attam (p. 12) s. Signification as of a word or sentence, half, &c. See அர்த்தம். (p.) Wils. p. 69. ARTHA, and 71. ARDD'HA. அத்தகோளம், s. A hemisphere. அத்தசகாயம், s. Pecuniary aid, பொருளுதவி. அத்தசாமம்--அத்தராத்திரி, s. Midnight. Wils. p. 71. ARDD'HARATRA. அத்தசாமப்பூசை, s. Pooja performed at midnight. See பூசை. அத்தநாரீசுரன், s. Siva, he who is half woman. Wils. p. 71. ARDD'HANARISHA. அத்தமண்டபம், s. The court in a temple next to the sacred shrine. See கருப்பகிரகமண்டபம். அத்தாதுரம், s. Desire for wealth, covetousness, பொருளாசை. அத்தோதயம்--அர்த்தோதயம், s. The rising of the sun and moon, in conjunction, at the beginning of which, the sun is in Capricorn on a Sunday in the month of January, and the moon in the 22d asterism, and the 17th யோகம்; deemed a most auspicious moment for religious bathing, alms-giving and other duties. These five things do not occur together oftener than once in sixty years. An important circumstance is the half rising of the sun, with which are connected the four other things abovementioned, ஓர்விசேடநாள். அத்தோதயஸ்நானம், s. Bathing at the auspicious period of the அத்தோதயம். 24)

aruttam (p. 25) --அர்த்தம், s. Meaning signification, import, motive, கருத்து. 2. Wealth, property, substance, gold, பொ ருள். 3. Fruit, profit, result, consequence, பயன். 4. Gold, பொன். 5. Added to Sanscrit words in the sense of the dative case 'for,' thus: விமோசனார்த்தம், for liberation. Wils. p. 69. ARTHA. 6. Half, பாதி. (See அர்த்தம்.) Wils. p. 71. ARDD'HA. அருத்தகோளம்--அர்த்தகோளம், s. A hemisphere. அருத்தசந்திரன், s. The crescent moon, the moon in the first quarter. Wils. p. 71. ARDD'HACHANDRA. அருத்தசந்திரபாணம், s. An arrow used in ancient wars with a head like the crescent moon. அருத்தசாமம், s. Half a watch, one and a half hours. Wils. p. 71. ARDD'HAYAMA. 2. [vul.] midnight. அருத்தசாமபூசை, s. The midnight sacrifice. அருத்தநாரீசன்--அருத்தநாரீசுரன், s. Siva. Wils. p. 71. ARDD'HANAREESHA. அருத்தபாகை, s. The meaning or essence of the Vedas, வேதநூற்பொருள். See கருமம்பாகை, and ஞானம்பாகை. அருத்தலோபம், s. Covetousness, avarice. See under பாதகம். Wils. p. 7. ARTHALOB'HA. அருத்தவிற்பத்தி, s. Skill in explaining the meaning of a word or sentence. அருத்தவேதம், s. One of the four secondary Vedas. அருத்தாங்கீகாரம், v. noun. Being half-minded, undecided. அருத்தாந்தரநியாசம், s. Difference of meaning, a secondary or figurative sense, வேற்றுப்பொருள்வைப்பணி, Wils. p. 7. ARTHANTARANYASA. அருத்தாபத்தி--அருத்தாபத்திப்பிர மாணம், s. [in logic.] Deduction or conclusion from premises given, an inference from circumstances, உள்ளுறைப்பொ ருட்குறிப்பு. (See அளவை;) [ex ஆபத்தி, gaining.] Wils. p. 7. ARTHAPATTI. 20)

arutti (p. 25) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To divide into two parts, halve, divide in two, பாதியாக்க; [ex அர்த்தம்.] (p.) 22)

arttam (p. 27) s. Meaning, signification, &c. See அருத்தம். அர்த்தசா, s. Arc of a circle, also used for sine. அர்த்தமண்டபம், s. The court in a temple next to the sacred shrine. See, கருப்பக்கிரகமண்டபம். அர்த்தம்பண்ண, inf. To explain, interpret. அர்த்தாதுரம், s. Desire for wealth, avarice, பணவாசை. 14) *

