ārātṉai (p. 41) s. Temple-service, offering flowers, &c. before an idol, பூசனை. 2. Worship, adoration, divine service, வணக் கம். Wils. p. 119. ARAD'HANA. ஆராதனைசெய்ய, inf. To worship, adore, venerate. 13)

upācaṉai (p. 62) s. Worship, adoration, religious practice, ஆராதனை. Wils. p. 161. UPASANA. உபாசனைபண்ண, inf. To worship, serve, adore. (சத. 56.) மந்திரோபாசனை, s. The repetition of incantations in worship with the appropriate rites. 45)

pirāttaṉam (p. 317) --பிராத்தனை--பிராக் த்தனை, s. Prayer, supplication, வேண்டுகை. W. p. 589. PRART'HANA. 2. Vow, promise, pledge, பொருத்தனை. 3. Worship, external rites, ஆராதனை. 4. (Rom Cath. usage.) The litany, ஓர்விண்ணப்பம். 5. (Chris. usage.) Hymns, songs of praise, துதி. பிராத்தனை--பிராத்தனைசெய்ய, inf. To pray, praise, &c. முக்கியமானபிரார்த்தனை, s. A valuable oblation. 47)

pūcaṉam (p. 329) --பூசனை, s. Solemn ritual, worship, devotion, ஆராதனை. W. p. 547. POOJANA. சிறப்பொடுபூசனைசெல்லாது. Worship will not be offered. (குறள்.) 16) *

pūcai (p. 329) s. Worship, homage to superiors, or adoration of the gods, with the proper ceremonies, ஆராதனை. W. p. 548. POOJA. 2. Food, eatables, given to religious mendicants, மயேசுரபூசை. 3. [ironically.] A good flogging, அடி.-- Note. பூசை is two-fold: 1. அந்தரியாகபூசை, internal or mental worship; 2. பகிரியாகபூசை, external worship. The four special seasons for the கிரியாபூசை, at the temples are பிராதக் காலம், at dawn; 2. மாத்தியானிகம், at midday; 3. சாயங்காலம், at sunset; 4. அர்த்த சாமம், at midnight. Two other seasons are observed in some temples, at nine in the morning, and nine at night. பூசாகாலம், s. Time of offering puja, ஆராதனைவேளை. பூசாசாரி, s. A priest, one who offers puja, at small fanes not Brahmanical; an exorcist. See பூசாரி. பூசாபலம்--பூசாபலன், s. Merit of puja. பூசாபலன்பண்ணினவன், appel. n. One who receives in the present life, the reward of merit in a former state. பூசாமுகம்--பூசைமுகம், s. Presence of the puja. பூசாவிதி, s. A directory for puja. பூசைகாண, inf. To attend on or be present at, the performance of puja. பூசைகொடுக்க, inf. To give eatables to religious mendicants. 2. [in irony.] To give a good flogging. பூசைத்திரவியம், s. Materials for puja. பூசைநைவேத்தியம், s. puja and oblations. பூசைபண்ண, inf. To perform puja. பூசைபுனர்சமஸ்காரம், s. A repetition of a ritual ceremony. பூசைபோட, inf. To offer puja to the cruel gods or goddesses. 2. To give one a flogging. 3. To consume food, &c. பூசைப்பரிசாரகன், s. An assistant to the officiating priest. பூசைப்பெட்டி, s. A basket for puja utensils. பூசைமணி, s. A hand bell, rung during the performance of puja. பூசைமேடை--பூசைக்குறடு, s. A raised place for the idol when puja is performed. பூசைவேளை, s. Time of offering puja. 25)

