aṭukku (p. 8) s. A pile, row, tier, regular arrangement of goods or things, regular series, order, adjustment, system, வரி சை. 2. Orderly arrangements of subjects, the heads or topics in a writing or discourse, &c., எழுதுமுறை. 3. Four threads of yarn-in use among weavers, நூலடுக்கு. (c.) 4. Repetition of a phrase implying alarm, &c., with no other words intervening, அடுக்குச் சொல், as தீத்தீத்தீ, fire, fire, fire. (p.) 5. [in anat.] A layer, சிரேணி. அடுக்கடுக்காகவைக்க, inf. To arrange many things in rows, pile up in order. அடுக்கானகன்னி, s. A perfect woman. அடுக்குக்குலைக்க, inf. To put in disorder, as things in a row, pile, &c. அடுக்குக்குலைய, inf. To become disordered, deranged as business affairs, to go to decay as one's circumstances. அடுக்குத்தீபம், s. A kind of lamp in temples, used by the priests before the idol. அடுக்கத்தொடர், s. Repetition of a word or phrase two or three times, as, பாம்புபாம்பு. அடுக்குப்பண்ண, inf. To arrange, put in order, prepare. அடுக்குப்பார்க்க, inf. [prov.] To rehearse as stage players, previous to the public exhibition. (ஒத்திக்கைபார்க்க is used on the continent.) அடுக்குப்பானை, s. Pots arranged, especially in a cook-house, one upon another for various uses. அடுக்குமல்லிகை, s. A species of the Arabian Jasmine, ஓர்மல்லிகை. அடுக்குமுள்ளி, s. A species of the முள்ளி shrub. அடுக்குமெத்தை, s. A couch with pillows placed one upon another. 2. A house built of different lofts, or stories. அடுக்கூமத்தை, s. A species of the ஊமத்தை. 13)

ayikm (p. 22) s. The ஊமத்தை plant, Datura, L. 16) *

uṉmattam (p. 69) s. Frenzy, delirium, delusion, insanity, infatuation, illusion, பைத்தியம். 2. Stupor induced by drugs or incantations, மயக்கம். 3. A narcotic and deleterious plant, the thorn-apple, or ஊமத்தை. Wils. p. 151. UNMATHTHA. 4. One of the five arrows of Kama, மன்மதன்க ணையுளொன்று. ஊ ஊகவான்படை, s. A great army consisting of divisions. காரூகம், s. A black monkey. (p.) 12) *

uṉmttai (p. 69) s. The ஊமத்தை plant, Datura alba. 16) *

ūki (p. 69) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To consider well, deliberate, discern clearly, reason well, நினைக்க. 2. To conjecture, guess, infer, உத்தேசிக்க. (p.) உன்மத்தர், s. Deranged persons, பித்தர். 2. Infatuated, or intoxicated persons, வெறியர். 3. Persons under the power of illusion, மயக்கமுடையோர். (தீ. 328.) Wils. p. 151. UNMUTTA. ஊமத்தம்பயன்றுய்த்தார்போலுன்மத்தனாகியுற்றான். He was as intoxicated as one who had eaten the fruit of the thorn-apple. (ஸ்காந்.) 15)

ūmttngkūkai (p. 70) --ஊமைக்கோட் டான், s. [vul.] A very large species of owl, கோட்டான். ஊமத்தங்கூகைமுகம், s. A face like that of an owl. 6)

ūmttm (p. 70) --ஊமத்தை, s. A deleterious shrub, the different parts of which cause stupor, intoxication, &c., also written உன்மத்தம், and உன்மத்தை. ஊமத்தங்காய், s. It's fruit. அடுக்கூமத்தை--பேயூமத்தை--மரு ளூமத்தை--வெள்ளுமத்தை--பொன்னூமத்தை, s. Different species of ஊமத்தை, Xanthium orientale, L. கருவூமத்தை--காரூமத்தை, s. A dark species of ஊமத்தை, thorn-apple, Datura fastuosa. 7)

ūmṉ (p. 70) s. A large kind of owl, commonly ஊமத்தங்கூகை. 2. A dumb person, ஊமை. (p.) சேமமேவேண்டித்தீவினைபெருக்கித்தெரிவைமாருரு வமேமருவியூமனார்கண்டகனவி லும்பழுதாயொழிந்தனக ழிந்தவென்னாள்கள். All my days, even as the dream of a dumb person, have vainly passed away in the desire of pleasure, in multiplying evils and in the embraces of beautiful women. (திருமங்கை.) 9)

emnākm (p. 73) s. The ஓமம் plant, அசமதாகம், Anethum sowa. 2. The ஊமத்தை plant. 66)

emnāmm (p. 73) s. The ஊமத்தை plant, Datura alba. 67)

