curūpam (p. 196) s. [also சொரூபம்.] Handsomeness, that which is well formed, நல்லு ருவம். 2. An image, உருவம்; [ex ச et ரூபம்.] Compare உரூபம். அவன்தன்சுரூபத்தைஅடக்கிக்கொண்டிருந்தான்... He thus far restrained his temperament --implying either good or evil. சுரூபி, s. A fair or beautiful person --as உரூபி. சுரூபங்குலைய, inf. To become disfigured. சுரூபங்கெட்டவன்--சுரூபப்பிழையன், appel. n. A deformed person. (c.) சுரூபவதி, s. [com. ரூபவதி.] A beautiful woman, அழகி. 41) *