ari (p. 23) s. A reaped handful of paddy, &c., அரிப்பிடி. 2. An ear of rice, நெற்கதிர். 3. A car, தேர். 4. A grove, சோலை. 5. Gold, wealth, பொன். 6. Lines in the white of the eye, கண்வரி. 7. Line, streak, வரி. 8. The sea, கடல். 9. A humming insect, வண்டு. 1. A ram, செம்மறியாட்டுக் கடா. 11. A hog, pig, பன்றி. 12. Any hollow thing as an elephant's trunk, &c., உட்டுளைப்பொருள். 13. A bamboo, மூங்கில். 14. Closeness, thickness, (as of bushes, hair, &c.) நெருக்கம். 15. Thinness, as of a plate of metal, ஐமைவடிவு. 16. Narrowness, அடர்பு. 17. Soft, drizzling rain, ம ழைத்தூவல். 18. A garland, மாலை. 19. Pebbles, small pieces of metal put into the hollow of a dancer's ankle rings to cause a tinkling sound, சிலம்பின்பருக்கைக்கல். 2. Dancers' or children's ankle rings, formerly worn by women, சிலம்பு. 21. Strength, force, வலி. 22. The solid part of timber, மாவயிரம். 23. A bedstead, couch, a bed or other thing to sleep on, கட்டில். 24. A board, bench to sit or sleep on, படுக்கை. 25. A drum, பறை. 26. A hill, mountain, மலை. 27. Fermented liquor, toddy, கள். 28. Fault, blemish, குற்றம். 29. The strings of a drum, விசி. (p.) அரியடித்தார்கள், They have shaken out the sheaves. அரிக்கட்டு, A sheaf or bundle or reaped grain, அரிவிக்கட்டு. 45)

uppṭṭi (p. 62) s. [prov.] A sheaf, அரிக்கட்டு. 59)

ktir (p. 91) s. Ray of light, a beam, a gleam, கிரணம். 2. The sun, சூரியன். 3. A spinner's spindle, a goldsmith's pin, a spike, an awl, &c., இருப்புக்கதிர். 4. An ear or spike of corn, grass, &c., பயிர்க்கதிர். 5. Spokes of a wheel, the radii of a circle, தேரினுட்பரப்பின் மரம். கதிரடிக்க, inf. To beat out or tread out corn. கதிரவன்--கதிரோன், s. The sun, சூரியன். (p.) கதிரறுக்க, inf. To reap or cut the ears of corn. கதிரீன, inf. To ear--as corn. கதிரெழுதுகள், s. Atoms or dust appearing in a sunbeam, twenty-four of which make half a hair's point. கதிர்கொய்தல், v. noun. Plucking ears of corn. கதிர்க்கட்டு, s. A sheaf, அரிக்கட்டு. கதிர்க்கம்பி--கதிர்க்கோல், s. A spindle, a goldsmith's pin on which he fastens a head, &c., for working on. கதிர்க்காம்பு, s. The stalk of an ear of corn. கதிர்க்குஞ்சம், s. A bunch of corn ears to adorn a house, &c., கதிர்க்கற்றை. கதிர்க்குடலை, s. Corn with the ear shot out and shooting out. கதிர்செய்ய, inf. To emit rays-as the sun, கிரணம்வீச. கதிர்த்தாக்கம், v. noun. Bending with the weight of ears--said of corn. கதிர்நாள்--செங்கதிர்நாள், s. The twelfth lunar asterism, உத்திரநாள். (p.) கதிர்புறப்படுதல், v. noun. Putting forth-as ears of corn. கதிர்ப்பகை, s. Names of இராகு and கேது, the ascending and descending nodes--regarded as planets. கதிர்ப்பக்குவம், s. Corn formed into the ear. கதிர்ப்பக்குவமானநெல், s. Paddy grown to the height of earing. கதிர்ப்பயிர், s. Corn in the ear. கதிர்ப்புல், s. Grass bearing ears, ஓர்வகைப்புல். கதிர்ப்போர், s. A stack of corn, a rick of corn. கதிர்மகன், s. The planet Saturn, சனி. 2. Sugriva, சுக்கிரீவன். 3. Kannen, கன்னன். 4. Yama--the regent of the dead, நமன். (p.) கதிர்வாங்குதல்--கதிர்வீசுதல், v. noun. Shooting out ears of corn. கதிர்வால், s. The arista, the awn of a corn, &c. கதிர்விட, inf. To cast a phosphoric light, coruscate--as animalcul&ae; in sea-water. தொண்டைக்கதிர், s. The stage in growing corn when it is ready to shoot out ears. இராக்கதிர், s. The moon, சந்திரன். (p.) பசுங்கதிர், s. Young ears of corn. அமுதகதிரோன், s. The moon, சந் திரன். (p.) நெற்கதிர், s. An ear, a spike of paddy. 12)

