uṭai (p. 59) s. Wealth, செல்வம். 2. Owning, belonging to, being owned, possessed, உடைமை. This word is conjugated as a symbolic verb, in the various inflections of which, or in the abstract form உடைமை, it chiefly obtains; when used as a qualifying prefix in its simple form, except as a participle, it requires the reduplication of the hard letters. பாட்டுடைத்தலைவன், s. The patron of a poem to whom it is addressed. 2. The hero of a poem. உடைப்பெருஞ்செல்வர், s. Those possessed of great wealth. உடைத்து. Third person sing. neut. of a symbolic verb often used appellatively with ஆகுதல். It has, possesses, belongs to, is subject to. இது அவற்குடைத்து. This belongs to him. மகிமையுடைத்தானமோட்சம். Glorious bliss. அச்சாணியன்னாருடைத்து. (The world) possessing persons as important (to society) as the linch pin is to a chariot. (குறள்.) யாக்கைஅழிவுடைத்தாயிருக்கின்றது. The body is perishable. உடைத்தானவன், s. A proprietor, possessor, one subject to.--Note. This form, though a solecism, is allowed. உடைய. The participle of the verb, (1) used as a form of the sixth or possessive case, ஆறாம்வேற்றுமைச்சொல்லுரு பு--as என்னுடையபொருள், my property. 2. Affixed to nouns it governs the accusative case expressed or understood--as மரத்தையுடையவன், the owner of the tree. Sometimes it is annexed to the dative --as பொருளுக்குடையவன், an heir. என்னுடையது. It is mine. மணமுடையபூ, s. A fragrant flower. மரத்தினுடையகொம்பு, s. The branch of a tree. உடையவன்--உடையான், (third pers. masc. sing.) He has, he possesses, (often used appellatively). 2. appel. n. He who has, he who possesses. (a) the owner, the possessor, (b) the Supreme Being, (c) a rich man, (d) a king, a lord, (e) the master of the house. உடையார், s. The rich, the wealthy, the opulent. 2. [prov.] A district officer. 3. A title among some tribes of Hindus. உடையார்முன்னில்லார்போல். Like the poor in the presence of the wealthy. ஆஸ்திக்குடையவன், s. An heir. மண்ணுடையான், s. A potter, குயவன். ஆஸ்தியுடையவன், s. A proprietor. ஊருடையார், s. A district officer, a registrar of land, &c. வீட்டுடையான், s. The master of a house, the husband. 99)

ūkku (p. 69) கிறேன், ஊக்கினேன், வே ன், ஊக்க, v. a. To commence with spirit, முயல. 2. To execute with energy, முயன்று செய்ய. 3. To excite to action, rouse, to direct, எழுப்ப. 4. v. n. To ascend, ஏற. (p.) நுனிக்கொம்பரேறினாரஃதிறந்தூக்கினுயிர்க்கிறுதியாகி விடும். If one who has already ascended to the extremity of a bough, goes beyond, his life will be at an end. (குறள்.) அறவினையையூக்கி. Entering with energy on the practice of virtue. (நாலடி.) உடைத்தம்வலியறியாரூக்கத்தினூக்கி. With spirit commencing (war), ignorant of their own strength-- (குறள்.) நல்லாற்றினூக்கின். If one turn (them) into the right way-- (நீதிநெறி.) 31)

kuṭam (p. 116) s. A large kind of earthen pot, கும்பம். 2. A sign of the zodiac; Aquarius, கும்பவிராசி. Wils. p. 226. KUT'A. 3. Sugar, jaggery, molasses, சருக்கரை. 4. A globular or round part of a pillar, a cylindrical body, திரட்சி. Wils. p. 29. GUD'A. எண்ணெய்க்குடமும்வெறுங்குடமும்முட்டினாலெ தற்குச்சேதம். If a pot of oil come in collision with an empty pot, which, by breaking, is the greater loss; i.e. in collision, who is the sufferer, the man of character or the worthless person? ஒருகுடம்பாலுக்கொருதுளிஉறைமோர். One drop of butter-milk for coagulating a whole pot of milk; i. e. a good character, obligations of kindness, &c., are forfeited by a single bad action. புறக்குடத்துத் தண்ணீர்போல. Like water on the outside of a pot; i. e. forgotten as soon as learnt; advised or taught to no purpose. பொன்னின்குடத்துக்குப்பொட்டிடவேண்டுமோ.... Does it require that a golden pot be decorated; i. e. things of substantial worth need no embellishment. மாமியார்உடைத்தால்மண்குடம் மருமகளுடைத்தாற் பொன்குடம். If broken by the mother-inlaw, it is a mere earthen pot; but if by the daughter-in-law, it is a golden vessel; i. e. slight faults in inferiors are greatly magnified. குடங்கை, s. The palm of the hand. வெறுங்குடம், s. An empty pot. 2. (fig.) One who knows nothing. குறைகுடம், s. A water-pot not quite full. நிறைகுடம், s. A full water-pot; very good parts; a capable head. குடமூக்கு, s. The town of Combaconum, See கும்பகோணம். குடமூத, inf. To make a sound by blowing into pots, with dancing or jumping--as low-caste women at marriages and in some places at a temple, குடத் தினுள்ளூதியொலிபிறப்பிக்க. குடம்விட்டுக்கட்ட, inf. [prop.] To decorate the marriage pole with stiffened cloth, so as to resemble pots placed one on another. குடமுழா, s. A kind of drum made of a pot, முழவு. குடமல்லிகை, s. A kind of jasmine, ஓர் மல்லிகை, Jasminum sambac, L. Arabian jasmine. See மல்லிகை. குடமுருட்டி, s. A branch of the Kavery, ஓர் ஆறு. குடச்சிப்பி, s. A round shell or conch. குடவுழுந்தர், s. The name of a celebrated poet who, in his youth, was as long in getting a lesson as it required to fill a pot with lentils, உழுந்து, one at a time, ஓர்புலவன், குடவெழுத்தாணி, s. An iron-style with knobs or balls at the top, one above another, tapering to a point. குடம்வைத்தல், v. noun. Playing with the fists one on another, and knocking off the upper in succession, ஓர்விளையாட்டு. குடமண், s. White sand, வெண் மணல். (M. Dic.) 26)

pṭai (p. 291) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To make, create, form, cause to be, &c. See சிருஷ்டி, v. 2. To present or distribute food to guests, &c., பரிமாற. (சது.) 3. To devote or offer boiled rice, &c., to the gods, manes, or idols, நிவேதிக்க. 4. To acquire, to secure, to possess, சம்பாதிக்க. 5. To keep and sustain, as a wife, child, &c., உடைத்தாக.-- For compounds, explaining the different meanings, see சோறு, புகழ், பெயர், &c. அவன்நன்றாய்ப்படைத்தான். He has served him up; i. e. given him a beating. படைத்துக்கழித்தல்--படைத்துமாற்று தல், v. noun. Presenting offerings to the idol, and then removing them. படைத்தோன், appel. n. The Supreme Being, கடவுள். 2. As சிருட்டிகர்த்தா. படைப்பு, v. noun. Greating, evolving, &c., as சிருட்டிப்பு, which see. 2. Meatoffering; distribution of food, acquisition, possession, &c., as the verb. படைப்புப்போடுதல். Presenting an offering to a deity. 110)