arai (p. 27) s. Half, பாதி, (marked &tamilhalf;, &tamilhalf, or இ.) 2. Waist, middle, loins, இடை. 3. That part of the trunk of a tree, or shrub, which reaches from the ground to where the branches begin, (occurs only in composition) thus: கோழரை, a smooth trunk, like the plantain; பொரியரை, a rough trunk, like the tamarind or mangoe; முள்ளரை, a thorny trunk. அரைக்கச்சு--அரைக்கச்சை, s. A girdle, a belt, zone worn round the waist. அரைக்கால், s. The eighth part of the whole, half a quarter, marked , .) அரைச்சதங்கை, s. A string of bells worn by children round the waist. அரைஞாண்--அரைநாண்--அரை நூல், s. A cord worn round the loins to which the cloth to cover the nakedness is attached, or sometimes worn over the inner cloth, and made of gold, silver, &c., called, பொன்னரைஞாண், வெள்ளியரை ஞாண், பட்டையரைஞாண். &c. அரைநலவன், s. [prov.] A bull not well castrated. அரைநாவை, s. A part of the plough which receives the share bent one side and unfit for use, the tip of a hoe bent one side. அரைநாள், s. The half of a day. அரைப்பட்டிகை, s. A golden or silver plate or girdle worn by dancing girls and some other women round the waist, sometimes also by men, இடையணியினொன்று. அரைப்பூட்டு. Girdle, இடைக் கட்டு. 2. A joint of the loins, இடுப்பின் பொருத்து. அரைமூடி, s. A small plate of metal worn by little girls over the private parts. அரையாப்பு--அரையாப்புக்கட்டி, s. A venereal swelling, tumor or bubo about the groin, மேகநோயாலிடையிலுண்டா கும்பரு. அரைவடம், s. A string of beads worn round the waist. (p.) அரைவட்டம், s. A semi-circle, 2. A small plate of metal worn by very small female children, as அரைமூடி. அரைவயிறன், s. [prov.] Rice husks half full, or with the grains half perished, for want of rain, &c., கருக்காய். அரைவாசி, s. Half. (c.) அரைவாய், s. Half a mouthful. 2. A flat mouth with thin lips. அரைவெறி, s. The state of being half drunk, partial intoxication. 4)

arai (p. 27) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To grind, macerate, mash, pulverize, triturate, தேய்க்க. 2. To rub, grind as the wheels of a carriage, நசுக்க. 3. To trail, graze, gall, destroy by rubbing against, உரிஞ்ச. 4. To cause to wane, to destroy, அழிக்க. (c.) பஞ்சரைக்க, inf. To pick cotton. கூட்டரைக்க, inf. To grind curry stuff. மாவரைக்க, inf. To grind grain in a mill. அரைப்பு, v. noun. Grinding, triturating, &c., அரைக்கை. 2. s. Any thing ground, macerated, &c., அரைக்கை. 2. s. Any thing ground, macerated, &c., அரையல். 3. The refuse, residuum of இருப்பை seeds, இருப் பைப்பிண்ணாக்கு. அரைப்புக்கட்டி, s. The refuse of இருப்பை seeds. அரைப்புத்தேய்த்துமுழுகுகை, v. noun. Bathing after rubbing the refuse of இருப்பை seed on the head, for extracting the oil, previously rubbed on. அரையல், s. Any thing ground, &c., a kind of seasoning, துவையல். அரையலிடுகை, v. noun. Rubbing and wearing away a place by standing or sitting. அரையல்--அரையலன், s. [prov. vul.] A slow, inactive, spiritless person, சோம்பன். 6)

āẕākku (p. 43) s. A dry or liquid measure, the eighth of a படி, marked thus, or , அரைக்காற்படி. (c.) 48)

kccai (p. 86) s. A girdle, அரைக்கச்சு. 2. An elephant's neck-rope, யானைக்கழுத்திடுக யிறு. 3. A rope, a cord, கயிறு. 4. A coat of mail, கவசம். 5. A scar, a cicatrice, any mark made by a blow or wound, தழும்பு. 6. [prov.] A whole piece of Indian cloth. முழுப்புடவை. கச்சைகட்டுதல், v. noun. Tucking up the cloth either loosely or closely. 2. Girding one's self. 3. Tucking up the fore-flap. கச்சைக்கொடியோன், s. The king Karnan. (p.) கச்சைநெய்தல், v. noun. Weaving a girdle. யானைக்கச்சை, s. An elephant's rope, the string round his neck, also his girth. 11)

kāṇi (p. 103) s. Propriety, right of possession, hereditary right, உரிமை. 2. (c.) Land, நிலம். 3. Landed property, estate, possession, காணியாட்சி. 4. A fractional part, the eightieth part, ஓரெண். 5. [in land measure.] Twenty-four grounds, ஓர் நிலவளவு. See மனை. காணிமந்தங்கோடிதுக்கம். The least delay may occasion the greatest sorrow. கைலாயங்காணியாகும். He will obtain Kaylasa as his inheritance. காணிக்காரன்--காணியாளன் s. A landlord, an owner or proprietor of land, காணியாட்சிக்காரன். காணித்தாயம்--காணித்தாயவழக்கு, [prov.] A quarrel between relations about land. காணித்துண்டு, s. A piece or strip of land. காணிபூமி, s. One's own land. காணியாட்சி, s. Hereditary right to land, an estate, a kingdom, &c., hereditary land, one's own possession, காணி யுரிமை. காணியாட்சியூர், s. An hereditary village or town. பங்குக்காணி, s. Land shared with others. செய்கைக்காணி, s. Made land, from tanks, &c., land newly broken up, &c. 2. Well-tilled ground. நன்கொடைக்காணி, s. Donated land. பிதிரார்ச்சிதக்காணி, s. Ancestral land, patrimonial estate, all the property acquired before marriage--as முது சொம். சிந்துக்காணி, s. Goods and chattels. முக்காணி, s. A fraction, the threefifths of a மாகாணி. உரிமைக்காணி, s. Hereditary land obtained from a near relation. மானியக்காணி, s. Land granted by government. அரைக்காணி, s. A half காணி, the one-hundred and sixtieth part. காணியரைக்காணி, s. A காணி and a half. பாரம்பரைக்காணி, s. Land possessed from ancestors. சீதனக்காணி, s. Dowry land. மாகாணி, s. One-sixteenth. 87)

vtvl (p. 376) s. That which is partially dried or parched, அரைக்காய்ச்சல். வதவலரிசி--வதவரிசி, s. Rice not well dried. (Beschi.) 18)

vimarttaṉam (p. 395) s. Grinding, or triturating perfumes, அரைக்கை; [ex வி et மர்த்த னம்.] (சது.) 18) *