kl (p. 96) --கல்லு, கிறேன், கல்லினேன், கல்லுவேன், கல்ல, v. a. To work away earth, pebbles, &c., gradually, அகழ. 2. To dig out by little and little--as a hole, a tank, &c., to hollow, தோண்ட. 3. To scoop out --as a nut, துருவ. 4. To wash away earth, &c., by little and little-- as following water, நீர்கல்ல. 5. To eat away--as caustic, அரிக்க. 6. [prov.] To catch and tear up the fibre in an ola when writing--as a style by being too sharp. எழுத்தாணிக்கூர்கல்ல. இக்காரங்கல்லிக்கல்லியெடுத்துப்போடும். This caustic will eat away (the proud flesh). மலைகல்லியெலிபிடிக்க. To excavate a mountain to catch a rat; i. e. to take great pains or be at great expense for little profit. கல்லிக்கல்லிப்பாய, inf. To wash away in flowing. கல்லல், v. noun. The act of digging, தோண்டல். 2. s. The noise issuing from a crowd, பேசலாலெழுமொலி. 277)

cūṭu (p. 199) s. (Gen. சூட்டு.) Heat, warmth, burn, scald, வெப்பம். 2. Brand, scar from a burn, or scald, சுடுசூடு. 3. Fomentation, அனல், [ex சுடு, to burn.] 4. Stack of ricesheaves, or other grain-ricks, நென்முதலி யவற்றின்போர். 5. A sheaf of corn given to the washerman, barber, carpenter, &c., அரிக்கட்டு; [ex சூடு, v.] (c.) நீர்சூடாயிருக்கிறது. The water is hot. அவனுக்குச் சூடு கண்டிருக்கிறது. He has got strangury. His system is much irritated. சூட்டினாலுண்டானது. That which is produced by heat (in the body). சூட்டோடேசூடு. Repeated as hot applications. 2. While the thing is fresh. சூடடிக்க, inf. To thrash the sheaves. சூடுகாட்ட, inf. To apply fomentations, to foment. 2. To hold near the fire. 3. To warm, to heat; to air-commonly at a fire. 4. To appear hot--as fever. சூடுகாண, inf. To become warm, as after a cold fit. சூடுகொள்ள, inf. To become heated, as the system by neglect of bathing; by working in chunam, in the sun, &c. 2. To become a little feverish. சூடுசுட, inf. To apply fomentations, to heat by external applications. 2. To brand animals. 3. To cauterize by fire. சூடுண்க--சூடுண்ண, inf. To be burnt. 2. fig. To be scolded. சூடுகண்டபூனையடுப்பங்கரைசேராது. A burnt at will not come near the hearth. சூடுண்டுமவனுக்குவெட்கமில்லை. Although he has been scolded, he has no shame. சூடுதாவுதல், v. noun. The striking of heat from fire. சூடுநிற்க, inf. [prov.] To continue hot, remain feverish. சூடுபறிய--சூடுபோக, inf. To be moderated, as heat in the body by bathing, &c. (c.) சூடுபிடிக்க, inf. To become hot. 2. To burn, as the sun's rays. 3. To become heated as the system by neglect of bathing, &c. சூடுபிறக்குதல், v. noun. The arising of heat (by friction, &c.) (c.) சூட்டெண்ணெய், s. Margosa-oil extracted from the seeds by heat. 2. An oil-preparation used to cool one's system. சூட்டடி, v. noun. Beating sheaves (for the first time.) சூட்டடுப்பு, s. See அடுப்பு. சூட்டிறைச்சி, s. See இறைச்சி. கைச்சூடு, s. Heat of the hand. 2. [prov.] The sheaf given to the reapers. நகச்சூடு, s. The degree of heat in warm water, commonly ascertained by putting one's finger into it. சூட்டுக்கோல், s. A branding, cauterizing iron. See சூலக்குறடு. சூட்டுவலி, s. The pains of a pregnant woman before delivery. (c.) சூடுசுள்ளாப்பிக்க, inf. [prov.] To loosen, shake, and scatter in the threshing floor the sheaves of a stack, preparatory for treading out the corn. சூடுஉதற, inf. To separate to corn from the threshed straw. 2. As சூடுசுள்ளாப்பிக்க. சூடுமிதிக்க, inf. [prov.] To tread corn from the sheaves--as சூடடிக்க. சூடுவைக்க--சூடுபோட, inf. To brand cattle, &c. (c.) சூடுவேய--சூடுமேய, inf. To heap up the stacks or sheaves. 6)

