atikāram (p. 10) s. Power, authority, rule, dominion, prerogative, ஆளுகை. 2. Chapter, Section, நூலுறுப்பு. Wils. p. 22. AD'HIKARA. 3. Ownership, சுதந்திரம். (In பாரதி.) 4. Predominancy, excess, அதிகரிப்பு. 5. One of the fourteen subdivisions of விருத் தியுரை, which see. 6. (St.) Order, regularity, ஒழுங்கு. 7. Fitness, competency, worthiness, eligibility, தகுதி. 8. Disposition, nature, பண்பு; ex அதி, et காரம். அதிகாரஞ்செல்ல, inf. To extend authority. 2. To take effect. அதிகாரத்தலைவன், s. A chief, ruler. அதிகாரப்புறனடை, s. Explanatory notes on a chapter in a literary work. அதிகாரவுரை, s. One of the fourteen subdivisions of விருத்தியுரை. அதிகாரன்--அதிகாரி, s. Superintendent, director, ruler, master, one in authority, a superior, மேல்விசாரணைக் காரன். அதிகாரி--அதிகாரிகன் s. [in grammar.] One of the eleven subjects treated of in the introduction of a book, கற் போன். (See பாயிரம்.) 2. [in philosophy, literature, &c.] The persons, for whom a work is written, as it regards competency, eligibility, worthiness, &c., as the ஞானநூல் for such as act up to the prescribed rules. The persons are three, கருமகாண்டி, பத்திகாண்டி, ஞானகாண்டி, who are the principal, and the following eight who are subordinates, கருமி, முமூட்சு, அப்பியாசி, அனுபவி, ஆரூடன், விவேகி, விரத்தன், தேவகதியன். 54) *

āḷ (p. 43) --ஆளு, கிறேன், ஆண்டேன், வேன், ஆள, v. a. To rule, reign, exercise royal power, whether supreme or delegated, அரசுசெய்ய. 2. To possess and employ slaves, அடிமையாள. 3. To possess and enjoy the produce of land, the use of a house, &c., ஆட்சிசெய்ய. 4. To govern a wife, household, &c., குடும்பத்தையாள. 5. To accept, adopt--as a servant, slave, &c., receive into protection, ஆட்கொள்ள. 6. To use, establish usage--as in language, மொ ழியாட்சிசெய்ய. 7. To cherish, maintain, cultivate, exercise, ஓம்ப. 8. To manage, direct, கையாள. (c.)--Note. An appellative affix is formed from ஆள் by adding அன், for the singular, and அர் for the plural-as பகையாளன், a foe; பகையாளர், foes. ஆளமாட்டாதவனுக்குப்பெண்டேன்? What does he want with a wife, who cannot govern her? எடுத்தாளாதபொருளுதவாது. A thing not used becomes useless. என்னைமகிழ்வாலிசைந்தாளில். If thou receivest me with cheerfulness into thy protection. நட்பாள்பவர். Those sincerely united in friendship. யாமத்துமாளுந்தொழில். Employed even by night. (குறள்.) சான்றோராலாளப்பட்டசொல். A word used by the learned ancients. மன்னுயிரோம்பியருளாள்வார். They who cherish and exercise charity toward all living. அல்லலருளாள்வார்க்கில்லை. Evil cannot assail the charitable. ஆண்டவன்--ஆண்டான், appel. noun. A ruler, governor, lord, master, ஆள்வோன். ஆண்டி, s. [fem. ஆண்டிச்சி.] A religious mendicant of the Siva sect, a devotee, சிவனடியான். 2. A ruler, an appellative of the deity, transferred to the devotee. ஆண்டை, s. [fem. ஆண்டைச்சி.] A master, lord, landlord--as spoken by low castes, in reference to their feudal chief of superior caste, எசமானன். சத்தியமாய்்ச்சொல்லுகிறேனாண்டைகேளீர். My lord, listen to me; I will confess the truth. (ஞானவெட்.) ஆட்சி, v. noun. Possession, heritage, inheritance, title, உரிமை. 2. Government, domination, rule, reign, ஆளு கை. 3. Use, practice, occupancy, usage-especially in language by classical writers, வழக்கம். ஆட்சித்தானம்--ஆட்சிராசி, s. [in astrology.] One of the five situations in which a planet has government--that of its being in a sign deemed its own, during which it exerts special benignity --an occurrence favorable to the birth of a child, &c. ஆட்சிப்பட, inf. To become one's right by long possession, தற்கிழமை யாக. நெடுநாளாயவனுக்காட்சிப்பட்ட தெய்வம். A spirit or demon that has long been subject to him, or with which he has long been familiar. ஆட்சிப்படுத்த, inf. To secure a title by long possession, தற்கிழமையாக்க. ஆளுகை, v. noun. Rule, government, domination, authority. ஆளுகைசெய்ய, inf. To exercise government. ஆள்வாரில்லாமாடு, s. A cow or bull appropriated to a temple, which is left to stray as it likes; such are well received and fed. 59)

