atṭṭu (p. 10) கிறேன், அதட்டினேன், வேன், அதட்ட, v. a. To rebuke authoritatively and vehemently, கண்டிக்க. 2. To make a sudden or vehement noise to frighten beasts, &c., உரப்ப. 3. To rant, hector, bluster, upbraid, &c., in order to awe, or silence. உறுக்க. 4. (பிங்.) To attempt to refute one by sophistry and blustering, அமட்ட. அதட்டிப்பார்க்க, inf. To sound one's mind by menacing. அதட்டிமாடோட்டினான். Making a noise he drove away the beast. அதட்டல், v. noun. Reproving, &c. அதட்டு, v. noun. Rebuke, reproof, refutation, rant, hector, உறுக்கு. 18)

amṭṭu (p. 19) கிறேன், அமட்டினேன், வேன், அமட்ட, v. a. To reprimand, upbraid, அதட்ட. 2. To inveigle, entrap, ensnare, சிக்குப்படுத்த. 3. To hector, bully, overpower by sophistry, உறுக்க. 4. To move tiles, &c., புரட்ட. 5. To overcome one, as sleep, மேற்கொள்ள. 6. v. n. To wabble, turn aside, be unsteady as a bench with uneven legs, புரள. என்னைத்தூக்கமமட்டுகிறது. Sleep overcomes me. அமட்டு--அமட்டுகை, v. noun. Threatening, threat, menace. 8)

iṟukku (p. 57) கிறேன், இறுக்கினேன், வே ன், இறுக்க, v. a. To tighten, strain close or hard, to make compact, அழுந்தக்கட்ட. 2. To thicken a liquid, inspissate, உறையச்செ ய்ய. 3. (சது.) To put on clothes, to dress, உடுக்க. 4. [prov.] To urge, coerce, force, ஒடுக்க. 5. To reprimand, reprove, bear hard upon, chide, உறுக்க. இறுக்குவார், s. A saddle girth, the thong of a sandal, any thing used for tying or binding, அழுந்தக்கட்டும்வார். இறுக்கு, v. noun. Pressing, urging, rigor--as of a revenue officer, rigid exaction, coercion, ஒடுக்குகை. 2. Reprimand, reproof, censure, chiding, உறுக்கு கை. 3. s. A hard tie, knot, இறுக்கியமுடிச்சு. 25)

uṟukku (p. 67) கிறேன், உறுக்கினேன், வே ன், உறுக்க, v. a. To reprimand, chide, scold, reprove, rebuke, கடிந்துகொள்ள. 2. To meanace, denounce, threaten, either by words or gesture, பயமுறுத்த. 3. To speak with harshness, severity, anger, &c., குரூர மாய்ப்பேச. 4. (p.) To leap over, pass over, கடக்க. 5. To jump, குதிக்க. உறுக்கிக்கேட்க, inf. To interrogate in a threatening tone or manner. உறுக்கிச்சொல்ல, inf. To speak or declare with authority, to speak in a threatening tone. விரலாலுறுக்க, inf. To rebuke by raising or shaking the forefinger. உறுக்கல், v. noun. A jump, குதிப்பு. 2. s. Anger, கோபம். 3. Sign of anger, சினக்குறிப்பு. உறுக்கு--உறுக்காட்டம்--உறுக்கா ட்டியம், v. noun. Rebuking, threatening, severe reprimand, vehement command, உறுக்குதல். அவனுடையஉறுக்காட்டியத்தைப்பார். See how ostentatiously he rebukes. உறுக்காட்டியம்பண்ண, inf. To exercise authority, &c. 81)