attāṉm (p. 12) s. Gateway of a temple, &c., an abreviation of ஆஸ்தானம், which see. 33)

aẕi (p. 32) கிறேன், ந்தேன், வேன், அழிய, v. n. To decay, degenerate, perish, be corrupted, ruined, wasted, blighted, effaced, obliterated, abolished, demolished, annihilated, கெட. 2. To fail (as a promise), be frustrated as a hope, &c., be refuted, தவற. அழிகரு, s. Abortion, கருவழிவு. அழிகுட்டி, s. A miscarriage, an abortion applied chiefly to brutes--the casting of the young, வயிற்றில்மரித்தது. அழிந்தோரைநிறுத்தல், v. noun. One of the eight constituent parts of virtue, அறத்துறுப்பு. அழிபுண், s. A foul ulcer, ஆறாப் புண். (M. Dic.) அழிமதி, s. Waste, extravagance, malicious intention, கெடுபுத்தி. அழிமுதல், s. Waste of property, as of capital, principal, &c. முதலழிவு. அழிம்பு, s. [vul.] The nin-payment of a debt or the non-restoration of another's property from dishonest motives, புரட்டு. 2. Ruin, devastation, injury, damage, கேடு. என்னுடையமைக்கழிம்புபேசுகிறான். He talks of destroying my property. அழிம்புசெய்ய, inf. To damage a thing. 2. To debauch a woman. அழிம்பன், s. [vul.] A spendthrift, a profligate, ஊதாரி. 2. One who makes excuses for not paying debts, restoring property, &c., புரட்டன். அழியாதபத்தினி, s. A name of D'hurupary, the wife of the Pandu princes. அழியாமுதல், s. Property devoted or entailed in perpetuity to a temple or other charity, நிலையான ஆஸ்தி. 2. God, கடவுள். அழியாமை, neg. v. noun. Incorruption, immortality, imperishableness, கெடாமை. அழிவழக்கு, s. An unjust lawsuit, a groundless prosecution, a frivolous or groundless defence, a lost lawsuit, அநி யாயவழக்கு. கற்பழியாதபெண், s. A pure virgin. அழிகை, v. noun. Destruction, decay, ruin, சிதைவு. அழிவு, v. noun. Decay, injury, ruin, loss, desolation, the act of perishing. கேடு. 2. That which has perished of itself, கெட்டது. 3. Fault, immorality, (in a restricted sense,) deviation from rule, குற்றம். அன்றுகண்டமேனிக்கழிவில்லை. Just the same appearance as before. அழிவின்மை, neg. v. noun. Freedom from decay. அழிவுகாலம், s. The time of a universal deluge and destruction at the end of an age, யுகமுடிவு. கடையழிதல், v. noun. Suffering extremely. நிறையழிதல், v. noun. Being disheartened, dispirited, without hope. 7)

āttāṉam (p. 38) --ஆஸ்தானம், s. An assembly of state, the royal auditory, the senate, இராசசபை. Wils. p. 127. ASTHANA. 2. A senate-house, court of justice, நியாயஸ்தலம். 3. The gate of a tower-being the place of audience, கோபுரவாயில். (p.) ஆஸ்தானமண்டபம், s. The room at the gate of a tower--as the place of audience. 2. A place where the jurymen assemble together. 83)

āstāṉam (p. 37) s. An assembly, கூட்டம். 2. Royal audience. See ஆத்தானம். Wils. p. 127. ASTHANA. (p.) ஆஸ்தானக்கோழை, s. A timid man unfit to speak before a senate. ஆஸ்தானசந்தோஷம். s. Buffoonery, mimicry in dances, a farce, விகடக் கூத்து. ஆஸ்தானசந்தோஷி, s. A buffoon. 24) *

