? வாய்விசேஷமாய். By word of mouth. எழுத்துவிசேஷமாய். By letter. விசேஷக்கால், s. That which inadvertently occurs in conversation. (R.) விசேஷதினம், s. A feast-day. விசேஷதீட்சை, s. A special rite by a guru to confirm a disciple. See சிவ தீட்சை. Under தீட்சை. விசேஷமாய், s. Especially, principally. விசேஷாலங்காரம், s. As விசேஷம், 2. 12) *

vicēṣiyam (p. 390) --விசேடியம், s. The thing qualified. See அன்னுவயவிலக்கணம். [Sa. Viseshya.] 13)