ūmṉ (p. 70) s. A large kind of owl, commonly ஊமத்தங்கூகை. 2. A dumb person, ஊமை. (p.) சேமமேவேண்டித்தீவினைபெருக்கித்தெரிவைமாருரு வமேமருவியூமனார்கண்டகனவி லும்பழுதாயொழிந்தனக ழிந்தவென்னாள்கள். All my days, even as the dream of a dumb person, have vainly passed away in the desire of pleasure, in multiplying evils and in the embraces of beautiful women. (திருமங்கை.) 9)

ūmai (p. 70) s. Dumbness, மூகை. 2. Unsounding--as a coin that will not ring, ஒலியின்மை. 3. A dumb person, ஊமன். ஊமைகண்டகனாப்போலிருக்கின்றது. It is like the dream of a dumb person (not revealable). ஊமைக்கட்டி, s. A blind boil, one that does not suppurate, வாய்மூடியபரு. 2. The mumps, பொன்னுக்குவீங்கி. ஊமைச்சி, s. A dumb woman, ஊமைப்பெண். 2. [as ஊமச்சி.] Cockles. ஊமைத்தனம், s. Dumbness. ஊமைத்தேங்காய், s. A cocoanut whose water does not sound when shaken, நீராடாத்தேங்காய். ஊமைப்பயில், s. The gestures or signs used in conversing with dumb persons, ஊமைசமிக்கை. ஊமையன், s. A dumb person, ஊமன். ஊமையெழுத்து, s. A mute consonant, மெய்யெழுத்து. (உப. 86.) ஊமைவிளையாட்டு, s. A kind of play in which one imitates a dumb person, ஓர்விளையாட்டு. 11)

kṭu (p. 87) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To throb--as from a sting, venomous bite, the prick of a thorn, tooth-ache, விரு விருக்க. 2. To ache--as with colic, dysentery, &c.; to have pain as the leg from walking; the shoulders or head from carrying a load; the mouth from speaking; the arm from writing, &c., உளைய. 3. To be seasoned too highly, or otherwise spoiled--as curry, commonly, கடுகடுக்க. 4. (p.) To be like, to resemble, ஒக்க. 5. To be in doubt, or uncertainty, to hesitate, ஐயுற. 6. To be angry, impatient, fretful, கோபிக்க. 7. To pass swiftly, விரைய. கடுத்தபின். When (the king) suspects. (குறள்.) கடுத்துப்போனதண்ணீர். Bad water, water unpleasant to the taste. அடுத்ததுகாட்டும்பளிங்கேபோல்நெஞ்சங்கடுத்ததுகா ட்டுமுகம். The face indicates the resentment of the heart, as the mirror reflects the shape of things placed before it. ஊமன்கண்ணிலாதவற்குரைத்தலுங்காண்டலுங்கடுக் கும். It is as if a blind man saw a thing which a dumb man told him to look at. கடுவரைநீரிற்கடுத்துவரக்கண்டு. Seeing it coming as rapidly as the impetuous mountain torrent-- (வெண்பாமாலை.) கடுத்துப்பேச, inf. To speak harshly. கடுப்ப, inf. Used as a particle of comparison--as பிள்ளைகடுப்பப்பிணம்பிறங்க, the bodies (of those who fell in battle) appeared (to move their dying limbs) like infants. (வெண்பா.) கடுத்தல், v. noun. Doubt, ஐயம். 2. Wrath, கோபம். 3. Vehemence, வேகம். 4. Comparison, உவமை. (p.) கடுப்பு, v. noun. Pains, throbbing, throe, எரிவு. 2. Anger, displeasure, impatience, peevishness, சினம். 3. Speed, rapidity, impetuosity, great haste, வேகம். அவருடையகடுப்பெல்லாமாறிப்போயிற்று. His peevish arrogance is now all gone (his means being reduced). கடுப்பிறக்குதல், v. noun. Reducing one's pride, arrogance. கடுப்புக்கழிச்சல், s. A painful dysentery. கடுப்புச்சூடு, v. noun. Cauterizing oxen after castrating as a counteroperation to promote healing. கடுப்பெடுத்தல், v. noun. Being in pain, aching. 2. Reducing one's pride, arrogance. வாதக்கடுப்பு, s. Rheumatic pains in the limbs. நீர்க்கடுப்பு, s. Dysury, strangury. மூலக்கடுப்பு, s. Dysentery, tenesmus. வயிற்றுக்கடுப்பு, s. Griping of the bowels. மனக்கடுப்பு, s. Indignation, resentment. 72)

mūkam (p. 361) s. Dumbness, மௌனம். W. p. 667. MOOkA. 2. [fig.] A dumb person. மூகன், s. A demon, the name of an Asura, ஓரசுரன், (Sa. Mooka.) 2. (சது.) A dumb man, ஊமன். [Tel. usage.] மூகை, s. A dumb person, ஊமை. மூகையெழுத்து, s. [in gram. also ஊமை யெழுத்து.] A mute letter. 16)