kcmātu (p. 85) s. The ஊமத்தை plant, Datura, L. 41) *

kṟṟai (p. 102) s. A collection of hair, &c. மயிர்த்தொகுதி. 2. A handful of straw, &c., வைக்கோற்கற்றை. 3. Turf, புற்கற்றை. 4. A collection of rays, கதிர்க்கற்றை. 5. Cocoanut leaves braided like ropes--as bandages for hedging, தென்னோலைக்கற்றை. (c.). ஊமத்தைகற்றைகற்றையாய்கழன்றது. The dirt came off in flakes. மயிர்கற்றைகற்றையாய்போயிற்று. The hair is all in tangles. பிடித்தாற்கற்றை, விட்டாற்கூளம். If settled now, it will be in order; if left, it will be deranged. கற்றைசொருக--கற்றைபோட, inf. To thatch. கற்றைபிடிக்க, inf. [prov.] To braid cocoanut bandages. 2. To fasten bandages to a hedge. 3. To fasten a bandage--as to thatch on the roof of a house. கற்றைவைத்துக்கட்ட, inf. [prov.] To tie a hedge with bandages. 2. To build with a handful of mud, cement. விழற்கற்றை, s. A handful of tank grass. 28)

cmātu (p. 163) s. A narcotic plant, ஊமத்தை. (M. Dic.) 2. [vul.] A grave, &c.--as சமாதி. 11)

cūṉiyam (p. 201) s. Witchcraft, conjuring, sorcery, magic, enchantment, மாரணவித்தை, 2. Ceremonial defilement, அசுசி. 3. Vacuity, vacuum, chasm, nonentity, inanity, nonexistence of a being, quality, attribute, &c., இன்மை. 4. W. P. 854. S'OONYA. Emptiness, vacancy, void, பாழ். 5. Vanity, that which is unreal, unsubstantial, illusory, useless, unproductive, unpropitious, மரபை. 6. (Compare சன்.) Cipher in arithmetic, பூச்சியம்.--Note. The articles used in witchcraft (சூனியதிரவியம்), are seven, viz.: 1. எலும்பு, bones. 2. எட்டிவிறகு, wood of the poison-nut tree. 3. ஊமத்தம் வித்து, seeds of the datura. 4. வேப்பெண் ணெய், margosa-oil. 5. கரி, charcoal. 6. எருக் கம்பூ, flowers of the asclepias gigantea. 7. பாம்பு முள்மாலை, garland of the vertebra of the cobra-de-capella. சூனியகதி, s. A section in the poem of பிரபுலிங்கலீலை. சூனியக்காரன், s. fem. சூனியக்காரி.) A wizard, sorcerer, enchanter. சூனியம்பண்ண--சூனியஞ்செய்ய, inf. To be witch, to work witchcraft. 2. To injure, destroy, defile, annihilate, ruin. சூனியதிசை, s. The S. E. point of the compass, bring by some astrological or other influence deemed unpropitious. 2. The direction or side in which the breath does not pass from the nostril, right or left, at any given time. See. சரம். சூனியநிதி, s. A phasis of the moon, which, when a similar one occurs in the same month, is regarded as unpropitious, the other being propitious. சூனியத்துவம், s. Vacuity, emptiness, &c.,--as சூனியம், 4, 5, 6, which see. சூனியநாள், s. An unpropitious day. See கிழமைச்சூனியம். சூனியமனை, s. Bewitched ground. சூனியமாதம், s. Unpropitious months, viz.: மாசி, ஆடி, புரட்டாதி, மார்கழி, (c.) சூனியமாய்க்கிடக்க, inf. To lie waste, to be desolate. சூனியமெடுக்க, inf. To remove the evil ascribed to whichcraft. சூனியம்வைக்க, inf. To bury bewitched articles for the injury of some one. சூனியமாய்ப்போக, inf. To be annihilated. 2. To be useless, unprofitable. 3. To be degenerate, to be ruined--as சுத் தசூனியமாய்ப்போய்விட்டான். சூனியவாதம், s. Atheism as a system, நாஸ்திகமதம். சூனியவாதி, s. An atheist. 2. (c.) As சூ னியக்காரன். சூனியவித்தை, s. Witchcraft, as சூனி யம். சூனியன், s. A lame person, a cripple, முடவன். (சது.) விவேகசூனியன்--ஞானசூனியன், s. One who has no wisdom, no wit; a fool. சூனியோபாதானம், s. [in Hindu Theology] Nonentity--as the material cause of created beings and things; nothing, considered as a principle from which the visible universe came into existence. See மயோபாதானம். (சிவ. போ.) 38) *

turuttūram (p. 248) s. The ஊமத்தை or thorn apple-plant, Daturas, L. called also Stramonium. துர்த்தூரம். 45)