cpti (p. 160) s. (Arabic.) Sequestration, seizure, ஆளுகையை மறித்தல். சீமைசப்தியிலிருக்கிறது. The zemindary is under sequestration, under the management of the Sircar. (c.) சப்தியாக்க, inf. To seize or sequester a Zemindary. 33)

cīmāmūlt (p. 190) s. (Hind.) The government of a kingdom or country, தேசஆளுகை. 92) *

cuyam (p. 194) s. (Sa. Svayam.) Self; being; selfexistence, தானாகுகை. 2. Peculiarity, identity, individuality, ஏகத்துவம். 4. Natural habits--as opposed to acquired; reality, originality, genuineness, சுபாவம். 5. Spontaneity, சுயபுத்தி. 6. [prov.] Continuity, perpetuity, constancy, நிதம். சுயகருமம், s. One's own ceremony. சுயகாறுபாறு, s. One's own authority. (R.) சுயகர்த்தன், s. An independent lord. சுயகாரியம், s. One's own affair, private duty. சுயகாரிய துரந்தரன் பரகாரிய பராமுகன். One zealous, in his own business, but neglectful in that of others. சுயகுணம், s. One's own peculiar nature, temper, disposition. 2. Being natural to one, not affected. சுயகுரு, s. One's own guru, the guru of the family or caste. 2. Siva--as the guru, or enlightener of souls. சுயசாதி, s. One's own tribe. சுயசாதிமானம், s. Partiality for persons of one's own caste. Seem சுயசாதியபிமானம். சுயசினேகம், s. Self love, தற்சினேகம். (R.) சுயஞ்சோதி, s. The deity as having light in himself and enlightening souls. சுயதன்மை, s. Own peculiar nature; 'sui-generis.' சுயதேசம், s. One's own country--as சுதேசம். சுயநீலம், s. A genuine sapphire. சுயபாஷை, s. One's own language. சுயபாரபத்தியம், s. Arbitrary power. சுயபுணர்ச்சி, s. Self-pollution, onanism. சுயபுத்தி, s. One's own sagacity, poliey, discretion. 2. A right mind, sobriety, as opposed to derangement, intoxication, fascination, passion, &c. See சுபாவம். சுயபோக்கு, v. noun. One's peculiar nature, temper, disposition. சுயமனுஷாள், s. [prop. சுயமனுஷர்கள்.] One's own relatives. (Colloq.) சுயமாயாடுஞ்சூத்திரம், s. An automaton or self-moving machine. சுயமானபால், s. Unadulterated milk. சுயமாமிசம், s. One's own flesh, kindred. (Christ. usage.) சுயமாய், adv. Of one's own accord, spontaneously. 2. [prov.] Constantly. சுயமானவிவேகம், s. Original genius. சுயம்பாகம், s. Cooking. 2. Cooking for one's self. 3. [with. ஒரு.] Provisions, stores for a meal for one person. சுயம்பாகங்கொடுக்க, inf. To give rice for cooking, in charity. சுயம்பாகம்பண்ண, inf. To cook. சுயம்பாகி, s. [vul. சோம்பாகி.] A cook, மடையன். சுயம்பாட, inf. To make poetry naturally, as one endowed with poetical genius. 2. To make original poetry. (c.) 3. To alter a tune by new composition, flourishes, &c. சுயம்பிரகாசம், s. Original light as in the deity. 2. Original radiance--as of gems, &c., மணியின்கண்ணொளி, (p.) சுயம்பிரகாசன், s. The possessor of light, as enlightener--as சுயஞ்சோதி. சுயவலது, [vul.] One's own capacity or power. (c.) சுயவிருப்பம், s. One's own liking, own choice. சுயாதிபதி, s. An independent sovereign; [ex அதிபதி.] சுயாதிபத்தியம், s. Independent sovereignty, தன்னிஷ்டஆளுகை. சுயாதீனம், s. (also சுவாதீனம்.) Freeagency, independence. 2. One's own right, one's own property. 3. Freedom, liberty, emancipation--opposite to பராதீ னம்; [ex ஆதீனம்.] சுயாதீனன், s. A free agent, one who is his own master. சுயேச்சை--சுவேச்சை, s. Free will, liberty of choice; [ex சுய, et இச்சை.]

