ūmcci (p. 70) --ஊர்மச்சி, s. A kind of shell-fish that sticks to rocks, a cockle, a snail, ஓர்வகைநத்தை (commonly ஊமைச்சி). சங்கூமச்சி, s. A chank-like cockle, Cymbium. தேரூமச்சி, s. A spiral shell, Trochus. (Rott.) 4)

ūmai (p. 70) s. Dumbness, மூகை. 2. Unsounding--as a coin that will not ring, ஒலியின்மை. 3. A dumb person, ஊமன். ஊமைகண்டகனாப்போலிருக்கின்றது. It is like the dream of a dumb person (not revealable). ஊமைக்கட்டி, s. A blind boil, one that does not suppurate, வாய்மூடியபரு. 2. The mumps, பொன்னுக்குவீங்கி. ஊமைச்சி, s. A dumb woman, ஊமைப்பெண். 2. [as ஊமச்சி.] Cockles. ஊமைத்தனம், s. Dumbness. ஊமைத்தேங்காய், s. A cocoanut whose water does not sound when shaken, நீராடாத்தேங்காய். ஊமைப்பயில், s. The gestures or signs used in conversing with dumb persons, ஊமைசமிக்கை. ஊமையன், s. A dumb person, ஊமன். ஊமையெழுத்து, s. A mute consonant, மெய்யெழுத்து. (உப. 86.) ஊமைவிளையாட்டு, s. A kind of play in which one imitates a dumb person, ஓர்விளையாட்டு. 11)

cangku (p. 156) s. [a change of சங்கம்.] The chank, conch-shell, spiral shell in general, பணிலம். 2. A bracelet, often made of the conch, கைவளை. (c.) 3. Frontal bone, forehead, நெற்றி. 4. The legs, கணைக்கால். 5. Union, junction, contact, copulation, கூடு கை. 6. (c.) A number, a thousand trillion, ஓர்எண். 7. The சங்கு shrub. ஓர்செடி. Monetia barlerioides, L. 8. W. p. 825. SANKU. A kind of weapon, a javelin, ஓர்படைக்கலம். 9. [prov.] Gnomon of a dial, சாயாமானியினூசி. 1. [in astron.] Gnomon, or a perpendicular column for measuring the altitude of the sun by the length of its shadow; also for making other astronomical observations. இடம்புரிச்சங்கு-வலம்புரிச்சங்கு-சூற் சங்கு-தாழஞ்சங்கு-பாலடைச்சங்கு-முட்சங்கு-வெ ற்றிச்சங்கு. Are different varieties and for different uses; which see. சங்குசக்கரம், s. Two of the weapons of Vishnu, the chank and wheel. 2. Marks similar to the chank and wheel on the neck of the Brahman and Raja species of the cobra-regarded as an imitation of Vishnu's weapons. 3. Marks found on the hands and feet of some persons-supposed to indicate good fortune. (c.) சங்குசக்கரக்கடுக்கன், s. Round earrings in form of a chank and a circle worn by Vaishnuvas. சங்கறுக்க, inf. To saw chanks for rings, bracelets, &c. சங்கறுப்போர், s. Chank cutters, makers of bracelets and other ornaments from chanks, வளை போழ்வோர். சங்காட, inf. To polish paper, cloth, &c., with a chank. (c.) சங்குகுளிக்க, inf. To dive for chanks. See குளி, v. சங்குச்சலாபம், s. The chank fishery. சங்குச்சுரி-சங்குப்புரி, s. [prov.] A screw. (Limited.) சங்குத்திரி, s. [loc.] The spiral winding in shells. சங்குதிருகி, s. A cork-screw. 2. A machine for sawing and cutting shells. (Limited usage.) சங்குநாதம்-சங்கொலி, s. The sound of a blown chank-as சங்கநாதம். சங்குமணி, s. Beads cut from chanks. சங்குவெள்ளைவைக்க, inf. [loc.] To plaster with pure white chunam. சங்குஸ்தாபனம், s. A ceremony to remedy the evil of an inauspicious location of a house. A conch shell is filled with water and incantations made for forty-five days. After this it is burned under the wall. சங்குத்தாலி-சங்குந்தாலியும், s. The tail, or marriage badge, in imitation of chanks, one on either side. சங்குத்தாலிவெள்ளாளர், s. A class of Vellalas whose women wear சங்குத்தாலி. சங்குப்பறையர், s. A class of Pariahs whose women wear chank bracelet on their ankles. சங்குமோதிரம், s. Rings cut from chanks. சங்கூத, inf. To blow a chank in a temple, or at a marriage, funeral, &c. சங்கூதி, s. [prov.] A chank-blower. சங்கூமச்சி, s. A chank-like-cockle. See ஊமச்சி. 24)