kuṇkku (p. 118) s. Crookedness, flexture, curvature, கோணல்; [ex குட, crooked.] 2. Thwartness, opposition, thwarting, எதிரி டை. 3. The east, கிழக்கு--Note. In the last sense, the word becomes குண to convey an adjective signification--as in குணகடல், குணதிசை, குணநாடு. குணக்குப்பண்ண, inf. To thwart an undertaking; to cause difficulties in business, to throw obstacles in the way. குணக்கெடுக்க, inf. To straighten a crooked thing. நாயின்வாலைக்குணக்கெடுக்கலாமா. Is it possible to divest a dog's tail of its curl? குணக--குணங்க, inf. v. n. TO become bent or crooked, வளைய. 2. To sink, faint. fade, droop, சோர. 3. To be dejected; to feel uneasy; to be vexed, மனந்தளர. குணக்க, inf. v. a. To bend, to incurvate, வளைக்க. குணகோளார்த்தம், s. Eastern hemisphere; [ex கோளம், sphere, et அர்த்தம், half.] 8)

kōḷam (p. 151) s. A ball, an orb, a globe or sphere, உண்டை. 2. A circle, வட்டம். W. p. 31. GOLA. 3. The globular mundane shell--as கோளகை. 4. Maps, &c., கோள படம். பூகோளம், s. The terrestrial globe, the earth as a globular body; [ex பூ, earth.] ககோளம்--பகோளம், s. the celestial globe. (from ka or bha, celestial.) கோளார்த்தம், s. A hemisphere; [ex அர்த்தம், half.] 52) *

cattam (p. 159) s. Sound in general, clamor, ஒலி. 2. Tone in music, இசை. 3. Voice, குரல். (c.) 4. A word, a vocable, மொழி. 5. Inspired or revealed sayings, பெரியோர்மொ ழி. [உபநிட]. 6. The declension of Sanscrit nouns. W. p. 829. S'ABDA. 7. [vul. loc.] Cartage, cart hire, &c., மாடுமுதலியவ ற்றிற்குக்கொடுக்குங்கூலி. சத்தபரிசரூபரசகந்தம். Sound, touch, form, taste, smell--as the objects of the five senses. See தன்மாத்திரை. சத்தங்காட்ட, inf. To give a signal with the voice, &c. to call, to halloo. 2. To cry out, clap hands, &c., in order to scare away snakes, wild beasts, &c. 4. To cry out, as a signal in cases of danger. சத்தங்கேட்க, inf. [loc.] To propose a price for cartage. சத்தசங்கிரகம், s. A combination of of sounds. 2. A glossary. (p.) சத்தசாத்திரம், s. Philology; especially the Etymology of Sanskrit words. 2. Phonics, acoustics. சத்ததன்மாத்திரை, s. The archetype of sound. See தன்மாத்திரை. சத்தப்பட, inf. To sound, &c., ஒலியுண் டாக. 2. To clang, tinkle, sound, ஒலிக்க. 3. To be uttered--as the sound of a letter, எழுத்தொலியுண்டாக. சத்தப்படாமல். Without noise. 2. Without one's knowledge. சத்தப்பிரதி, s. [prov.] Knowing only by hearsay. (Limited.) சத்தப்பிரமம், s. Inspired writings, the Vedas as the voice of deity. 2. The system which maintains that sound is god, சத்தமேபிரமமென்க. 3. Directions for the modification of sound; one of the sixty-four கலைஞானம்; which see. சத்தப்பிரமமுள்ளிருக்கத்தொள்ளைச்செவியனாலுண ருஞ்சத்தப்பிரமமென்றோதுஞ்சளப்பேய். While the holy divinity dwells within, there are certain cavilling fools (devils) who teach that sound perceived by the ears is Brahm. சத்தப்பிரமவாதம், s. A system which regards the Vedas as deity, or sound as god. சத்தப்பிரமாணம், s. Inspired sayings, as one of the eight laws ascertaining truth, See பிரமாணம். சத்தமாய், adv. Audibly or aloud. சத்தம்பறிய, inf. To make a load report--as of a cannon. சத்தமிட--சத்தம்போட--சத்தம்வைக்க, inf. To make a noise. 2. To cry out. (c.) சத்தார்த்தம், s. The literal meaning of a word; [ex அர்த்தம்.] (p.) சத்திக்க, inf. To sound, make a noise, ring, ஒலிக்க. (p.) 2. See under சத்தி. சத்தித்தல், v. noun. Sounding. 45) *