āsti (p. 37) s. [in poetry, ஆத்தி.] Property, estate, riches, ஸ்திதி. (c.) 25) *

uṭai (p. 59) s. Wealth, செல்வம். 2. Owning, belonging to, being owned, possessed, உடைமை. This word is conjugated as a symbolic verb, in the various inflections of which, or in the abstract form உடைமை, it chiefly obtains; when used as a qualifying prefix in its simple form, except as a participle, it requires the reduplication of the hard letters. பாட்டுடைத்தலைவன், s. The patron of a poem to whom it is addressed. 2. The hero of a poem. உடைப்பெருஞ்செல்வர், s. Those possessed of great wealth. உடைத்து. Third person sing. neut. of a symbolic verb often used appellatively with ஆகுதல். It has, possesses, belongs to, is subject to. இது அவற்குடைத்து. This belongs to him. மகிமையுடைத்தானமோட்சம். Glorious bliss. அச்சாணியன்னாருடைத்து. (The world) possessing persons as important (to society) as the linch pin is to a chariot. (குறள்.) யாக்கைஅழிவுடைத்தாயிருக்கின்றது. The body is perishable. உடைத்தானவன், s. A proprietor, possessor, one subject to.--Note. This form, though a solecism, is allowed. உடைய. The participle of the verb, (1) used as a form of the sixth or possessive case, ஆறாம்வேற்றுமைச்சொல்லுரு பு--as என்னுடையபொருள், my property. 2. Affixed to nouns it governs the accusative case expressed or understood--as மரத்தையுடையவன், the owner of the tree. Sometimes it is annexed to the dative --as பொருளுக்குடையவன், an heir. என்னுடையது. It is mine. மணமுடையபூ, s. A fragrant flower. மரத்தினுடையகொம்பு, s. The branch of a tree. உடையவன்--உடையான், (third pers. masc. sing.) He has, he possesses, (often used appellatively). 2. appel. n. He who has, he who possesses. (a) the owner, the possessor, (b) the Supreme Being, (c) a rich man, (d) a king, a lord, (e) the master of the house. உடையார், s. The rich, the wealthy, the opulent. 2. [prov.] A district officer. 3. A title among some tribes of Hindus. உடையார்முன்னில்லார்போல். Like the poor in the presence of the wealthy. ஆஸ்திக்குடையவன், s. An heir. மண்ணுடையான், s. A potter, குயவன். ஆஸ்தியுடையவன், s. A proprietor. ஊருடையார், s. A district officer, a registrar of land, &c. வீட்டுடையான், s. The master of a house, the husband. 99)

ulai (p. 66) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To harass, vex, agitate one--as a demon; to distress as a fever, &c., அலைக்க. 2. To ruin, injure, impoverish, reduce, or emaciate one--as a disease, கெடுக்க. 3. To disorder, derange one`s circumstances, to unsettle, கலைக்க. 4. To ruin by seduction, desertion, &c., to injure another's character, ruin a person, a family, &c., சீரழிக்க. 5. To put to the rout, discomfit, முறியடிக்க. 6. To cause the mind to fluctuate, மனதைக் கலக்க. 7. To ruin property--as a house, furniture, lands, &c., ஆஸ்தியைக்கெடுக்க. பேயவனையுலைத்துப்போட்டது. The demon has vexed, ruined, reduced him, &c. உலைப்பு, v. noun. Putting to the rout, discomfiture, முறியடிக்கை. 2. Trouble, vexation, suffering, &c., வருத்தம். 30)

cokkārṉ (p. 210) s. Paternal heir, male heirs to one's property, ஆஸ்திக்குபாத்தியஸ் தான அண்ணன்தம்பிமுதலியவர்கள்; [ex சொம்.] 8)

com (p. 211) s. Property, wealth, one's own goods, ஆஸ்தி. W. p. 96. SVA. (Telugu usage.) சொங்காரன்--சொம்மாளி, s. An heir. பண்டாரச்சொம், s. Public property, property of the state or common wealth. முதுசொம், s. Hereditary inheritance. 10) *

