amirutam (p. 20) (St.) அமிர்தம், s. Immortality, அழியாமை. 2. Ambrosia, nectar, milk, honey, அமிழ்தம். 3. A restorative, a reviving medicine, stimulant, மூர்ச்சை தீர்த்துயிருந்தருமருந்து. 4. Sweetness, இனிமை. 5. Water, நீர். 6. Final emancipation, மோட் சம். Wils. p. 61. AMRITA. அமிர்தகலசம், s. That which contains nectar, (fig.) a woman's breast. அமிர்தகலை, s. A phase of the moon. அமிர்தகிரணன், s. The moon. அமிர்தங்கலங்க, inf. To be disturbed, shocked, &c. as the brain by a blow, மூளைகலங்க. அமிர்தசஞ்சீவினி, s. A medicament supposed to restore the slain to life. அமிர்தபிந்து, s. One of the thirtytwo உபநிடதம். அமிர்தரசம், s. An ambrosial juice. அமிர்தவல்லி, s. A creeper. See அமுதவல்லி. அமிர்தன், s. An immortal, God, கடவுள். (p.) Wils. p. 61. AMRITA. அமிர்தாசனர்--அமுதாசனர், s. The gods, தேவர். Wils. p. 62. AMRITASHANA. 10) *

amiẕ (p. 20) கிறேன், ந்தேன், வேன், அமி ழ, v. n. To be immersed, plunged; to sink, ஆழ. துக்கசமுத்திரத்திலமிழ்ந்துவிட்டான், He sunk in a sea of sorrow. 13)

amiẕtm (p. 20) s. Ambrosia, nectar, the elixir of life, தேவருணவு. (p.) 14)

amiẕtu (p. 20) s. Ambrosia, nectar, அமிர்தம், 2. Sweetness, any sweet thing, இனிமை. (p.) 15)

amiẕttu (p. 20) கிறேன், அமிழ்த்தினேன், வேன், அமிழ்த்த, v. a. To immerse, ingulf, sink a thing, ஆழ்த்த. 2. To press down, into or under another substance, as pressing a thing into the earth, &c., to lower, அழுத்த. 16)

amiẕntu (p. 20) கிறேன், அமிழ்ந்தினேன், வேன், அமிழ்ந்த, v. n. As அமிழ்; which see. 17)

amukku (p. 20) கிறேன், அமுக்கினேன், வேன், அமுக்க, v. a. To crush, press or squeeze, as a fruit, a boil, &c., அமுத்த. 2. Press down, press in or under, as a vessel into water, immerse, depress, press down or in, indent by pressure, அமிழ்த்த. 3. (fig.) To oppress, நெருக்க. நீரிலேசெம்பையமுக்கிமொண்டுவா. Sink the brass pot in the water, draw it up, and bring it. அமுக்கு, v. noun. Compression, depression, oppression as by nightmare, pressure as by the hand of the bailiff, அழுத்துகை. 2. That which compresses, depresses, &c., an incumbent weight, அமுக்குபாரம். அமுக்குண்டு கதறிக்கொண்டுகிடந்தான், He lay crying out, prostrate under the burden. அமுக்கன், s. One who does things secretly, இரகசியத்திற்கருமமுடிப் போன். 2. A sly, cunning person, dissembler, a deceiver, தந்திரகாரன். (c.) 3. [prov.] Nightmare, நித்திரையிலமுக்குமாவி. 20)

amungku (p. 20) கிறேன், அமுங்கினேன், வேன், அமுங்க, v. n. To be pressed, crushed, to yield to pressure, (as a ripe fruit, a boil, &c.,) become shrivelled, dried up as a blister, அழுந்த. 2. To sink அமிழ். (c.) வீடுவிழவெல்லாருமழுங்கிப்போனார்கள். The house falling, they were all crushed. 22)