cengkōl (p. 202) s. Sceptre, நீதிமுறை. 2. A right sceptre, kindly justice the right administration of justice--oppo. to கொடுங் கோல்; [ex செம்மை, regular.] (c.) செங்கோல்கோணினாலெங்கும்கோணும், if justice is departed from, there will be trouble. செங்கோலோச்ச, inf. To reign. (p.) See ஓச்ச, v. செங்கோலரணை-செங்கோன்முறைமை, s. Sovereign authority. செங்கோல்செலுத்த--செங்கோல்நடா த்த, inf. to wield the sceptre equitably. 2. to reign, ஆளுகைசெய்ய. செங்கோற்கடவுள், s. Yama--as the just arbiter, இயமன். செங்கோன்மை, s. Rule, government. See செங்கோல், 2. 67)

trpār (p. 225) s. (Hind.) Reigning, government, management, ஆளுகை. 2. An audience room, durbar, சபாமண்டபம். (c.) 70)

nāyakam (p. 274) s. Headship, superiority, supremacy, pre-eminence, தலைமை. (சது.) 2. Rule, government, domination, ஆளுகை. 3. (fig.) The chief gem in a neck-lace, மாலையின்பிரதானமணி. --Note. The four kinds of government to be deprecated are: 1. ஸ்திரீநாயகம், female government, of a state, or family; 2. வாலநாயகம்--சிசுநாயகம், juvenile government; 3. வெகுநாயகம், government in the hands of many; 4. அநாயகம், anarchy--Note. Some medicinal plants have this affix as கிரந்திநாயகம், சன்னிநாயகம், which see. நாயகசுரம், s. [for நாகசுரம்.] A kind of clarion. நாயகத்தி--நாயகச்சி, s. A lady, mistress, goddess, தலைவி. (Rare.) நாயகப்பானை, s. The chief pot for boiling rice at a temple; for religious mendicants, &c., முதலூலைக்கட்டிப்பொங்கலிடும் பானை. நாயகமணி, s. [also நடுநாயகம்.] The large bead in a devotee's necklace. 2. The central gem in a breast plate. நாயகம்பண்ண, inf. To excercise lordship, supremacy, &c., பெரியதனம்பண்ண. நாயகன், s. [honor. நாயகர், fem. நாயகி.] A lord, master, guide, chief, manager, conductor, leader, principal, அரசன். 2. The Supreme Being, எப்பொருட்குமிறைவன். 3. Siva, சிவன். (சது.) 4. A husband, கண வன். W. p. 462. NAYAKA. 5. A viceroy, poligar, பாளயக்காரன். 7)

nilai (p. 277) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To get or gain footing, become fixed, or established, நிற்க. 2. To be permanent, lasting, durable; to persevere, உறுதிகொள்ள. 3. To be at a stand as a beast tied, or a car that cannot be moved, நடவாதிருக்க. 4. To be stunted, as plants, &c., வளராதுநிற்க. 5. To stay too long in a place, தாமதிக்க. 6. To be fordable, ஆளுக்குநிலைக்க. 7. To be fixed as the eyes at the approach of death, &c., கண்நிலைக்குத்திட. 8. v. a. [poetic with personal terminations.] To set up, erect, establish, நிலைப்படுத்த. (சேதுப்.)--Note. போக is often added to the gerund of verb; as நிலைத்துப்போக, to come to a stand, to be fixed. தண்ணீராளுக்குநிலைக்கும். The water may be forded. நிலையாதஆறு, s. A river not fordable. நிலையாததண்ணீர், s. Water not fordable. நிலையாமை, neg. v. noun. Being transient, &c., as நிலையில்லாமை, which see, நிலைப்பு, v. noun. Permanence, continuance, durability, உறுதி. 2. Perseverance, persistence, முயற்சி. 3. Invariableness, மாறாமை. 157)

