ilai (p. 55) s. A vegetable leaf, foliage, அடை. 2. (p.) Miserly character, உலோ பத்தனம். 3. Betel-leaf, வெற்றிலை. இலைகிள்ள, inf. To cut or nip leaves in different figures with the nails --an amusement of women. See கைத் தொழில். இலைக்கதவு, s. [vul.] A venetian door, or window. இலைக்கலம், s. Leaves stitched together and used as plates. (p.) இலைக்கள்ளி, s. A medicinal plant, Euphorbia neriifolia, L. See கள்ளி. இலைக்கறி, s. Herbs or leaves fit for food, அடகு. இலைக்காம்பு, s. Stalk of a leaf. இலைக்கிளி, s. A grasshopper with leaf-like wings. See கிளி. இலைக்குறடு, s. A goldsmith's tongs. See குறடு. இலைக்கொடி, s. The betel-creeper, வெற்றிலைக்கொடி, Piper betel. இலைக்கொழுக்கட்டை, s. A kind of thin pastry like a leaf. See கொழுக் கட்டை. இலைதைக்க, inf. To stitch leaves together to be used instead of plates. இலைத்திரி, s. A roll of leaf inserted in the perforation of the ear to cure the sore occasioned by piercing. இலைநரம்பு, s. The fibre of a leaf. இலைபறிக்க, inf. To pluck off leaves. இலைப்பாசி, s. A kind of plant. See பாசி. இலைப்பொல்லம், s. [prov.] Sewing leaves together, இலைதைக்கை. 2. A piece of leaf, commonly plantain, to eat from, வாழையிலைத்துண்டு. இலைமூக்கரிகத்தி, s. A kind of knife for cutting the stem of the betelleaf, வெற்றிலைக்காம்பரிகத்தி. இலையறுக்க, inf. To cut off leaves. இலையுதிர்வு, s. The fall of leaves, இலைவிழுகை. 2. An ancient forest, முது காடு. இலைவாணிகம்--இலைவாணிபம், s. Cultivation of, and trade in vegetables. இலைவாணிபர், s. Sellers of betelleaf, vegetables, &c.--one of the eighteen குடிமக்கள். இலைத்தல்--இலையிலைத்தல், v. noun. [prov.] Being tasteless--as unseasoned food, or as vegetable curry, by being kept too long, சுவைகுறைதல். 2. Losing its taste--as the mouth in sickness, வாய் அரோசித்தல். 3. Growing green, பச்சை நிறமாதல். 18) *

nrmpu (p. 270) s. Vein, artery, any blood vessel, any duct of the body, இரத்தநரம்பு. 2. A cat-gut-string of a musical instrument, as of a guitar, fiddle, &c., தந்தி. 3. Tendon, ligament, muscle, nerve, தசைநார். 4. Fibre in some fruits, also between the husk and shell of a cocoanut, நார். 5. Fibre, filament of leaves, tendril of a vine, &c., இலைநரம்பு. 6. String of a bow or of a similar machine used to beat cotton for carding it, வீன்னாண்முதலியன. 7. Continuation of the stem through the jack-fruit, custard-apple, &c., பழத்தினுள்நரம்பு. (c.) 8. (R.) The pulse, நாடி--For the ten நரம்பு, see நாடி. As an adjective it is changed to நரம்பு in poetry. நரம்பெழுபத்தீராயிரம். The arteries, veins, nerves, &c., are 72,. நரப்புக்கருவி, s. A stringed instrument, யாழ்முதலியன. நரப்புக்கருவியாளர்--நரப்புக்கருவியை க்கொளுத்துமாக்கள், s. [plu.] Fiddlers, players on stringed instruments, lutists. நரம்பன், s. [fem. நரம்பி.] An emaciated person whose veins stand out, நரம் பெழுமுடம்பன். 2. A thin, meagre person, மெலிந்தோன். (c.) 3. [prov.] Tobacco leaf in which the fibres are prominent, ஓர்வகைப்புகையிலை. நரம்பினாதம்--நரம்பினோசை, s. The sound of the string of a musical instrument. நரம்புக்கயிறு, s. Cords sewed into the seams of a sail-cloth. 2. As நரம்பு. 2. நரம்புக்காய், s. A long thin fruit, as that of the முருங்கை. நரம்புச்சிலந்தி, s. [sometimes நரம்புச் சிலந்தி.] A long slender worm between the skin and muscles, guinea worm, ஓர்புண். (c.) 2. Boil on a nerve. நரம்புச்சுளுக்கு, s. Contraction of a ligament, or muscle. See சுளுக்கு. நரம்புப்பற்ற, inf. To become meagre, emaciated. நரம்புப்பிடிப்பு, v. noun. Cramp, spasm, convulsion, contraction of a muscle. நரம்புப்புடைத்தல், v. noun. Swelling of the veins, becoming prominent as the veins from straining or over-fulness as in singing, &c., or of a pregnant woman. நரம்புமுடக்கம், s. Contraction of the nerves. நரம்புவாங்க--நரம்பெடுக்க, inf. To take off the fibres from leaves, fruits. &c. 2. To cut the tendons of the feet; used in anger. 3. To oppress one. 4. To contract. நரம்பிசிவு, s. A spasm of the nerves. 69) *