akvu (p. 2) கிறேன், அகவினேன், வேன், அகவ, v. a. To call, அழைக்க. 2. v. n. To dance, play, ஆட. (p.) அகவல், v. noun. Calling. 47)

aẕai (p. 33) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To invite, bid, call, accost respectfully, cite, summon, வாவென்ன. 2. To invoke the deity, &c., to adjure a spirit to take temporary possession of a person, in order to utter an oracle, வேண்டியழைக்க. 3. To lead, conduct, &c., கூட்டிப்போக. 4. To introduce as into an assembly, சபைக் கழைக்க. 5. To call (a snake, evil spirit, &c.,) by incantation, enchantment, &c., மந்திரத்தாலழைக்க. 6. To evoke, charm, invite or draw into union with, எத்தியழைக்க. அருத்தனே யடியேனாதரித்தழைத்தாலதெந்தவேயெ ன்றருளாயே. Oh! divine father, if I reverently invoke three, thou wilt condescened to own me as thine. (திருவாசகம்.) அவனையழைத்துக்கொண்டுவந்தான். He called and brought him. விருந்துக்கழைக்க, inf. To invite to a meal, or an entertainment. அழைக்கை, v. noun. A call, a calling, கூவுகை. அழைப்பு, v. noun. Invitation, request, citation, summons, invocation, விளிக்கை. 12)

ākaruṭaṇam (p. 35) --ஆகருஷணம்-ஆகருடணை, s. Pulling, drawing, attracting, இழுக்கை. Wils. p. 12. AKARSHAN'A. 2. Inviting, calling, attracting, a summons, அழைக்கை. 3. Summoning or invoking a spirit, or absent person, visibly into one's presence, by means of incantations--it is one of the அஷ்டகருமம், and also one of the sixty-four கலைஞானம்; [ex ஆ, et கிருஷ, to draw.] (p.) 3) *

ākaruṣi (p. 35) க்கிறேன், த்தேன், ப்பே ன், க்க, inf. To invoke or adjure a demon, அழைக்க. (p.) 4) *

iku (p. 45) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To repel, put to rout, disperse, புறங் காட்டப்பண்ண. 2. To give, bestow, exercise liberality, ஈய. 3. To throw, cast, fling, send, transmit, எறிய. 4. To kill, destroy life, கொல்ல. 5. To wipe away, efface, clear away, துடைக்க. 6. To cross over, தாண்ட. 7. To invite, call, அழைக்க. 8. To throw down, வீழ்த்த. 9. To afflict, give pain, வருத்த. 1. To bring down, lower, தாழ்த்த. 11. To macerate, குழைக்க. 12. To stop, arrest, மறிக்க. (p.) 12)

uḷai (p. 67) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To sound, ஒலிக்க. 2. To call, invite, அழைக்க. (பாரதி and பிங்க.) (p.) 3. v. n. To suffer, be in a state of affliction, வருந்த. (சத. 19.) உளைப்பு, v. noun. Sounding, ஒலி க்கை. 2. Calling, அழைக்கை. 3. Pain, வருத்தம், &c. 50)

krai (p. 96) கிறது, ந்தது, யும், ய v. n. To dissolve, melt--as salt, sugar, &c.; to be macerated in water, reduced to a liquid or slime; to relax in consistency by moisture, கரைந்துபோக. 2. To waste away as earth by rain, &c., to be washed away, மண்கரைய. 3. To be emaciated--as the body, இளைக்க. 4. To sound, make a noise, பெரிதொலிக்க. 5. To weep, cry-as a child, whine, cry aloud, அழ. 6. To call, shout, அழைக்க. 7. To tell, speak, சொல்ல. 8. To be over-ripe --as fruits, to be well ripe, become mellow, பழம்பதனழிய. அவன்கையிலிருந்தபணமெல்லாங்கரைந்துபோயிற்று. The money he had is all wasted away. கனமழைபெய்ததினாலேசுவரெல்லாங்கரைந்துபோ யிற்று. The whole wall has been washed away by the heavy rain. மகன்பட்டதைக்கண்டுமனங்கரைந்துநொந்தான்..... When he saw the sufferings of his son, he pined away through grief. கட்டிகரைந்துபோயிற்று. The tumor is reduced by external applications. ஈறுகரைகின்றது. The gum is wasting away. கரைகன்று, s. A slink calf. கரைகுட்டி, s. A slink production. கரைந்தபழம், s. A mellow ripe fruit. கரையப்பாடம்பண்ண, inf. To learn--as a lesson, &c., perfectly. சரீரங்கரைந்துபோக, inf. To waste --as the body, to be emaciated. செல்வங்கரைந்துபோக, inf. To waste--as riches. கரைதல், v. noun. Dissolution, melting. 2. Calling, அழைத்தல். 3. A clamor, ஆரவாரம். 4. Pity, இரங்கல். 5. Sounding, ஒலித்தல். 6. Speech, சொல்லு தல். 7. A great cry, பேரொலி. கரையல், v.noun. Melting, dissolving, dissolution, solution, solvency, கரைதல். 2. Any thing dissolved, emaciated, reduced, &c., கரைந்தது. கரையல்நூல், v. noun. Loose yarn that easily parts. கரையற்பனங்கட்டி, s. Jaggary softened by damp. கரைவு, v. noun. Dissolving, tenderness of mind. 176)