muṭi (p. 356) கிறேன், ந்தேன், வேன், ய, v. a. To tie, or make a knot, முடிச்சுமுடிய. 2. v. n. To end, terminate, be finished, or completed, முற்ற. 3. To die, சாக. 4. To be possible, capable, கூட. நான்சாப்பிட்டுமுடிந்தது. I have done eating. ஆராதனைமுடிந்தது. The service was over. (Chris. usage.) அதுஉன்னாலேமுடியுமா. Can it be accomplished by you? நான்வரமுடியாது. I cannot come. வேலைஎப்போதுமுடியும். When will the work be finished? அவன்காரியமுடிந்தது. His case is settled, [fig.] he is dead. அதுமுடியாது. It won't do. 2. It is impossible. அதைமுடியப்பார். See how it ends. ஆராய்ந்துமுடியாதகாரியம். It is an unfathomable mystery. அதைமுடிந்துவை. Tie it up in a cloth. நீர்காலால்முடிந்ததை நான்கையாலுமவிழ்க்கமாட்டே ன். The knot tied by your feet, I cannot untie with my hand; see அவிழ், v. முடிந்ததுமுடித்தல், v. noun. The recapitulation of an author, briefly re-stating the points discussed. See உத்தி. முடிந்ததுமுற்றும். Finis, end. (in books.) முடிந்துபோக, inf. To end, to be completed. முடிந்துபோட, inf. To tie up [money &c.] in a cloth. முடிய, inf. [as adv.] Unto the end, finally. See முற்றமுடிய. முடியல், s. All, the whole, எல்லாம். (சது.) முடியாமை, neg. v. noun. Endlessness, முற்றாமை. 2. Impossibility, incapability, கூடாமை. முடிச்சு, v. noun. A knot, a tie; something tied in a bundle. கொடுமுடிச்சு--படுமுடிச்சு, s. A hard intricate knot. See கொடுமை. முடிச்சுமுடிச்சாயிருக்கிறது. It is full of knots. முடிச்சுப்போனது மல்லாமல் இளிச்சவாய்ப்பட்ட முங்கூடக்கிடைத்தது. He has lost his money, and is left to grin. முடிச்சவிழ--முடிச்சுக்குலைய, inf. To become loose, or untied, as a knot, or as hair hanging behind and knotted. முடிச்சவிழ்க்க, inf. To untie a knot. முடிச்சவிழ்க்கி--முடிச்சுமாறி, appel. n. A pick-pocket. திருட்டுப்பையன்கலியாணத்தில்முடிச்சவிழ்க்கிபெ ரியதனம்பண்ணல். In the marriage of a thief, the pick-pocket is the conductor. முடிப்பு, v. noun. A tie, as முடிச்சு. 2. Money wrapt up in a cloth. See கிழி. 3. (p.) End, conclusion, result, completion, &c., as முடிவு. முடிப்புச்செலுத்த, inf. To pay money on a debt, பணங்கட்ட. முடிப்புச்சொல்ல, inf. To conclude a discourse. 2. As முடிவுசொல்ல. முடிப்புரி, s. [improp. முடிப்பிரி.] A receiver of rents, taxes, &c., a shroff, ச ராப்புக்காரன். முடிவு, v. noun. [in gram. முடிபு.] End, termination, close, completion, issue, result, expiration, conclusion, கடை. (சது.) 2. Death, destruction, மரணம். முடிவென்னசொல்லுகிறீர். What do you say of the result? முடிவறிய, inf. To know the result, or end, of a matter, as துறைபோக. முடிவிடம், s. The end, or termination, of a subject or sentence. முடிவிடங்கூறல், v. noun. Giving notice where a point in a discussion terminates. See உத்தி. முடிவிலேபார்க்க, inf. To view abstractly, to consider generically; not to take into consideration individual or particular instances, or determine from immediate causes, but to look to the prime cause, முடிவாய்யோசிக்க. பாரதிதனிலுள்ள செயலெலாமுடிவிலே பார்க்கினி ன்செயலல்லவோ. Are not thine acts in this world, from an abstract, and generalized view of things? (தாயுமான.) முடிவில்லாமை, neg. v. noun. Eternity, that which hath no end. முடிவுசொல்ல, inf. To decide, or pass sentence. முடிவுரை, s. The conclusion of a work, or discourse; the peroration, as distinguished from முகவுரை, the introduction. 110)