āṟṟu (p. 43) கிறேன், ஆற்றினேன், வேன், ஆற்ற, v. a. To cool, refresh, குளிரச்செய்ய. 2. To assuage, appease, alleviate, soothe, console, compose, lull, mitigate, தணிக்க. 3. To slack, loosen what is tied or twisted, முறுக்குத்தளர்த்த. (c.) 4. (p.) To do, act, perform a duty, செய்ய. 5. To bear a weight, தாங்க. 6. To carry, or sustain a burden or calamity, பொறுக்க.--Note. This verb is sometimes used impersonally--as இந்த வழியென்னாலேயாற்றாது. I cannot get along this road. ஆற்ற, inf. [used adverbially.] Greatly, exceedingly, மிகுதியாய். அமிழ்தினுமாற்றவினிதே. Sweeter than nectar. (குறள்.) கணவராற்றமுனிந்தே. The husbands greatly resenting. ஆற்றாக்கேடு, s. Extreme poverty, indigence exigence, great necessity. ஆற்றாச்சண்டி, s. One who perversely persists in application for aid through poverty, one past shame, an insatiable wretch. ஆற்றாத்தனம், s. Insatiableness. ஆற்றாப்பட்சம், s. What cannot be borne, intolerableness--as ஆற்றாமை. ஆற்றாமை, neg. v. noun. Inability to bear--as excessive hunger, pain, &c., சகிக்கக்கூடாமை. 2. Impatience, பொறா மை. 3. Voracity, voraciousness, insatiableness, திருத்தியின்மை. ஆற்றார், s. Foes, opponents, rivals, those who envy one, பகைவர். 2. The poor, the afflicted, தரித்திரர். (p.) ஆற்றிக்கொடுக்க, inf. To cool and give. 2. To help or relieve one at work. ஆற்றித்தேற்ற, inf. To soothe and console. ஆற்றிப்போற்றிக்கொள்ள, inf. To treat guests with civility, விருந்தினரை யுபசரிக்க. 2. To render aid--as to a sick person, to help one in distress, துன்புற்றோ ரைக்காக்க. 3. To console, ஆற்ற. ஆற்றுவிக்க, inf. [causal.] To console, cherish, afford consolation, தணி யச்செய்ய. 2. To inspire with courage, வலிதர. 3. To enable to bear, or endure, உறுதிசெய்ய. ஆற்றல், v. noun. Cooling, assuaging, consoling, &c. 2. Enduring, bearing patiently. 3. Bearing a load.

uy (p. 63) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To put in motion, cause to go, discharge, let go, let fly, send, emit, cast, throw, செலுத்த. 2. To ride, drive a carriage, &c., வாகனமூர. 3. To effect, accomplish, bring about, collect, gather together, காரியத்தைமுடிக்க. 4. To carry on, conduct literally, or morally, lead an army, &c., to manage, guide, direct, influence, operate, நடத்த. 5. To place, put in, shoot in, throw or cast in, plunge into, அமிழ்த்த. 6. To cause to arrive at, சேர்க்க. 7. To place, வைக்க. 8. To enjoy, experience, அனுபவிக்க. (p.) (குறள்.) உய்த்துச்சொரியினும்போகாதம. That which is apportioned by fate, though rejected, will not leave. (p.) (குறள்.) காதலகாதலறியாமையுய்க்கிற்பின். If (a king) enjoy the objects of his desire, (his foes) being unacquainted with those desires-(குறள்.) உய்த்துணர, inf. To discern, to distinguish, exercise thought, &c., ஆ ராய்ந்தறிய. உய்த்துணரவைப்பு, s. The use of such terms, descriptions, or definitions in a written work, as may require the exercise of thought, reference to other parts, &c., in order to comprehend them, ஆராய்ந்தறியவைக்கை--one of the thirty-two உத்தி in நன்னூல். உய்த்தலில்பொருண்மை, s. Poetry composed in such terms only as are necessary to express the author's meaning, கருதியபொருள்தோன்றப்பாடப்படுவது. உய்ப்பு, v. noun. Discharging, emission, accomplishment, &c., including all the meanings of the verb, உய்க் கை. 25)

