ilayam (p. 53) s. Death, destruction, சா வு. 2. Absorption, transformation, involution, reduction of one element into another --as of earth into water; water into fire; fire into air; and air into ether, அடங்குகை. (See ஒடுக்கம்.) 3. Concealment, disappearance, ஒளிப்பு. 4. Dissolution, fusion, கரைவு. 5. Dancing, a kind of dance, கூத்தின்விகற்பம். Wils. p. 717.LAYA. (p.) இலயந்தப்பிப்போயிற்று. Destruction or loss is evaded. இலயகாலம், s. Time of destruction, end of the world. இலயக்கியானம்--இலயைக்கியான ம், s. The knowledge or science of beating drums, cymbals and other instrumental accompaniments, சங்கீதசுரக்கியானம். இலயஸ்தானம், s. The primitive of the evolved forms of nature, and of the transformations or assumed appearances of deity, into which they all become at last resolved, ஒடுங்குமிடம். இலயமாக, inf. To perish, to be destroyed. உற்பத்திஸ்திதிலயம், s. Creation, preservation and destruction. சீவலயம், s. Destruction of animated nature. சீவலயமானகாரியம், s. A destructive event. 38)

uṟpatti (p. 68) --உற்பவம், s. Birth, origin, derivation, development, evolution, பிறப்பு. 2. Conception, கருவுண்டாகுகை. Wils. p. 143. UTPATTI. உற்பத்திக்கிரமம், s. Genealogy, வமிசவரிசை. 2. The different gradations of animated beings from men of five senses to the vegetable of one, பிறப்புவகை. உற்பத்திஸ்திதிநாசம்--உற்பத்திஸ்தி திலயம், s. The origin or evolution, continuance and destruction, or involution (of things). (உப. 252.) சீவோற்பத்தி, s. Animation, the act of enlivening. 2. Nativity. 27)

uṟpavam (p. 68) s. Birth, production, &c., பிறப்பு. See உற்பத்தி. உற்பவமாக, inf. To be born, to have origin, come into existence, பிறக்க. உற்பவமாலை, s. A poem describing the ten incarnations of Vishnu, ஓர் பிரபந்தம். 30)

kiramam (p. 109) s. Order, propriety, rule, method, regularity, economy, முறைமை. 2. A sacred precept or practice, prescribed by the Shastras, &c., நீதிநூன்முறை. 3. A proper course of action, ஒழுங்கு. 4. Strict observance of sacred or moral rules, நன்னெ றியிற்செல்கை. Wils. p. 257. KRAMA. கிரமக்காரன், s. One strict in the observance of sacred rules; ஒழுக்கமுடையோன். 2. A strictly moral man, சன்மார்க்கன். கிரமங்கிரமமாய், In order, regularly. 2. In classes, one class, one class after another. கிரமச்சா, s. [in astronomy.] The sine of a planet's declination Wils. p. 256. KRAMAJYA. 2. Sine in general. கிரமத்திரைராசிகம், s. [in arithmetic.] Rule of three direct--opposed to விலோ மத்திரைராசிகம். கிரமத்துக்காகச்செய்ய, inf. To observe or perform a thing, merely because the prescribed rule has required it. கிரமந்தப்ப, inf. To transgress religious rules, to violate established rules. கிரமந்தப்பாமலிருக்க--கிரமத்தோடேயி ருக்க, inf. To be regular, to be systematic; to observe order; to preserve regularity. கிரமப்பட, inf. To be reduced to order. கிரமப்படுத்த, inf. To arrange, regulate, systematize. கிரமம்பார்க்க, inf. To observe religious rules scrupulously. 2. To observe auspicious days, &c. கிரமமாயுட்்கார, inf. To sit in a regular order. கிரமமாய், adv. Regularly, in regular order; duly, rightly. கிரமமாய்நடக்க, inf. To live regularly, well. கிரமி, s. A strict observe of religious rules, ceremonies, &c., கிரமமுடையோன். உற்பத்திக்கிரமம், s. Genealogy, genealogical order. பொல்லாதகிரமம், s. Evil dealing. 82) *