paṭṭam (p. 291) s. A plate of gold worn on the forehead as an ornament, or badge of distinction, நெற்றிப்பட்டம். 2. A title, an appellation of dignity, a title of office, ஆதிக்க ப்பெயர். 3. Regency, reign, ஆளுகை. 4. A metal clasp, or clew, பூண். 5. The flat side of a figure, பட்டை. 6. Paper kite, காற்றாடி. 7. Cloth, சீலை. 8. Way, road path, வழி. 9. Any of the inferior states of bliss. See பதவி. 1. Bed, conch, &c;., for sleeping, விலங்கின்படுக்கை. 11. the bosgrunniens, கவரிமா. 12. A tank, pond, குளம். 13. Weapon, tool, implement, ஆயுதம். See W. p.496. PAT'TA. and 611. BHAT'T'A. 14. Tonsure of the crown of the head, as among the Romish priesthood. (Beschi.) 15. See படு, v. பட்டக்காரன், s. A man who has a title. பட்டங்கட்ட--பட்டங்கொடுக்க--பட் டஞ்சூட்ட--பட்டந்தரிப்பிக்க, inf. To confer a title of dignity. 2. To invest with office, dignity, authority, to install. பட்டங்கட்டி, appel. n. A person invested with authority. 2. A head-man of the கைக்கிளவர், நுளையர், முற்குகர் castes. பட்டச்சீலை, s. Sand-paper. See சீலை. பட்டஸ்திரி--பட்டதேவி--பட்டபஸ் திரி--பட்டமகிஷி, s. The chief or legal queen. பட்டத்தரசி, s. As பட்டஸ்திரி. பட்டத்தானை--பட்டத்தியானை, s. The chief elephant of a king, necessary to his royal state; and which, if there be no heir to the throne, is said to select one to be king, by divine guidance, when blind-folded. பட்டத்திலிருத்தல்--பட்டத்துக்கிருத் தல்--பட்டமாளுதல், v. noun. Reigning. பட்டத்துக்குமாரத்தி, s. The king's eldest daughter. பட்டத்துக்குமாரன்--பட்டபஸ்திரிபிள் ளை, s. The heir apparent, being a son. பட்டத்துத்துரை--பட்டத்துரை, s. The heir to the throne, or to some high dignity. பட்டந்தரித்தல்--பட்டம்பெறுதல், v. noun. Taking or obtaining a title, or dignity. 2. Investing with authority, installing, ordaining, crowning. பட்டந்தீர்தல், v. noun. [also பட்டைதீ ர்தல்.] Cutting a gem, &c., forming the faces, or sides, and polishing it. பட்டப்பிரபு, s. A nobleman of title, or dignity. பட்டப்பெயர், s. Title or name of dignity. 2. [in burlesque.] A nick-name. பட்டமணி, s. Gold beads, forming a necklace. பட்டம்பிடிக்க, inf. To fasten metal clasps in the corners of a box. பட்டவஸ்திரம், s. A robe of state. பட்டவர்த்தனம், s. A large mark on the forehead used by smartas and others. பட்டவர்த்தனர், s. Persons of royal birth, அரசர்குலத்தோர். 2. Tributary or inferior princes, who wear a plate on the forehead as distinguished from மகு டவர்த்தனர். 3. smartas and those who wear a large mark on their foreheads. பட்டவிருத்தி, s. Exemption from tribute. பட்டவிளக்கு, s. A lamp with flat sides, பட்டைதீர்ந்தவிளக்கு. பட்டாபிஷேகம்--பட்டாபிடேகம், s. Coronation, so called because the person is anointed and bathed before the ceremony. பட்டாபிஷேகஞ்செய்தல்-பட்டாபிஷே கம்பண்ணுதல், v. noun. Crowning. 125) *

pirapu (p. 316) s. [pl. பிரபுக்கள்.] A governor of a province, a princely person, அதிகாரி. (சது.) 2. One of excellent, or illustrious qualities, a nobleman, பெருமையிற்சிறந்தோன். W. p. 574.PRAB'HU. (c.) 2. A valiant man, வல்லவன். அறிவாகரப்பிரபு. One of profound erudition. பிரபுக்கள்சேர்க்கை. Association with great men. பிரபுதத்துவம், s. As பிரபுத்துவம். பிரபுத்தனம், s. Nobility, as பிரபுத்து வம். 2. Arrogance, presumption, கௌரவம். பிரபுத்தனங்காட்ட, inf. To affect a style of living above one's rank. பிரபுத்துவம், s. The rank of state of a nobleman, பெருந்தன்மை. 2. Power, dominion, princely dignity, ஆளுகை. பிரபுத்துவசத்தி, s. Power of rank, &c. See சத்தி. பிரபுநடை, s. Style of a nobleman or one in high life. பிரபுமோடி, s. High style, natural or affected. பிரபுலிங்கலீலை, s. A treatise on the exploits of Siva, ஓர்நூல். 39) *