camaparkkārttam (p. 164) s. [in astron.] The sum of the semi-diameters of the sun and moon in a solar eclipse. 2. The sum of the semi-diameters of the moon and the earth's shadow in a lunar eclipse; [ex சம்பர்க்கம், contact, et அர்த்தம், half.] (p.) 16) *

cīkkiram (p. 190) s. W. p. 847. SEEGHRA. Haste, speed, quickness, celerity, velocity, விரைவு. 2. Expertness, expeditiousness, dispatch, கைச்சுறுக்கு. 3. (fig.) Intensity, severity, acuteness, rapidity--as of a disease; violence of a medicine, &c., மருந்துவீறு. 4. (fig.) [vul.] Anger, irritability, impetuosity, கோ பம். 5. [prov.] Acrimoniousness, pungency--as of tobacco, spirituous liquors, &c., உறைப்பு. 6. [in astron.] Annual parallax or elongation, as சீக்கிரபரிதி. சீக்கிரத்துக்கு, adv. Hastily, quickly. (R.) சீக்கிரகதி, s. A quick pace, rapid progress. 2. The quick movement of a carriage, a horse, &c. (p.) சீக்கிரகாரன், s. An expeditious person. சீக்கிரபுத்தி, s. Hasty counsel, precipitancy, rashness, foolhardiness. சீக்கிரப்படுத்த, inf. To hasten, hurry, expedite, quicken. சீக்கிரபரிதி, s. [in astron.] The annual parallax of a superior, or elongation of an inferior planet. சீக்கிரப்பட, inf. To be peevish, to take offence easily. 2. To be in haste, to be busy. சீக்கிரமானபுகையிலை, s. [prov.] Pungent tobacco. சீக்கிரம்பண்ண, inf. v. n. To hasten, to hurry. 2. [prov.] To be hot, as the sun; pungent, as tobacco; violent as poison, &c. சீக்கிரகேந்திரம், s. [in astron.] Commutation, being the angular distance of the sun from a planet. சீக்கிராத்தம்--சீக்கிரார்த்தம்--சீக்கிரவ ரை, s. [in astron.] The first equated geocentric longitude; [ex அர்த்தம்.] 35)

cīvaṉārttam (p. 191) s. Support of life as the object of pursuit; secular motives--as distinguished from ஆத்துமார்த்தம்; [ex சீவனம் et அர்த்தம்.] (c.) 28) *

cuvārttam (p. 198) s. Genuine signification or intrinsic meaning of a word. இயல்பாயுள் ளது. 2. regard to one's own interest, welfare or benefit,--oppo. to பரார்த்தம், சுயநயம்; [ex சுவ et அர்த்தம்.] சுவார்த்தானுமானம், s. [in log.] Inference as to what relates to one's self, or itself; [ex அனுமானம்.] 20)

nicā (p. 276) s. Night, இரவு. W. p. 479. NISA.--Note. This retains its Sans. pronunciation in the compounds. நிசாகரன்--நிசாபதி, s. The moon, சந் திரன்; [ex கரன், maker, பதி, lord.] நிசாசரர், s. [sing. நிசாசரன். fem. நிசா சரி.] Asuras, அசுரர். 2. Rakshasas, இராக் கதர்; [ex சரர், who go.] நிசாசரி, s. An owl, as the night-bird, கூகை. (சது.) 2. See நிசாசரர். நிசாந்தம், s. Break of day, விடியற் காலம்; [ex அந்தம்.] 2. House, abode, வீடு. நிசாபுஷ்பம், s. As வெள்ளாம்பல். நிசாமணி, s. The moon as the gem of night, சந்திரன். See தினமணி. 2. A fire-fly, or glow-worm, மின்மினி. நிசாமானம், s. Night-time, period of night, இராத்திரிகாவளவு. நிசார்த்தம், s. [also தினார்த்தம்.] Half the night, பாதிராத்திரி; [ex அர்த்தம், half.] 37) *