vẕi (p. 379) s. A way, a road, a path, நடவை. 2. A way in a moral sense, a course of conduct, நடை. 3. Manner, method, mode, வயணம். 4. A place, இடம். 5. Original cause, காரணம். 6. A lump of ball--as of butter, &c., திரட்சி. 7. Antiquity, oldness, பழமை. 8. Succession, a following--as வழி நாள், the following day. 9. A form of the seventh case or local ablative, ஏழனுருபு. --as நிழல்வழி, in the shade. 1. A son, as வழித்தோன்றல். 11. Usage, முறைமை. இந்தவழியெங்கேபோகிறது. Where does this road go? இதைமுடிக்கவழியறியேன். I do not know how to accomplish this. அவ்வழி. In that manner. அவன்வழிக்குவரமாட்டான். He will not come to a right course [of conduct] புத்திரர் வழிக்கெல்லாந் தொடர்ந்தேற்றியாய் வந்தபா வம். Original sin propagated by children's children. அவன்வழிப்போகாதே. Do not meddle with him. என்வழியாக. By my means. அந்தவீதிவழியாக. By way of that street. வழிகாட்ட, inf. To show the way, to guide. 2. To direct morally, or religiously. வழிகாட்டி, appel. n. A guide, a leader; one who shows the way. 2. one who sets a good example. வழிகாட்டிமரம், s. [sometimes கைகாட் டிமரம்.] A guide-post. வழிகாண, inf. To find the way. 2. To offer or present itself--as an opportunity, &. வழிச்சாரி, s. A beaten road, நடையுள் ளவழி. 2. A bye-path, for custom-house officers, &c., to apprehend smugglers. வழிச்செலவு, s. Money for expenses on a journey. 2. (p.) A journey. வழிச்செல்வோன், appel. n. A traveller. வழிதப்பிப்போக, inf. To miss the road, to go astray. வழிதுறை, s. [lit. road and harbor.] Means to an end, auxiliary aid. வழிதுறைதெரியாமல்அலைகிறான். He wanders about not knowing the road, or harbor. வழிதுறையில்லாமற்பேசினான். He spoke without method. வழித்தடை, s. Impediments, hinderance in a way or journey. வழித்துணை, s. A fellow traveller. 2. A guide. வழித்தோன்றல், s. A son, மகன். (p.) வழிநாள், s. To-morrow, மறுநாள்--in Stoke's Cural. வழிநாளை. வழிநூல், s. A copy of an original work. See நூல். வழிபட, inf. To enter a way, மார்க்க மடைய. 2. To reverence, to perform ritual worship, வணங்க. 3. To follow a way; morally, to attend upon, be devoted to, இணங்கிநடக்க. வழிபடுத்த, inf. To cause one to enter a right road, மார்க்கத்திற்சேர. 2. [fig.] To put one into a good way. 3. To regulate, subdue; to cause to reverence, வணக்கஞ்செய்விக்க. வழிபயக்க, inf. To give without refusal, மறுப்பறுக்க. (p.) வழிபறிக்க, inf. [v. noun. வழிப்பறி.] To rob or plunder in the highways. வழிபாடு, v. noun. Reverence, worship; ஆராதனை. 2. Proper conduct, service, (Ell.); civility, courtesy, politeness, obedience, வணக்கம். 3. A way; a religious system, கோட்பாடு. 4. Usc, custom, habit, வழக்கம். வழிபார்க்க, inf. To watch an opportunity, as சமயம்பார்க்க. 2. To expect, to look forward to, எதிர்பார்க்க. வழிப்பயணம், s. A journey. வழிப்பிரிவு, s. A place where two or more ways meet. வழிப்போக, inf. [v. noun. வழிப்போக் கு.] To go forward, proceed. 2. To intermeddle with other's affairs. வழிப்போக்கிலேஅவனைக்காண்பாய். You will meet him on your way. வழிப்போக்கர், s. [pl.] Way-faring men, travellers. வழியடைக்க, inf. To impede, to obstruct the way. தடுக்க. வழியனுப்ப, inf. To go a little distance with one setting out for a journey, out of respect. வழியாக, [as a preposition.] By or through-as உள்வழியாக, by your means. வழியுரைப்போர், appel. n. [pl.] Messengers, தூதர். (சது.) வழிவகை, s. [pl. வழிவகைகள்.] means, resources, expedients, உபாயம். வழிவழியாய்ப்போக, inf. To go by different ways. வழிவிட, inf. To take leave of any one going on a journey after proceeding with him some distance, வழியனுப்ப. 2. To make a way for water to flow; to contrive a way of relief, from some difficulty, தடைநீக்க. 3. [fig.] To leave the right way, நெறிதவற, (Beschi.) 24)

vēḷvi (p. 402) s. A sacrifice, an oblation, யாகம். 2. Adoration, worship, ஆராதனை. 3. Beneficence, ஈகை. 4. A sacrificial pit, ஓமகுண்டம். 5. The tenth lunar mansion, மகம். (சது.) வேள்விக்குண்டம், s. A sacrificial pit. வேள்வித்தறி, s. A sacrificial post, as யூபஸ்தம்பம். வேள்விநாயகன், s. An epithet of Indra. வேள்வியோம்ப, inf. To offer burnt sacrifices. வேள்வியாளர், s. Brahmans, பிராமணர். 2. Munificent persons, ஈகையாளர். 76)