kūppiṭu (p. 134) கிறேன், கூப்பிட்டேன், வேன், கூப்பிட, v. a. To call one, to call by name, to call attention, அழைக்க. 2. To call on one for aid, to cry to the deity; to invoke --as evil spirits, முறையிட. 3. To call with authority, to summon, to cite, அதிகாரத்தா லழைக்க. 4. To invite, வரவழைக்க. 5. v. n. To call out, to cry out, to exclaim, to halloo, to shriek, to whoop, கூவ. 6. To cry--as certain animals, மிருகங்கூப்பிட; [ex கூப்பு. calling, et. இடு.] கூப்பிட்ட குரலுக்கொருவருமில்லை. No one came at the call. 2. No one is at hand to aid, to serve, &c. கூப்பிடுதூரம், s. The distance of a call. கூப்பிடுவான், s. [prov.] A kind of lung disease, chiefly among goats, causing bleatings and sudden death; also used as a curse, meaning, may he die of this discase. கூப்பிடுசத்தம், s. A voice calling. 2. The distance of a call. கூப்பீடு, v. noun. A call, a whoop. 2. Calling distance. 3. [in long measure.] A call equal to a குரோசம். 13)

kētu (p. 139) கிறேன், கேதினேன், வேன், கேத, v. a. To call, to invite, அழைக்க. (நிக.) Wils. p. 247. KETA. (obsol.) கேதல், v. noun. Calling, inviting, (நிக.) 42) *

nā (p. 272) . s. Tongue, நாக்கு. 2. Clapper of a bell, மணிநா. 3. Index or tongue of a balance, துலைநா. 4. Bolt of a lock, பூட் டின்றாள். 5. Wards of a key, திறவுகோலின் நாக்கு. 6. Mouth-piece of a musical instrument, நாகசுரத்தினாக்கு. 7. Flame, அக்கினிச்சுவாலை. 8. The middle, the centre, நடு. (திவா.) நன்மை, s. Goodness, benefit, benefaction, உபகாரம். 2. Utility, help, aid, உதவி. 3. Virtue, morality, சன்மார்க்கம். 4. Peace, concord, சமாதானம். 5. Auspiciousness, prosperity, welfare, சுபம். 6. Good nature, good temper, நற்குணம். 7. Good deeds of former births, as enjoyed in the present life. நல்வினை. 8. [in comb. with ஆக.] Puberty of a girl, as an auspicious event, பெண்நன்மையாக. 9. [R. Cath. usage.] The Eucharist, நற்கருணை; [ex நல்.] (c.) உன்காரியம்நன்மையாகும். Your undertaking will prosper; a prognostic. நன்மைகடைப்பிடித்தல், v. noun. Holding right principles firmly; one of the eight acts of beneficence. See தயாவிருத்தி. நன்மைசெய்ய, inf. To do good. நன்மைதீமை, s. Good and evil, prosperity and adversity. 2. The last words of a dying person aware of his state. 3. Festive and funeral occasions. (c.) நன்தீமைக்கவனைஅழைக்கிறதில்லை. They do not invite him either to festivities or funerals. நன்மைதீமையிரண்டுமில்லாதவன். A good natured, harmless person. 2. A simpleton. நன்மைதீமைசொல்ல, inf. To praise and dispraise. 2. To utter the last words before death; often used with போட. நன்மைப்பகுதி-நன்மைப்பேறு, s. Good deeds of former births bringing enjoyment in the present life, நல்வினைப்பயன். நன்மையானபெண், s. A marriageable girl, இருதுவானபெண். 14)

viḷi (p. 398) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To call, to invite, to summon, அழைக்க. (பஞ்ச.) 140)