taṉam (p. 231) s. Gold, wealth, substance, property, ஆஸ்தி. (c.) 2. [in numbers.] affirmation, quantity, plus, எண்ணிலோரடையாளம். W. p. 436. DHANA. தனதன், s. A liberal person, ஈகை யாளன். 2. A name of Kuv&ecire;ra a bestower of wealth, குபேரன். தனதானியம், s. [in Almanacs.] Gold and grain. தனபதி, s. The god of wealth, குபே ரன். 2. Any wealthy king. தனபதித்துவம், s. An opulent state; also beneficence, liberality. தனரேகை, s. [in palmistry.] Lines indicating wealth to the possessor, கையி ரேகையினொன்று. தனலக்குமி--தனலட்சுமி, s. Lukshmi, the goddess of wealth, one of the eight இலட்சுமி. தனவந்தன்--தனவான், s. A very opulent man, செல்வன். (c.) தனவைசியன், s. A merchant. தனாட்டியன், s. [loc.] (fem. தனாட்டி.) A rich man. தனாதிகிருதன், s. (St.) A treasurer, பொக்கசக்காரன். தனாதிபன்--தனேசன், s. The god of wealth, குபேரன். தனார்ச்சனம், s. The acquirement of wealth, பொருள்சம்பாதிக்கை, [ex அர்ச்சனம்.] 22) *

tiṭṭm (p. 238) s. Certainty, accuracy, justness, exactness, நிலவரம். 2. Evenness, ஒப் புரவு. 3. A rule, canon, standard, கட்ட ளை. 4. A model, example, pattern, மாதிரி. 5. An estimate, guess, conjecture, கணிசம். 6. Honesty, probity, truth, நேர்மை. 7. Arrangement, adjustment, ஒழுங்கு. 8. Completeness, பூரணம். 9. Explicitness, ஐயமின்மை. 1. Equitableness, correctness, செவ்வை. (c.) See திருஷ்டம். அந்தக்காரியத்தைமுடிக்கும்படி அவனுக்குத்திட்டம்ப ண்ணியிருக்கின்றது. He is ordered to finish that business. திட்டஞ்செய்ய, inf. To make a standard rule, or criterion; to regulate, to arrange. திட்டஞ்சொல்ல, inf. To prescribe or give directions. 2. To speak truly. 3. To speak positively, firmly. 4. To give an estimate. திட்டந்தெரிய, inf. To recognize one. 2. To know certainly. See திட்டமறிய. திட்டப்பட, inf. To be recognized 2. To be established, arranged, made certain. 3. To suit, to quadrate. திட்டப்படுத்த, inf. To establish, to make certain. 2. To appoint, to allot. 3. To provide, to furnish, to prepare. திட்டமறிய, inf. To know the proper measure, degree, standard, quality. 2. To know certainly. 3. To ascertain the extent of one's learning, property or abilities. 4. To know the nature of an affair or business. திட்டமறியாதவன், appel. n. One unpractised or business. திட்டம்பண்ண, inf. To arrange, to settle, to regulate. 2. To establish, to appoint. 3. To form a plan, estimate, measure, &c. 4. To mend, correct, adjust. 5. (with dative of person.) To charge strictly, to urge upon, to command, to commission. தன்னுடையஆஸ்திகளைக்குறித்துத்திட்டம்பண்ணி னான். He disposed of his goods. திட்டம்பார்க்க, inf. To prove, try. 2. To guess, to estimate, to conjecture. திட்டவட்டம், s. Accuracy, precision, exactness, strictness, செவ்வை. 2. Arrangement, establishment, settlement, உறுதி. (c.) மணித்திட்டம், s. The right time. 16) *

miku (p. 353) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To augment, to make large, அதிகப்படுத்த. 2. To excel, surpass, surmount, உயர்த்த. 3. க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To be increased, பெருக. ஆஸ்திமிகுத்துப்போயிற்று. Riches are increased. 4)

vikṭkvi (p. 387) s. A sportive verse; a witty saying, a conundrum, சரசப்பாட்டு. 2. One who writes sportive. 3. A buffoon, ஆஸ்தானசந்தோஷி.--Note. This word, read either backwards or forwards, is the name of Kalidas, the celebrated Sanscrit poet in the court of Vicramditya. 27)