eṇmai (p. 73) s. [a contr. of எளிமை.] Lowness of rank, inferiority, despicbleness, poverty. 2. Pitiableness, a state deserving of, or calling forth pity, பரிதாப நிலை. 3. Easiness of acquisition, access, accomplishment, facility, இலேசு. (p.) உவனைப்பொருவதுவுமெண்மையதுவோ. Is it easy to contend with him in battle? (ஸ்காந்.) எண்மையன், s. An easy, or docile person, one easy to manage, இலேசான வன். 2. One of no importance, or weight of character, of no ability, &c., எளியவன். 43) *

eḷimai (p. 75) s. Despicableness, meanness, lowness of rank, circumstances, character, &c., நீசத்துவம். 2. Pitiableness, exciting compassion, இரங்கப்படத்தக்கதன்மை. 3. Weakness, பலவீனம். 4. Easiness, facility, being easy to effect, acquire, attain, endure, to be understood; easiness of access, எளிது. 5. Solitariness, தனிமை; [ex எள்.] எளிஞர்--எளியர்--எளியார்--எளி யோர், s. The low, mean, destitute, the poor, தரித்திரர். எளிதரவு, [impr. for. எளிவரல்.] Indigence, poverty, despicableness, cringing, தரித்திரம். 2. Lowness, humility, தாழ்மை. எளிது, s. [impr. எளிசு.] Being easy of execution, acquisition, &c., இலேசு. எளிதானகாரியம், s. A trifling thing, a trivial affair, a thing easily understood. எளியகுடி, s. Poor, destitute inhabitants. 2. A family low in rank. எளியகொடை, s. Unworthy gifts, presents unsuitable to the persons to whom they are made. எளியது, s. That which is despicable, low trifling, &c., எளிமையானது. எளியவன்--எளியன், s. A man of low caste, a person poor, destitute, mean, &c. எளியவன்பெண்டாட்டியெல்லாருக்கும்மைத்துன ச்சி. The wife of a poor man is free of access to every body. எளியாரைவலியார்கேட்பின் வலியாரைத்தெய்வங் கேட்கும். If the powerful oppress the weak, the deity will require it of them. எளியவிலை, s. Low price. எளியவேலை, s. Low, menial work. கைக்கெளியது, s. That which is portable, small, easily carried, stolen, secreted, managed, as a child, &c. தாளையேதரமறிகிலாதெமக்கெளிதருசிவப்பிரகாசன். The guru (Sivaprakasa) who readily admits us to his feet; i. e., he is ready to grant our desires (சத.) 24)

nṟumā (p. 271) s. (For.) Mean, poor, degraded, inferior; the lowest grade or rank, அற்பம். 2. A mean, or vile person, எளியவன். 60)

noymai (p. 283) s. Softness, lightness, மென் மை. 2. Looseness, தளர்ச்சி. 3. Buoyancy, volatility, பாரமின்மை. 4. Minuteness, subtileness, thinness, மிருத்துவம். 5. Brittleness, friableness, உடையுந்தன்மை. 6. Tenderness, delicateness, இலேசு. 7. Trivialness, insignificance, இழிவு. 8. Poverty, indigence, meanness, வறுமை. 9. Flimsiness, weakness, futility of arguments, பலமின்மை. 1. Injuriousness, offensiveness, --as of language, கேடு. 11. Weakness of mind; pusillanimity, effeminacy, cowardice, மனத்திடமின்மை. 12. Tender heartedness, sensibility, delicacy of feelings; quick perception of an injury, or affront, மனஊருக்கம். நொய்ய, adj. Small, weak, delicate, mean. நொய்யவரென்பவர்வெய்யவராவர். The weak may become strong. (Avv.) நொய்யவுரையேல். Do not speak contemptuously. (Avv.) நொய்யசொல், s. Reproach, contumely, sarcasm, நிந்தை. நொய்யசொற் பொறாதவன். One who will not bear a taunt or insult. நொய்யபுத்தி, s. Slender wit, weak intellect. 2. A mean disposition. நொய்யவன், s. A mean, grovelling man, எளியவன். 2. A man of low rank, இழிஞன். 18)

vli (p. 377) s. Strength, force, power, the power of a state, வன்மை. 2. A cramp, or metal-plate, on the corners of cabinetwork, மூலைத்தகடு. (பாரதி.) 3. Large pincers, or tongs, பற்றிரும்பு. 4. Throbbing pains in the head or bowels; shrinking or contracting of a limb, convulsions, spasms, நோய். 5. A figure of rhetoric, ஓரலங்காரம். 6. The profits, of one day in eight, given at the pearl-fishery to the boat-owners. எனக்கதிலேவலியில்லை. I have no pain from it. கூலிகொடுத்தாலுனக்குச்செய்கிறதற்கென்னவலி...... What trouble is there for you when you get cooly? சிறுவலி, s. Premature pains of a pregnant woman. வலியது--வலிது, appel. n. That which is strong, powerful--oppos. to எளியது. வலியறிதல், v. noun. Ascertaining [comparative.] force, as before a battle. 2. The heading of a chapter in the Cural. வலியன்-வலியான், s. A kind of blackbird, கரிக்குருவி. 2. See வலியார். வலியார், s. [sing. வலியான்.] The powerful, strong, good or influential; those in good circumstances--oppos. to எளியார். See எளியவன். வலியாரையஞ்சுமறலி. The god of death respects the strong (in merit.) வலியுறுத்தல், v. noun. Strengthening; encouraging. 2. Emphasis. 14)

vli (p. 377) கிறேன், ந்தேன், வேன், வலிய, v. n. To be excited, stimulated, முயல. 2. To venture, துணிய. 3. To stay, தங்க. 4. v. a. To force, பலவந்தமாக. வலிந்தகருத்து, s. A forced meaning. (p.) வலிந்துகோடல், v. noun. [lit. drawing by force.] Interpreting verses by farfetched meanings, forcing upon a passage, a meaning not obvious; such meaning is called, வலிந்துகோடற்பொருள். வலிய, inf. [as adv.] Voluntarily, freely, spontaneously, gratuitously, தானாக. 2. [as adj.] Strong, as வலு. வலியச்சண்டைக்குவருகிறது. Quarrelling with one unnecessarily. வலியத்தலைதந்தான். He has given himself [his head] willingly, to the business. வலியசர்ப்பம்-வலுசர்ப்பம், s. A strong serpent, a dragon. வலியவன், s. A strong man. 2. A rich man--oppos. to எளியவன். வலியவன்வெட்டினதுவாய்க்கால். The channel made by a man in power is the water-course. 15)