niccayam (p. 276) s. Certainty, assurance, ascertainment, உறுதி. 2. Truth, veracity, செய். 3. Decision, positiveness, தீர்ப்பு. 4. Resolution, determination, நியமம். W. p. 48. NISCHAYA. (c.) நிச்சயதாம்பூலம், s. Betel, plantains, turmeric, new cloth, &c., given by the father of the bridegroom to the father of the bride, in confirmation of a marriage contract. நிச்சயப்பட, inf. To be made certain, to be ascertained. நிச்சயப்படுத்த--நிச்சயம்பண்ண, inf. To determine, resolve. 2. To render certain. நிச்சயதார்த்தம், s. Certainty, truth, மெய்ப்பொருள்; [ex அர்த்தம்.] 52)

para (p. 296) adj. [a Sans, prefix.] Other, different, வேறு. 2. Pre-eminent, excellent, உசித. 3. Celestial, divine, heavenly, திவ்ய. 4. Distant, foreign, as பிற. 5. Hostile, adverse, விரோத. W. p. 52. PARA. 6. Much, abundant copious, மிகுந்த. 7. adv. Before in time or place, முன். W. p. 613. B'HARA. பரகதி, s. Bliss. பரகாயம், s. Other bodies. பரகாயப்பிரவேசம், s. One of the sixtyfour arts. See கலைஞானம். பரகாரியம், s. Another's business as பிறர்காரியம். பரசதம், More than a hundred. பரசமயம்--பரமதம், s. Any religious system except the six divisions of the Saiva religion. பரசமயகோளரி, s. A name of சம்பந் தர்; also of எம்பெருமானார். பரசமயிகள், s. Professors of other religions, heretics. பரசாதி, s. One of a foreign tribe or nation. பரசுகம், s. Happiness of heaven. பரசுகோததி, s. An ocean of spiritual delight; [ex சுகம், et உத்தி.] பரசையோகம், s. As பரஸ்திரிகமனம். பரசொத்து--பரதனம், s. Other goods, property, &c. பரஸ்தலம், s. Another place. பரஸ்தலஞ்செய்ய--பரஸ்தலம்பண்ண, inf. To change one's place or abode from superstition, வேற்றிடம்புக, (Old. Dic.) பரஸ்திரி, s. Another's wife. 2. A courtezan, a prostitute, வேசி. பரஸ்திரிகமனம்-பரதாரகமனம், s. Adultery. See கமனம். பரஸ்பரம், s. Mutuality, reciprocation. பரஸ்பரரகசியங்கள், s. Mutual and confidential secrets. பரஸ்பரவிரோதம், s. Contrary to each other. பரதந்திரம், s. At another's command, for another's service--oppos. to சுதந்திரம். பரதன்மம், s. Another's duty, or business, occupation of another caste, அன் னியாசாரம். 2. Benefit to others, பிறர்க்குச் செய்யும்நன்மை. பரதாரம், s. Another's wife as பிறதா ரம். பரதிரவியம், s. AS பரசொத்து. பரதூஷணம், s. Blaspheming another. பரதேசம், s. A foreign country, foreign residence as பிறதேசம். பரதேசம்போக, inf. To go to a foreign country--as a wanderer, exile, religious mendicant, &c. வித்துவானுக்கேதுபரதேசம். What country is foreign to a learned man? பரதேசவாசி, appel. n. One who has no settled abode. பரதேசி, s. A foreigner, a traveller, a pilgrim, அன்னியன். 