cutai (p. 193) s. W. p. 931. SUD'HA. Taste, savor, deliciousness, sweetness, சுவை. 2. Nectar--the beverage which confers immortality and is the sustenance of the inferior gods, அமிழ்து. 3. Milk, பால். 4. Lime, சுண் ணாம்பு. 5. Whiteness, வெண்மை. 6. A daughter, புதல்வி. W. p. 929. SUTD. 7. A kicking cow, உதைகாற்பசு. (சது.) 8. Medicine, மருந்து. 9. Plaster, mortar, சுண்ணச்சாந்து. (p.) 1. [prov. vul. சொதை.] Riches, property, &c., பொருள்; [a figurative use derived from nectar, milk, &c.] அவன்சுதையுள்ளவன். He is a man of property. 93) *

tāẕ (p. 235) --தாழு, கிறேன், ந்தேன், வேன், தாழ, v. n. To be, or to become low, to sink, to fall, to decline, குறைய. 2. (with accusative or dative.) To bow, to stoop, to do homage, to prostrate in reverence; to be humble, yielding, submissive; to carry one's self humbly, வணங்க. 3. To sink in circumstances, repute, &c., to decline in splendor or power; to decrease, diminish, decay, degenerate, deteriorate, சீர்கெட. 4. To decline--as the sun, சாய. (c.) 5. To be inlaid--as gold; to be set in--as colors; to abide in--as lustre in a gem, பதிய. 6. To tarry, delay, halt, to stop--as a business, தங்க. 7. To prove inferior, to be wanting, to fail in comparison, competition, battle, தோற்க. 8. To be indolent, lazy, சோம்ப. 9. To despond, to be dejected, மனஞ்சோர. 1. To hang down, to be suspended, தொங்க. 11. To desire, to be eager for, அவாவ. 12. (c.) To be deep, to deepen, ஆழ. 13. To sink as a balance, துலைதாழ. 14. To sink in water, அமிழ்ந்த. 15. To be engrossed in an object or pursuit, மனங்கவிய. 16. To slope, to slant, as a roof, &c., சரிய. தாழ்ந்ததுதங்கம்உயர்ந்ததுபித்தளை. Humility is esteemed as gold, proud manners are disdained as the bad stinking of brass. தாழ, inf. used adverbially. Down, below, beneath, low. வெயில்தாழவா. Come when the heat is abated, when the sun is low. தாழவிழ, inf. To fall down. தாழவிட, inf. To drop. தாழப்போக, inf. T descend. தாழாநட்பு, s. Unfailing or undiminished love, friendship, &c. (p.) தாழாமலிருக்க, inf. To be without humility; to be impatient. தாழாமை, s. Pride, haughtiness. தாழ்குழல், s. Pendent female locks. 2. A female. (p.) தாழ்சடை, s. Long, matted, dishevelled locks of an ascetic. தாழ்ந்தமாதிரி, s. An inferior kind. 2. Low conduct. தாழ்ந்தகுணம், s. A lowly temper, calm temper. தாழ்ந்தசாதி, s. A low caste. தாழ்ந்தபலன், s. Inferior reward, slight advantage, scanty profit. தாழ்ந்தபூமி, s. Low land. 2. Poor land, impoverished soil. தாழ்ந்தவயசு, s. Declining age. தாழ்ந்தவிலை, s. A low price. தாழ்ந்துகொடுக்க, inf. To yield, to submit in order to effect an object, or through affability. தாழ்ந்துபோக, inf. To fail in competition or comparison, 2. To degenerate in morals, character, &c. தாழ்வயிறு, s. A hanging belly, சரிந் தவயிறு. 15)

tu (p. 244) த்தேன், ப்பேன், v. a. (imperfect. used in the past and future.) To eat, take food, make a meal, உண்ண. 2. To enjoy by means of the senses, பொறிகளாலனுபவிக்க. 3. To experience pleasure or pain, suffer or enjoy the result of actions, அனுபவிக்க. (p.) அதிதிகள்துத்தசேடம் அமிழ்தினுமினியவாகும். The food refused by the guests is more tasteful than ambrosia. தீவிரதர, adj. More rapid; [ex தர, comparative degree affix.] தீவிரதரம், s. Rapidness, instantaneousness. தீவிரபுத்தி, s. Ready wit. தீவிரம்பண்ண, s. To hasten, to speed. 16)