cīvam (p. 191) s. Life, existence, சீவன். 2. Individuated spirit--as distinguished from the deity; though according to the Vedantic system, they are identical. 3. The soul of the universe, giving life, motion and energy to all beings, and things. The collective or universal, பரமாத் துமா. 4. Arc of a circle, also used for sine, அர்த்தச்சா. W. p. 351. JEEVA.--Note. This word is rarely found except in combination. சீவகளை, s. Animation, energy, cheerfulness, உயிர்ப்பு. 2. A very pretty air in melody, இராகக்காட்சி. (Colloq.) சீவகாருண்ணியம்--சீவதயை, s. Benevolence to living creatures human or brute. சீவகாருண்ணியன், s. One kind, merciful, gracious, &c., to living creatures. சீவகாருண்ணியதயாபரன். The kind, merciful, gracious, benevolent God. சீவகாலம்--சீவநாள், s. Life time. சீவகோடிகள், s. Myriads of living creatures. சீவசங்கட்டம், s. The struggle preceding the last breathing. See சங்கட்டம். சீவசாட்சி--சீவசாட்சிசைதன்னியம், s. The intelligent soul, or universal intellect, according to the Vedantic system, as witness of all things, and identified with the Supreme Being, or Brahm. சீவசுவாசம், s. The breath of life. சீவசெந்து, s. Living beings. சீவதருமம்--சீவபுண்ணியம், s. Meritorious deeds of men to living creatures as distinguished from சிவதருமம் or சிவ புண்ணியம், divine benevolence. சீவதாதா, s. A patron, a generous, liberal person. (c.) சீவதாரு, s. See சீவவிருட்சம். சீவதாது, s. One of the three pulses supposed to be felt in the wrist, named after the three humors. See நாடி. சீவதிசை, s. Influence of the planets calculated by the sign rising at the time of birth. 2. (fig.) Life time. சீவதேகம், s. Body, case, or receptacle of the soul in its different states of existence; being of three kinds. See சரீரத்தி ரயம். சீவத்துவம், s. That which belongs to life. சீவநாடி, s. The vital artery. See சீ வனி. சீவநாயகன், s. God, as the author or lord of life. சீவபிராணி--சீவப்பிராணி, s. A living being. (Pleonastic.) சீவபேதம், s. Varieties of living beings. எறும்புகடையானை தலையெண்பத்து நான்குநூறாயி ரஞ்சீவபேதம். From the ant to the elephant, there are 8,4, species of living creatures. சீவநாசம், s. Something detrimental to life. சீவந்தன், s. [loc.] One who is alive. சீவரட்சை, s. Preservation of life--as by the divine being, or by a benevolent person in famine, &c. 2. Final salvation, liberation from births. சீவரத்தினம், s. A living gem worn by Vishnu on his breast. 2. The gem in the head of the fabulous five headed cobra, being essential to its life. 3. A fabulous gem in the world of Indra, and elsewhere, said to give whatever is asked. சீவராசிகள், s. See சீவகோடிகள். சீவவதை, s. Taking away one's life. சீவவிருட்சம், s. [in Christ. usage.] The tree of life. சீவலயம், s. Death. See இலயம். சீவாத்துமா--சீவான்மா, s. A living soul. See ஆத்துமா. சீவாக்கினி, s. Animal heat. (R.) சீவாந்தம், s. One's last end, exit, departure from life; [ex அந்தம்.] சீவோபகாரம், s. Benefit to men or other creatures; [ex உபகாரம்.] சீவோற்பத்தி, s. Animation of the f&oe;tus in the womb. See உற்பத்தி. 21) *

tōṟṟm (p. 264) s. Appearance, visibility, perceptibility, காட்சி. 2. Conspicuousness, prominence, distinctness, in appearance, பிரகாசம். 3. Origin, rise, beginning, formation, state of existence, spring, source, தொடக்கம். 4. Birth, production of ereatures, worlds, &c., creatures, or things produced, பிறப்பு. 5. Offspring, son. மகன். 6. (in Thcol.) Evolution of things from their primitive elements--oppos. to ஒடுக்கம். See உற்பத்தி. 7. Reflection, representation, semblance, சாயை. 8. Vision, prospect. object, sight, தரிசனம். 9. Idea, conception. figure formed in the mind, imagination, notion, எண்ணம். 1. Entrance on the stage as a character; debut, வருகை. 11. Rising of a heavenly body, உதயம். 12. Phantom, apparition, illusion, ஆவேசம். 13. Word, சொல். 14. A fit, seasonable word, ஏற்றமொழி. 15. Praise, eulogy, fame, reputation, புகழ். 16. Vigor, strength, power. force, வலி. 17. Phenomena, நூதனக்காட்சி. The two classes of தோற்றம், or beings produced, are:--1. சரம், moveable creatures. 2. அசரம், inanimate beings, &c., which see. The four class of தோற்றம். 1. பை, or சார யுகம், viviparous, womb-born. 2. முட்டை, or அண்டசம், oviparous or egg-born. 3. நிலம், or உற்பீசம், germinating from the earth by seeds, &c. 4. வியர்வை, or சுவேதசம், insects supposed to be engendered by perspiration, &c., which see severally. வெள்ளிதோற்றம், s. The appearance of stars, as denoting the time of the evening auspicious for marriage, &c. பேய்த்தோற்றம், s. An appearance of an evil spirit. நிலாத்தோற்றம், s. Rising of the moon. தோற்றக்கவி, s. [loc. கட்டியக்காரன்கவி.] A verse sung immediately before the appearance of a person on the stage. தோற்றத்தரு, s. [prov.] The verse and tune sung at the appearance of a person on the stage, who dances round the area while it is sung. தோற்றப்பட, inf. To appear, to be visible, to be conspicuous. 2. To be formed to come into existence, to be born. தோற்றமாக, inf. To appear on the stage. 2. As தோற்றப்பட. தோற்றமொடுக்கம், s. Periodical appearance, and disappearance, production and dissolution, evolution. தோற்றப்பட்டவன்--தோற்றமானவன், appel. n. A conspicuous, celebrated or superior man. 70)