2. A beggar, commonly from a distant part, a stranger --oppos, to அகதேசி, இரப்போன். பரநாரிசகோதரன், s. One who behaves to other women as a brother. (R.) பரபட்சம், s. An opposite party, sect. side, interest, மறுபட்சம். 2. Uncongenial sentiments or doctrines; those of an opposite sect, or heterodoxy, விரோதம். பரபுருஷன், s. A paramour, an unlawful husband, அந்நியபுருஷன். 2. Vishnu விஷ்ணு. பரமண்டலம், s. Another region. 2. [in Chris. usage.] Heaven. பரமதஸ்தர், s. As பரசமயிகள். பரமுத்தி, s. supreme bliss. பரராசசிங்கம், s. One who is as a lion to other kings; also compared to elephants. பரராசசேகரன், s. The name of a king. ஓரரசன். பரலோகம், s. The other world, heaven. 2. As தேவலோகம். பரலோககமனம், s. Death, மரணம்; [ex கமனம், going.] பரலோககிரியை, s. Ceremonies for the benefit of the dead, உத்தரகிரியை. பரலோகசாதனம், s. Perseverance in a course of conduct leading to heaven. பரலோகசௌக்கியம், s. Heavenly bliss. பரலோகவாசி, s. An inhabitant of heaven. பரலோகவாழ்வு, s. Enjoyment in heaven. பரவசம், s. Subjection to another, தன் வசமல்லாமை. 2. Ecstacy, transport of joy, rapture, மிகுகளிப்பு. See ஆனந்தபரவசம். 3. Abstraction of the senses from fear, or sorrow, being paralyzed, மூர்ச்சை. 4. Astonishment, amazement, பிரமை. 5. An oath or promise, பிரமாணிக்கம். பரவசமாகுதல்--பரவசப்படுதல், v. noun. Being enraptured, transported, fascinated. 2. Being panic-struck. பரவசம்சொல்லுதல். Speaking peaceably, giving advice or offering reasons to appease one's anger. 2. Confirming an oath. பரவணி, s. [prov.] Lineal descent, hereditary succession as பரம்பரை. 2. Genealogy, வமிசம். பரவணித்தொந்தம், s. Hereditary infirmities of temper. பரவணிப்பட்டவன், appel. n. A hereditary successor. 2. One of high ancestry. பரவணிப்பட்டம், s. A family title. பரவிவேகம், s. Employment of the mind in things foreign to secularities. பரவிவேகம்பண்ண, inf. To meditate on divine things. பரவெளி, s. Immense space, as inhabited by the deity. பராகாயம், s. Ethereal space as சிதா காசம், which see. பராதாரம், s. A crow, as hatching the Koil bird's eggs, காக்கை. பராதீனம், s. Dependence, subjection, the right, or jurisdiction of others, பிறர் சார்பிலிருக்கை. பரானுகூலம், s. Success to others; availing another. பரானுகூலி, s. One who helps or favors another, பிறர்க்குதவுவோன். 2. A woman who loves another man more than her husband. பரார்்த்தம்--பராத்தம், s. For the benefit of others, பிறர்க்காகத்தக்கது; [ex அர்த்தம்.] பரார்த்தஅனுமானம், s. [in log.] Inference having reference to others, as பிறர்பொருட்டனுமானம். பரார்த்ததேவப்பிரார்த்திதம், s. Interceding for another. See தாயவிருத்தி. பரான்னம், s. Food which one receives from others. பரோபகாரம், s. Kindness to others. See உபகாரம். பரோபகாரன், s. [masc. and fem. பரோப காரி.] A benevolent man, a benefactor. 21) *