mangkalam (p. 338) s. Luckiness, auspiciousness, propitiousness, சுபம். 2. Prosperity, increase, பொலிவு. W. p. 631. MANGALA. 3. Moral and religious merit, according to the Shastras, தருமம். 4. Marriage, கலியாணம். 5. Praise, panegyric, blessing, வாழ்த்து. 6. Auspicious objects, used on festive occasions; of which eight are special: 1. சாமரம், chowry, a fly-whisk; 2. நிறைகுடம், a full ornamented pot; 3. கண்ணாடி, mirrors; 4. தோட்டி, elephant's goads; 5. முரசு, drums; 6. விளக்கு, lamps; 7. கொடி, flags; 8. இணைக் கயல், A brace of carp-fish. மங்கலகாரியம்--மங்கலச்செய்கை--மங் கலவினை s. A festive, auspicious or joyous ceremony--as a marriage, putting on jewels; a temple-festival, on a girl's arrival at puberty, &c. மங்கலகீதம்--மங்கலப்பாட்டு, s. Auspicious chants, music, &c. மங்கலகௌசிகம்--மங்களகௌசிகம்-மங்களகௌசிகை, s. A tune, ஓரிராகம். (சது.) மங்கலச்சொல்--மங்கலமொழி, s. Auspicious words, in place of inauspicious terms, fancied to be lucky for speaker or hearer. 2. Language of congratulation, or benediction, ஆசிவசனம். 3. Auspicious terms, together with their synonyms, used for beginning a poem. They are twenty-two in number: 1. திரு, wealth, &c.; 2. யானை, an elephant; 3. தேர், a chariot; 4. பரி, a horse; 5. கடல், the sea; 6. மலை, a mountain; 7. மணி, a gem; 8. பூ, a flower; 9. புகழ், praise; 1. சீர், good state or condition; 11. மதி, the moon; 12. நீர், water; 13. எழுத்து, a letter, a writing; 14. பொன், gold; 15. ஆரணம், Vedas, the law; 16. சொல், a word; 17. புயல், cloud; 18. நிலம், earth; 19. கங்கை, the Ganges; 2. உலகம், the world; 21. பரிதி, the sun; 22. அமிழ்தம், nectar. Others give more. (சது.) மங்கலஸ்நானம்--மங்கலநானம், s. Bathing for an auspicious ceremony, as a marriage, a temple-festival, &c. மங்கலதினம்--மங்கலநாள், s. An auspicious day. மங்கலதூரியம்--மங்கலபேரிகை--மங் கலமுரசு--மங்கலவாத்தியம், s. Auspicious drums and other musical instruments. மங்கலநதி, s. A sacred river. மங்கலநாண், s. The marriage-badge, including the தாலி and its cord. மங்கலபத்திரிகை--மங்கலவோலை, s. A marriage-invitation. மங்கலபாடகர், s. Bards, encomiasts, panegyrists. மங்கலபுருஷன், s. A proper man to conduct a festival, or to communicate good tidings--as one married, not a widower, not deformed, one good tempered, prosperous, &c. மங்கலமங்கையர், s. [pl. com. கட்டுக்க ழுத்தியர்.] Women wearing the marriagebadge. மங்கலமுகூர்த்தம்--மங்கலவேளை, s. [com. முகூர்த்தவேளை.] An auspicious hour. மங்கலம்புரிய, inf. To be united in marriage. மங்கலவணி, s. Auspicious ornaments. மங்கலவழக்கு, s. Auspicious words, terms or usages. மங்கலவள்ளை, s. A poem on a female of noble birth, in nine வெண்பா, and nine வகுப்பு See பிரபந்தம். மங்கலவாரம், s. An auspicious day, commonly Monday or Wednesday, or any day on which there is a favorable configuration of the planets, நல்லநாள். 2. See மங்கலன். மங்கலவார்த்தை, s. Auspicious language, as சுபவசனம். 2. Good news. மங்கலவாழ்த்து, s. Salutation, benediction, praise, especially to a hero in the opening or concluding of a poem. மங்கலவினைஞர், s. [pl.] Persons who perform auspicious acts or ceremonies. See மங்கலபுருஷன். (p.) 99) *

muẕuttu (p. 358) கிறேன், முழுத்தினேன், வேன், முழுத்த, v. a. To plunge or dip any one or thing, to drown another, as அமிழ்த்த. 35)