aṉl (p. 33) s. Heat as of fever, warmth, a glow, உட்டணம். 2. (p.) Fire, தீ. 3. One of the twelve afflictions which a living body suffers, உயிர்வேதனையினொன்று. அனலசனபட்சி, s. A bird said to devour burning coals, &c., the ostrich, தழல்விழுங்கி. (p.) அனலி, s. The sun, சூரியன். (p.) அனலேறு, s. [ex ஏறு, entering.] The thunderbolt. (p.) அனலோடுவேந்தன், s. A kind of native arsenic. அனல்வீச, inf. To flame, be heated by taking spices, &c. அனற்பொறி, s. A spark of fire. (p.) வடவனல், s. The submarine fire, ஊழித்தீ. (p.) 86) *

uyir (p. 63) s. Life, soul, vitality, animal or vegetable life, சீவன். 2. Wind, காற்று. 3. A vowel, உயிரெழுத்து. 4. A living being, human, brute, or vegetable; an animal, ஓரறி வுயிர்முதலியசீவராசி. உயிருமுடலும்போல. As closely united as the soul and body. உயிர்போய்விட்டது. Life is gone. மன்னுயிர்க்கிரங்குகிறது. To be compassionate to other living creatures. உயிரடங்க, inf. To be in a state of insensibility, be in a swoon, to be suspended as the vital powers. உயிரடைய, inf. To revive, to be reanimated. உயிரளபு--உயிரளபெடை, s. The lengthening of a vowel in verse. See அளபெடை. உயிரறுதியும். Till the very end of life. உயிருதவி, s. Aid in a fatal juncture. 2. Aid by sacrificing life for another. உயிரெடுக்க, inf. To take away life. உயிரெழுத்து, s. A vowel, ஆவி. உயிரொடுங்க, inf. To be reduced as the powers before death, உயிரடங்க. 2. To die, சாவ. உயிரொளிக்க, inf. [prov.] To feign great weakness, sickness, inability, &c., in order to gain or effect an object, உயிர்மறைக்க. உயிரொளித்தகள்ளன், s. A cringing deceiver who though rich and strong makes pretensions to the contrary. உயிரோம்ப, inf. To support life, maintain, உயிர்காக்க. உயிர்கலக்க, inf. To revive, to be diffused--as life through the body in one that has been swooning, &c. 2. To reunite as the soul with the body in one restored to life. 3. (fig.) To be relieved from anxiety, &c. உயிர்குடிக்க, inf. To devour life, kill (a war term), also used of demons and ferocious deities, கொல்ல. உயிர்கொள்ள, inf. To take the life of an antagonist--as in battle, &c., உயிர்வாங்க. உயிர்க்கட்டை, s. The body, உடம்பு. உயிர்க்கணம், s. One of the four auspicious feet with which to begin a poem consisting of three நேர்--as தே, மாங், காய். 2. Vowels, உயிரெழுத்து. See கணம். உயிர்க்கருணேசம், s. The power of affection which is friendly to life, இச்சாசத்தி. உயிர்தருமருந்து, s. A restorative, a cordial, an elixir, மிருதசஞ்சீவினி. உயிர்த்தறுவாய், s. A great emergency, a critical juncture, extreme danger. See பிராணத்தறுவாய். உயிர்த்தானம், s. The seat of life, any vital part of the body, உயிர்நிலை. உயிர்த்துணை, s. A friend in extremity, ஆபத்திற்சகாயஞ்செய்பவன். 2. A friend dear as life, பிராணசிநேகன். 3. (p.) A wife, மனைவி. 4. A husband, கணவன். 5. God, கடவுள். உயிர்த்துணைவன், s. A very dear friend, உயிரையொத்தசிநேகன். 2. (p.) A husband, கண்வன். உயிர்த்துணைவி, s. A wife, மனைவி. 2. A lady's choice female friend, உயிர்த் தோழி. 3. Sarasvati the consort of Bramah, சரச்சுவதி. (p.) உயிர்த்தோழமை, s. Intimate friendship. உயிர்த்தோழன், s. A very trusty or bosom friend, a friend dear as life, பிராணசிநேகன். உயிர்த்தோழி, s. A lady's choice female companion, உயிர்ப்பாங்கி. உயிர்நிலை--உயிர்நிலையகம், s. The body as the seat of life, or station of the soul, உடல். 2. The vital parts essential to life, உயிர்த்தானம். உயிர்பிழைக்க--உயிருய்ய, inf. To survive a calamity, escape from, or live through a time of peril, தப்பிப்பிழைக்க. 2. To live, maintain life, subsist, உயிர் வாழ. உயிர்போக, inf. To expire, to die. உயிர்ப்பழி, s. The guilt of murder, உயிர்க்கொலை. 2. Vengeance, divine or human, persuing the murderer to death, regarded as the ghost of the murdered person, பிரமகத்தி. உயிர்ப்பிராணி, s. [vul.] A living creature, a brute, an inferior animal, சீவபிராணி. உயிர்மாய்க்க, inf. To destroy one's self, commit suicide, தன்னுயிரைப்போக்க. 2. To murder, kill, கொலைசெய்ய. உயிர்மெய்--உயிர்மெய்யெழுத்து, s. An animated consonant, a consonant combined with a vowel, ஓரெழுத்து; (lit.) a living body. உயிர்வாங்க, inf. To take away life, உயிரெடுக்க. உயிர்வாழ்க்கை, s. The enjoyment of life, சீவிக்கை. உயிர்வாழ, inf. To live--as men or brutes, சீவனோடிருக்க. 2. To enjoy life, be happy, prosperous, சுகமாகவாழ. உயிர்வேதனை, s. Causes of pain or distress, of which twelve are given, viz.: 1. அனல், heat or fire. 2. சீதம், cold. 3. அசனி, thunder-bolts. 4. புனல், water. 5. வாதம், wind. 6. ஆயுதம், weapons. 7. நஞ்சு, poisons. 8. மருந்து, medicines. 9. பசி, hunger. 1. தாகம், thirst. 11. பிணி, disease. 12. முனிவறாமை, malice. (p.) உள்ளுயிர், s. The life within; i. e. God, கடவுள். (p.) மன்னுயிர்க்கிரங்க, inf. To be kind to living creatures. (p.) 21)

