tivā (p. 241) s. Day-time, as distinguished from night--as திவம், பகல். திவாகரம், s. An ancient poetic lexicon, still in use, ஓர்நூல். திவாகரன், s. The author of this book, திவாகரஞ்செய்தவன். 2. The sun, being of the day, சூரியன். திவாகீர்த்தி, s. A barber, அம்பட்டன். 2. One of an impure caste, சண்டாளன். திவாந்தம், s. An owl, that which is blind by day, கூகை. திவாமானம், s. Day-time, length of the day from sunrise to sunset. திவார்த்தம், s. Half of the day-time, பக லிற்பாதி. 2. Noon or mid-day, மத்தியானம். திவாராத்திரம்--திவாராத்திரி, s. Day and night, இரவும்பகலும். திவேச்சுரன், s. One of the twelve suns, so called, துவாதசாதித்தரிலொருவன். 41) *

mel (p. 363) --மெல்லு, கிறேன், மென்றேன், மெல்லுவேன், மெல்ல, v. a. To chew softly, as rice, grapes, &c., to masticate, சவட்ட. 2. (fig.) To taunt, to reproach, துஷிக்க. (c.) மென்றுதுப்பு. Chew and spit (it). இரவும்பகலுமென்னைமென்றுகொண்டிருக்கிறான்...... He chides me night and day. பாக்குமென்றடக்குதல். Keeping a cud of betel-leaf, in one cheek. மெல்லிலை, s. Betel-leaf, வெற்றிலை. (p.) 13)