pātam (p. 310) s. Foot; the leg of a person, animal, article of furniture, &c., கால். 2. Line of a stanza, பாட்டினடி. 3. A quarter part, a fourth, காற்பங்கு. 4. Quadrant of a circle ninety degrees, வட்டத்தின்காற்பங்கு. W. p. 525. PADA. 5. Foot of a tree, மரத் தடி. 6. Base of mountain or hill, அடி வாரம். 7. The four states of bliss, சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம். பாதகடகம், s. An ornament for the foot of a female, பாடகம். W. p. 525. PADAKADAKA. பாதகமலம், s. Lotus-like-feet of deity, or great person. பாதகாணிக்கை--பாததட்சணை, s. A present to a great personage, laid at his feet. பாதகுறடு, s. Sandals. See குறடு. பாதகுறட்டின்குமிழ், s. A knob by which the sandals are kept on. பாதக்காப்பு, s. Slippers, clogs, Indian shoes, செருப்பு. பாதசரம், s. A kind of foot ornament, for females. (c.) பாதசன், s. A man of the fourth or Sudra tribe, as born from the feet of Brahma, நான்காம்வருணத்தான்; [ex. சன், one born.] பாதசாகை, s. A toe, கால்விரல். பாதசாபலியம், s. As பாததாடனம். பாதசாரம், s. Motion of the planets. See சாரம். பாதசாரி, s. A foot-man, a foot- soldier, காலாள். Compare பாட்டைசாரி. பாதசாலம், s. Foot ornaments in general, காலணிப்பொது. (சது.) பாதசுத்தி, s. Cleaning or purifying the feet. See கால்கழுவ. பாதசேவை, s. Service, duty or work, for a god, an idol, or a guru, (lit.) worshipping at the feet, அடித்தொண்டு. தேவரீருடையபாதசேவை கிடைக்கவில்லை. . . I have not lately had the privilege of worshipping at your feet. பாதச்சாயை, s. The shadow under the foot, அடிநிழல். 2. See சாயை. பாததட்சணை, s. See பாதகாணிக்கை. பாததரிசனம், s. Interview with a great person, (lit.) sight of the feet, பததெரிச னம். பாததாடனம்--பாதப்பிரகாரம், s. (St.) Kicking with the foot, உதை. பாததாமரை--பாதாரவிந்தம், s. As பாத கமலம். பாததீட்சை, s. A high kind of தீட்சை, or species of illumination. See திருவடி தீட்சை. பாததீர்த்தம்--பாதோதகம், s. Water in which the feet of an idol or guru have been washed. See உதகம். பாததூளி, s. Dust of the feet, commonly of a great person. பாதத்திலேவிழ, inf. As பாதம்பணிய. பாதபங்கயம்--பாதபதுமம்--பாதபத் மம்--பாதபற்மம், s. Lotus-feet of a holy, or great personage. பாதபரிசம், s. Touching a superior's foot, திருவடிதீண்டுகை. 2. A kind of arsenic, சீதாங்கபாஷாணம். பாதபீடம்--பாதபீடிகை, s. footstool, as பாதாசனம். பாதபூசை, s. Worshipping with flowers, the feet of a Guru or other sacred person, as one of the rites of hospitality. பாதப்பிரகாரம், s. As பாததாடனம். பாதப்பிரட்சாளனம், s. Washing the feet, கால்கழுவுகை. See பிரட்சாளனம். பாதமயக்கு, s. verse capable of transposition; as அடிமயக்கு. (p.) பாதமுத்தி, s. Kissing the feet of a great person. 2. As சாயுச்சியம். பாதமுத்திரை, s. Sandals, &c., in which there is the print of a Guru's or other sacred person's foot; left with a disciple, in token of protection; and to be worshipped. பாதமூலம், s. The ball of the foot, குதிக்கால். W. p. 525. PADAMOOLA. பாதம்பணிய, inf. To prostrate at one's feet. பாதம்பாலிக்க, inf. To set the foot on the head of a prostrate worshipper, and bless him. பாதரட்சணம்--பாதரட்சை--பாதரக்ஷை, s. Shoes, slippers, clogs, or sandals, (lit.) defence, or safe guard for the feet,தொடு தோல். பாதவந்தனம், s. Homage, reverence, worship, at the feet of a great person. பாதாக்கிரம், s. The tip of the foot, end of the great toe, கானுனி; [ex அக்கிரம், point.] பாதாக்கிராந்தன், s. [pl. பாதாக்கிராந் தர்கள்.] A worshipper at the feet; an expectant, அடிவணங்குவோன். பாதாங்குட்டம், s. The great toe, காற் பெருவிரல்; [ex அங்குஷ்டம்.] பாதாசனம், s. Footstool, பாதபீடிகை. 2. Sandals, பாதகுறடு. பாதாதிகேசம். From foot to head. 2. s. A poem as கேசாதிபாதம். See கேசம். பாதாம்புயம்--பாதாரவிந்தம், s. Lotus feet as பாதபங்கயம். பாதார்த்தம், s. An eighth part, எட்டி லொன்று; [ex. அர்த்தம், half.] An offering to a deity or sacred person, as பாதகாணிக்கை. 18) *