tākam (p. 232) s. Thirst, நீர்வேட்கை. 2. Desire, eagerness, appetency, ஆசை. (c.) 3. One of the punishments of the soul, உயிர்வேதனையினொன்று. (Sa. Dáaha.) அதிலேஅவனுக்குத்தாகமில்லை. He has no desire for it. இவன்பணத்தின்மேல்தாகமாயிருக்கிறான். He is greedy after money. தாகசாந்தி, s. Allaying thirst, விடாய் தணிக்கை. தாகசுரம், s. (St.) Fever attended with great thirst, inflammatory fever. தாபசுரம். தாகந்தீர்க்க--தாகந்தணிக்க, inf. To allay or slake thirst. தாகப்புளி, s. An acid drink to quench thirst, விடாய்தணிக்கும்புளிப்புள்ளநீர். 2. An acid preparation to be eaten for thirst, தவனப்புளி. தாகமெடுக்க, inf. To become thirsty, o thirst. பசிதாகம், s. Hunger and thirst. 5)

pci (p. 289) s. Hunger, appetite, craving for food, one of the twelve causes of distress; burning from want of food in the stomach See உயிர்வேதனை. (c.) பசிருசிதேடாது, நித்திரைசுகந்தேடாது. Hunger seeks not dainties; drowsiness seeks repose. பல்லாடப்பசியாறும். Hunger is lessened by having something between the teeth. உம்முடையமுகத்தைப்பார்த்தாற்போலேபசிபோயிற்று. As soon as I saw your face, hunger left me i. e. I lost all sense of trouble. பசிகிடக்க, inf. [also பட்டிணிகிடக்க.] To starve. பசிகொள்ள, inf. To be hungry; to have a good appetite. பசிக்கொடுமை, s. As பசிவருத்தம். பசிக்கொட்டாவி, s. Gnawing of hunger. பசிச்சோர்வு, v. noun. Withering, through hunger. பசிதாகம், s. Hunger and thirst. பசிதணிக்க--பசிதீர்க்க--பசிமாற்ற-பசியாற்ற, inf. To appease hunger. பசிதணியல்--பசிதீரல்--பசிமாறல்-பசியாறல், v. noun. Abating of hunger. பசித்தாக்கம், s. As பசிவருத்தம். பசித்தீபனம், s. Appetite. பசிப்பட்டினியாயிருத்தல், v. noun. Starving, being famished. பசிபொறுக்க, inf. To endure hunger. பசிபொறாதவன், appel. n. One who cannot endure hunger. பசிமந்திக்க, inf. To lose one's appetite. பசிமந்தித்துப்போயிற்று. The appetite is gone. பசியறிந்துகொடுக்க, inf. To be mindful of another's hunger and feed him. பசியினாலேசாக, inf. To starve; to perish with hunger. பசியின்மை, s. Want of appetite. பசியெடுக்க, inf. To be hungry. எனக்குப்பசியெடுக்கிறது. I am hungry. பசியெழும்புதல், v. noun. Becoming hungry. பசிவருத்தம், s. Gnawing or distressing hunger. சிறுபசி, s. Slight hunger. சிறுபசியாற்ற. To take tiffin, &c. 40)