ūrttam (p. 70) --ஊர்த்துவம், s. That which is high, erect, upward--as a tree, top, &c. Wils. p. 166. URDTHA and URDTHVA. ஊர்த்தமுகம்--ஊர்த்துவமுகம், s. An upturned face. ஊர்த்துவகதி, s. Ascent--as of the heavenly bodies, the supernals or great among men, &c., மேனோக்கியநடை. Wils. p. 166. URDTHVAGATI. ஊர்த்துவகாமினி, s. [as அந்தரகா மி.] A horse which seeks (mounts to) the skies. ஊர்த்துவகாயம், s. (St.) The human body, also the upper part of the body, சரீரத்தின்தலைப்புறம். Wils. p. 166. URDTHVAKAYA. ஊர்த்துவபுண்டரம். s. The perpendicular sectarial mark on the forehead of the vaishnava, மேனோக்கியிடந்திருமண். Wils. p. 166. URDTHVAPUNDRA. ஊர்த்துவராசி, s. Signs of the zodiac (regarded as deities) supposed to look upwards--others being described as looking downwards, மேனோக்கியவி ராசி. 24)

puṇṭaram (p. 323) s. Line or marks on the forehead, நெற்றிக்குறி. (See ஊர்த்துவபுண்டரம், and திரிபுண்டரம்.) 2. Marks on the body with ashes or sandal, as made by the Saivas, ஓரடையாளம். 3. A variety of sugarcane, ஓர்வகைக்கரும்பு. W. p. 54. PUN'DRA. 4. (சது.) An eagle, கழுகு. புண்டரநீறு, s. Sacred ashes in lines, திருநீறு. 18)