atir (p. 11) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்கv. n. To thunder, roar as the sea, குமுற. 2. To shout in order to alarm, to intimidate, &c., ஆரவாரிக்க, 3. v. a. To cause to shake, அதிரச்செய்ய. 4. To speak, dictate, சொல்ல. (In பிங்கலந்தை.) 5. To rebuke, menace, அதட்ட. (p.) அதிர்த்தல், v. noun. Reproof. 2. Dictation. 30)

ārppri (p. 41) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. n. To shout, exclaim, cry out for joy, huzza, ஆரவாரிக்க. 2. To roar as the sea, clamor as opposing armies, resound as drums or other instruments; to vociferate, roar as beasts, clamor, கர்ச்சிக்க. 68)

kempu (p. 138) கிறேன், கெம்பினேன், வேன், கெம்ப, v. n. To rice, to be boisterous--as wind, waves, &c.; to swell, to heave--as the sea, உரத்தெழும்ப. 2. To rise up--as the blood in a rage, இரத்தங்கொதிக்க. 3. To cry, clamor, make a noise, to bustle, to make tumult--as persons in quarrels; to rise with indignation--as a warrior to the attack, ஆரவாரிக்க. கெம்பியெழும்ப, inf. To rise up--as persons in quarrelling, &c. 2. To be boisterous. கெம்பிக்கொண்டுபோக, inf. To go on roaring and raging. கெம்பல், v. noun. Bustle, clamor; a great noise, ஆரவாரம். 2. Rising, swelling, &c., எழும்பல். கெம்பளிப்பு, v. noun. Exultation, mirth, சந்தோஷம். 24)

pulmpu (p. 326) கிறேன், புலம்பினேன், வேன், பு லம்ப, v. n. To sound, to roar, ஒலிக்க. 2. To utter lamentations, to bewail, to bemoan, to deplore, அழ. 3. To cry out, to rave with grief, or as one in delirium, ஆரவாரிக்க. 4. To blab or utter nonsense, to speak incoherently, அலப்ப. (c.) புலம்பல், v. noun. Lamentation, wailing, clamoring, ஆரவாரித்தல். 2. Weeping, lamenting, இரங்கல். 3. Sounding mournfully, ஒலித்தல். 25)