tēr (p. 259) s. A car, a chariot, இரதம், (c.) 2. The fourth lunar mansion, உரோகிணி. --There are different kinds of care as எடுப் புத்தேர், a car borne on the shoulders; கட் டுத்தேர், temporary car; இழுப்புத்தேர், சக்க ரத்தேர், a wheeled car; கிண்ணித்தேர், a car ornamented with brass; செய்கைத்தேர், a car for processions; நிலைத்தேர், a fixed car. தேரடி, s. The place where the idolcar is kept, தேர்முட்டி. (c.) தேராள்--தேரோன், s. A chariot-warrior, இரதவீரன். தேரிடக்கியம், s. A flag or benner in a car. See இடக்கியம். தேரிழுக்க, inf. To draw the car at a festival. தேருட்பரப்பு--தேர்ச்சார்பலகை, s. Place in the car for the seat of the idol. தேருருளை--தேருருள்--தேர்க்கால், s. Wheel of a car or chariot. தேருமச்சி, s. A kind of snail with a turbinated shell. See ஊமச்சி. தேரெழுத்தாணி, s. A style shaped at top like a car or tower. See எழுத்தாணி. தேரோட, inf. To run or be drawn, as a car. தேரோடிநிலையிலேநின்றது. The car has run and stopped in its place; i. e. a prosperous course has come to an end. தேரோடும்வீதி, s. The outer road around a temple along which the car is drawn. தேரோட்டம், v. noun. [prov. தேரோட் டு.] The running or drawing of a car, especially at the temple festival. 2. The moving of a chariot. 3. (R.) Defeat of charioteers in war. தேரோட்டுவோர், appel. n. See தேர்க் கொற்றர். தேர்க்கவி, s. A kind of poem so constructed as to be written in the form of a car, இரதபந்தம். தேர்க்காரன், s. Charioteer, சாரதி. தேர்க்குடம், s. Brass knobs in the form of inverted pots, as ornaments to a car. தேர்க்கூம்பு--தேர்மொட்டு, s. Pinnacle of a car. தேர்க்கொடி, s. Pennon or streamer of a car. தேர்க்கொடுங்கை, s. The outside arches of a car, binding it together. (c.) தேர்க்கொற்றர், s. (plu.) Car-drawers, enjoing immunities from the state as a recompense for their services, தே ரோட்டுவோர். தேர்ச்சக்கரம்--தேர்ச்சில்--தேர்ச்சில்லு, s. A wheel of a car of chariot. தேர்ச்சார்பலகை, s. See தேருட்பரப்பு. தேர்ச்சீலை, s. Bright colored clothes with which the idol-car is ornamented. தேர்ச்சுவடு--தேர்த்தடம், s. The track of a car. தேர்த்தட்டு, s. Middle loft of a car, as தேர்ச்சார்பலகை. தேர்த்தானை, s. The chariot-force of an army; also தேர்ச்சேனை. 2. As தேர்ச் சீலை. தேர்த்திருநாள், s. A festival when a temple-car is drawn, தேர்த்திருவிழா. (c.) தேர்த்துகள், s. Dust rising from a car in motion. 2. A measure of length, being the eighth part of a பஞ்சிற்றுகள், and equal to eight கதிரெழுதுகள். தேர்நிலை, s. Stopping place of a car, as தேர்முட்டி. தேர்ப்பந்தல், s. An ornamental shed in the form of a car. தேர்ப்பாகன், s. A car-driver, a charioteer, சாரதி. 2. The planet Mercury, புதன். தேர்ப்பார், s. [prov.] The floor of a car on which the idol is placed, இரதப்பார். தேர்முட்டி, s. A building in which the car is kept, தேர்விடுமிடம், (c.) தேர்மொட்டு, s. See தேர்க்கூம்பு. தேர்வடம், s. Cable with which a car is drawn. (c.) ஓராழித்தேரோன், appel. n. The sun, as having a car of one wheel. (p.) 14)