mṟu (p. 346) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To refuse, deny, disown, இல்லையென. 2. To object, check, contradict, தடுக்க. 3. To confute, to refute the opinion or argument of another, ஆட்சேபித்துத்தள்ள. 4. To double, to repeat a request, a word, &c., as இரட் டிக்க. 5. [prov.] To plough a second time, மாறியுழ. 6. (நிக.) To be ashamed, வெட்க. 7. To put away or renounce, நீக்க. என்புத்தியைமறுக்கவேண்டாம். Reject not my counsel. (Beschi.) மறுத்துப்போகுதல், v. noun. [in comb. com. மறத்துப்போகுதல்.] Ceasing to give, as a cow to give milk, or a tree, fruit. மறுத்தல்--மறுப்பு, v. noun. Refusal, denial. 2. Objection, opposition. 3. Refutation. 4. Denying through shame. 5. [prov.] Ploughing again, மறுவுழவு. மறுப்பறுத்தல். Giving after refusal. (p.) 71)