coṇṭu (p. 210) s. [prov. and improp.] A beak, bill, பறவைமூக்கு. 2. Lip, உதடு. 3. Blubber-lip, பெருஉதடு. 4. Thick brim of pots, பாத்திரவிளிம்பு. நீயேன் என்னைகச்சொண்டுபேசுகிறாய். Why do you abuse me? சொண்டடிக்க, inf. To blubber in speaking--as an old man. சொண்டன்--சொண்டுக்காரன், s. A thick blubber-lipped person. சொண்டுகூட்ட, inf. To protrude the lips--as a child when it begins to talk. See இதழ்கூட்ட. சொண்டுக்கதை, s. Telling stories to get something to eat. 2. Tale-bearing, telling tales, exposing secrets in order to please, blabbing. சொண்டுச்சாடை, s. A kind of talebearing, telling one what another has said to his discredit. சொண்டுத்தீன், s. Delicacy in food, eating too often, &c. சொண்டுப்பானை, s. A thick brimmed pot. சொண்டுவிற்க, inf. To tell tales, to expose. 30)