tiṉ (p. 241) கிறேன், றேன் பேன், ன, v. a. To eat, to feed, to take a meal, உண்ண. 2. [in poetry.] To eat light food, pastries and relishes, &c., சிற்றுண்டிபுசிக்க. 3. To chew, to masticate, மெல்ல. 4. To devour--said of an animal, பட்சிக்க. 5. To eat away, consume, corrode--as white ants, ironmould, rust, &c., அரிக்க. (c.) தின்றதெல்லாஞ்சமித்துப்போயிற்று. What he has eaten is digested; i. e. he ahs forgotten the benefits I have done him. தின்றுகொழுத்துப்போனான். By eating (of my food) he is become fat and saucy. (In abuse.) செல்லுதின்றுவிடும். The white ants will eat away. தின்னாவீட்டில்தின்னி. One who eats with low families. [prov.] மண்தின்றுவிடும். The earth will corrode it. இந்தஎருதுஅந்தஎருதைத்தின்றுவிடும். This ox will surpass that. நேற்றுத்தின்றதீன்அல்லவோ. Is not the (work, &c.) for what ate yesterday; i. e. I want food to day. புல்லைத்தின்னும்மாடுஉதவுகிறதுபோலப்புலியைத்தின் னுஞ்சென்னாய்உதவுமோ. Will a wild dog which kills the tiger be as useful as an ox that eats grass; i e. will any one who lives luxuriously labor like one who takes plain food? யானைத்தின்றவிளாங்களிபோலே. Like the woodapple which the elephant had eaten (swallowed); i. e. hollow, the substance being absorbed through the unbroken shell. தின்பண்டம், s. (com. தீன்பண்டம்.) Eatables, including pastry and fruits. தின்பண்டநல்கல், v. noun. One of the thirty-two acts of charity. See அறம். தின்றல்---தின்னல்--தின்னுதல், v. noun. A eating. தின்றி, s. Eatables, தீன். தின்றிப்போத்து, s. (Tel. திிபோது.) A glutton; (lit.) a well-fed bull. தின்றுகழிக்க, inf. To loathe food from satiety. தின்னாச்சாதி, s. Low castes, with whom it is disgraceful to eat. See சாதி. 69)

tuvai (p. 250) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dip, in soak, தோய்க்க. 2. To beat clothes, &c., in washing. 3. To curdle milk by runnet, &c. பால்தோய்க்க. 4. To temper iron, ஆயுதந்தோய்க்க. 5. To beat moist or green things in a mortar, to mash, &c., நசுக்க. 6. To beat as clay or mortar, இடிக்க. 7. To tread under foot, as when cattle tread out the corn, அரிக்கட்டுத்துவைக்க. (c.) 8. (சது.) To sound, resound, clamor, ஒலிக்க. 9. To beat a drum, sound any loud instrument, வாச்சியமுழக்க. துவைத்துப்பிழிய, inf. To dip and wring out a cloth, in water or a dye. துவைத்தல், v. noun. Used in all the meanings of the verb. துவைப்பு, v. noun. Pounding or bruising moist things in a mortar, இடிப்பு. 11) *