nācam (p. 273) s. Destruction, ruin, loss, damage, waste, அழிவு. 2. Dissolution, annihilation, death, மரணம். 3. Involution of matter, reduction to its primitive elements, ஒடுக்கம். W. p. 453. NASA. நாசகாலம், s. The closing period of a thing or person. 2. A time of fatality, to one from the influence of former deeds. நாசமிலி, appel. n. The deity as the imperishable one. (சது.) நாசகாலன், s. An atrociously wicked person like Yama. (a curse.) நாசப்பட--நாசமாக, inf. To be destroyed. நாசமோசம், s. [loc. மோசநாசம்.] Peril, jeopardy, danger of life. நாசம்பண்ண, inf. To destroy. நாசம்வருவான்--நாசமறுவான்--நாச மற்றுப்போவான், appel. n. That cursed one; used in imprecation. நாசயோகம், s. An inauspicious astrological yoga, மரணயோகம். நாசன், s. Yama, the god of death, இயமன். நாசோற்பத்தி, s. Periodical dissolution, and reproduction of worlds. 2. Succession of deaths and births, இறப்பும் பிறப்பும்; [ex உற்பத்தி.] 43) *

piṟppu (p. 319) v. noun. Birth, nativity, transmigration, உற்பத்தி. (See யாக்கைக்குறுகுற்றம்.) 2. Origin, derivation, descent, தோற்றம். 3. Order or scale of beings, class of existences, including animals and vegetables, சாதி. 4. Fear, alarm, as originating பயம். 5. Closeness, thickness, denseness, நெருக் கம். 6. (c.) Beginning, commencement--as of the year, or month, தொடக்கம். 7. [in combin.] A person as characterized by any distinguishing quality, as அவனொருதெய்வப்பி றப்பு, இவனொருமிருகப்பிறப்பு. 8. A brother or sister, கூடப்பிறந்தவர். 9. [in prosod.] A technical term applied to a foot ending in மலர் with 2 short, ஓர்குற்றுகரவாய்பாடு.-- For the seven kinds of birth, see ஏழுபிறப்பு. மறுபிறப்பு, s. Another birth. 2. [in. Chris. use.] The new birth. See மறு. பிறப்பிடம், s. The place of origin, உறைவிடம். (சது.) பிறப்பிலி, appel. n. Any thing innate. 2. One without brothers and sisters. 3. The deity, as unborn. (சது.) பிறப்பிறப்பு, s. Birth and departure from the body as incident to the soul, till it attains union with the deity. பிறப்பிறப்பில்லான், appel. n. The Supreme Being, கடவுள். (சது.) பிறப்புத்தொந்தம், s. [prov.] Hereditary talents, virtues, vices, excellencies, failings, &c., natural capacity. பிறப்புவழி, s. Family line, lineal descent. 2. Hereditary disposition. பிறப்புவாசி, s. That which is natural or inherent, as faculties of the mind or the completeness or defects of the body, சுபாவீகம். பிறப்பொழுக்கம், s. Conduct proper for the tribes of men respectively. 3)

piṟvi (p. 319) s. Birth, nativity, பிறப்பு. 2. Origin, production, உற்பத்தி. 3. Natural state, சன்னத்துவம். 4. Brother, sister, சகோ தரம். 5. Transmigration, subjection of the soul to births, புனர்சென்மம். பிறவிக்கடல், s. The vast ocean of births, as சன்னசாகரம். பிறவிக்குணம், s. Natural disposition. பிறவிக்குருடன், s. One born blind. பிறவிச்செல்வம், s. Ancestral riches or wealth. பிறவித்துயர், s. Misery attendant on births, or transmigrations. பிறவித்துவந்தம்--பிறவித்தொந்தம், s. Hereditary failings, as fretfulness, impatience, &c., as பிறப்புத்தொந்தம். பிறவித்துன்பம், s. Pain, sorrow, misfortune, &c., attending the state of birth. பிறவிநீங்குதல், v. noun. Escaping from births, obtaining liberation--as the soul. பிறவிநோக்கல்--பிறவிநோக்குதல், v. noun. Turning as the child in the womb, in the first process of birth, பிறக்கத்தொடங்குதல். பிறவிநோய், s. Natural diseases. 2. Birth regarded as a misfortune, பிறப் பாயநோய். பிறவிப்பயன், s. The end of one's birth--that which he should have in view--final bliss. பிறவிப்பாஷாணம், s. Native arsenic-oppos. to வைப்புப்பாஷாணம், artificial. பிறவிமயக்கு, v. noun. Delusion, stupor or aberration, as incidental to births. 2. Confusion of mind, &c., occasioned by sympathy with others. பிறவியாரதம், s. [prov.] Abstinence from the use of flesh from birth, சுபாவத்திற் புலான்மறுக்கை; [ex ஆரதம்.] 5)