iẕ (p. 55) க்கிறேன், ந்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To lose, forfeit, to be bereaved of, to suffer loss, இழந்துபோக. இழப்பு, v. noun. Loss, privation, forfeiture, இழந்துவிடுகை. இழப்புணி, s. One who has lost a child, a husband, property, &c. இழவு, v. noun. Loss, deprivation, forfeiture, bereavement, நஷ்டம். 2. Death, மரணம். அந்தவீட்டிலேயிழவுபட்டபாடாயிருக்கிறது...... There is affliction in that house, as if a death had occurred there. இழவுகாத்தல், v. noun. [vul.] Keeping close to the house--as mourners till after the eighth day of the funeral ceremony. இழவுகாரன்--இழவுக்குரியவன், s. The chief mourner at the funeral. இழவுகொடுக்க--இழவுக்கடிக்க, inf. To mourn at a funeral, to condole with, to bewail the dead--as women do, beating their breasts, &c. அப்படிச்செய்துபோட்டு அவனோடே இழவு கொடுக்கிறதார்? Who will expose himself to be troubled by him, for doing so? இழவுகொண்டாடுதல், v. noun. Mourning for the dead, accompained by external gestures, lamentations, beating the breast, &c., either at the funeral, or at stated periods afterwards. இழவுக்குப்போக, inf. To go to condole with. இழவுசொல்ல, inf. To invite to, or notify concerning a funeral. இழவுவிழுதல், v. noun. Dying-a word used in imprecations, &c. அவனுக்கிழவுவிழ. May death fall upon him. இழவுவினவ, inf. To condole with mourners, inquiring after the dead, embracing, &c. இழவுவீடு, s. A house where a death has taken place. இழவோலை, s. A funeral notice or invitation, a funeral letter or ola, சாவோலை. 33)

ēṇi (p. 78) s. A ladder, இறைவை. 2. (p.) A limit, extent, boundary, எல்லை. 3. A country, a territory, நாடு. அவனோடிவனையேணிவைத்துப்பார்த்தாலுங்காணாது. There is no comparison between them. ஏணிசாத்த, inf. To place a ladder against a wall, &c. ஏணிப்பந்தம், s. A stick or beam with a row of torches borne on the shoulders of two men in nightly processions, ஓர்வகைத்தீவர்த்தி. ஏணிப்பழு, s. Steps of a ladder, rundles. ஏணிப்பழுவாலேற--ஏணிமேலேற, inf. To climb up a ladder. கண்ணேணி, s. See கண். காலேணி--வீசுகாலேணி, s. A ladder with two supporting legs. நூலேணி, s. A rope-ladder.

kūṭṭu (p. 133) s. Combination, union, conjunction, confluence, connexion, சேர்க்கை. 2. Companionship, fellowship, friendship, சம் பந்தம். 3. Concubinage, illicit intercourse, தொடுப்பு. 4. Relationship, consanguinity, உறவு. 5. Partnership, company in trade, பங்கு. 6. Fitness to associate with, கூடத் தகுந்தது. 7. Likeness, similarity, ஒப்பு; [ex கூடு, unite, associate, &c.] கூட்டற்றவன், s. One unfit for company, business, &c., தகாதவன். 2. A useless person, உதவாதவன். 3. One unequal to rank, an out-cast; one rejected from a family, tribe, or society, ஆசாரங்குலைந்த வன். கூட்டாளி, s. An associate, a companion, சிநேகிதன். 2. A partner in trade, co-partner, பங்காளி. 3. The fellow--as one of a yoke of oxen, a pair of horses, &c., சோடானது. அவனுமிவனுமொருகூட்டு. That man and this are in the most intimate terms. அவனோடேகூட்டாகாது. It will not be right to associate with him. கூட்டுக்குநிற்கிறாயா. Will you be a partner in it? கூட்டுறவு, s. Friendship, alliance, social relation. 2. Metrimonial love. 3. Concubinage. 29)

crvu (p. 168) கிறேன், சருவினேன், வேன், சருவ, v. n. To dally with, sport with fondly, சர சஞ்செய்ய. 2. (a change of சரிய, (R.)) To slip or slide off, as a garment, நழுவ. 3. v. a. To assail, assault, attack, தாக்க. (c.) 4. (p.) To light on, pitch upon, glance on with a sinister design, கொழுவ. 5. (சது.) To give a sign by a gesture, to gesticulate, சைகைகாட்ட.--Note. This word is used with the ablative of place. அவளோடேசருவுகிறான். He begins to take liberties with her. அவனோடேசருவுகிறான். He falls on him. சருவிக்கொண்டுபேசுகிறான். He speaks fondly, or softly, in courtship. சருவாதவன், s. An inexperienced suitor. (R.) கையாற்சருவ, inf. To attack. சருவல், v. noun. Dallying, fondling, &c., கொஞ்சுதல். சருவு, v. noun. Assault, attack, molestation, outrage, கிட்டுகை. 2. An oblation to the gods--as சரு. 3. [improp. for சரி வு.] Declivity, steep sides of a rock. 17)

nāṭṭu (p. 273) கிறேன், நாட்டினேன், வேன், நாட்ட, v. a. To set up, fix, plant, place in the ground--as a pole; to erect, insert, நட. 2. To establish law, customs, rules, to lay down, as a theory, opinion or assertion, ஸ்தாபிக்க. 3. To eatablish one in life, வாழ்வில்நிறுத்த. 4. To establish fame, or reputation, கீர்த்திநாட்ட. (c.) அவனோடேயிவன்எழுத்தாணிநாட்டமாட்டான். He could not set up writting styles with him; i. e. could not complete on writing. இந்தக்கட்டியிலேகத்திநாட்டப்படாது. The lancet cannot be inserted in this tumer. உலகத்தைநாட்டினவனார். Who established the world? (poetic.) தண்ணீர்நிலத்திலேகாலைநாட்டவொட்டவில்லை..... The water will not allow the foot to touch the ground. கல்யாணக்கால்நாட்டுதல், v. noun. Erecting the first pole of a nuptial booth. 2. Fixing the அரசாணிக்கல், in the parties must pass in certain ceremonies. குடிநாட்ட, inf. To plant a colony. வசைநாட்ட, inf. To bring one's name, family, &c., into ill-repute, to injure one's character. 72)