attiyācaṉam (p. 13) s. A part of the ceremony of ஏகோதிட்டம், presenting the ashes of the burned bones to the Brahman, அபரகிரியையினோர்பகுதி. 18) *

ēkōtiṭṭam (p. 77) --ஏகோதிஷ்டம், s. A principal part of the Shradd'ha or funeral rite performed at the house after the அந்தியேட்டி, for the benefit of the deceased, by the sons or other heirs. The officiating brahman personifies the manes of the deceased and receives whatever is presented, which should be sufficient for his support, till the anniversary of the death, during which he should not appear abroad or be seen by the heirs of the deceased whom he represents. See உத்திட்டம். Wils. p. 172. EKODDISHTA. 57)

vīṭu (p. 398) s. [gen. வீட்டின்.] A house, habitation, abode, மனை. 2. Emancipation from births, separation, heavenly felicity. மோட் சம்; [ex வீடு, v.] 3. [in astrol.] A constellation, or house of a planet, கிரகவீடு. 4. (p.) Leaving, விடல். வீடுபோவென்கிறது. The house -life says go thou; see under காடு. வீடாவழி--வீட்டுக்குவீடு, s. From house to house. வீடுகுடிபுக, inf. To engage a house, &c. See குடிபுக. வீடுங்கூடமும், s. The main and side rooms of a Hindu house. வீடுதூங்கி, appel. n. A hanger on, a sponger. வீடுபெயர--வீடுபெயர்க்க, inf. To remove one's residence or abode. வீடுபேறு, v. noun. Obtaining heaven, as முத்திப்பேறு. (p.) வீடும்விளக்குமாய்வைக்க, inf. To provide one a living. See under விளக்கு. வீடெடுக்க, inf. To lay the foundation of a building. வீடேறிவர, inf. To come to one's house, as an unwelcome visitor. வீட்டார்--வீட்டுமனுஷர், s. Domestics, people living in a house. வீட்டாள், s. A servant in the house, as distinct from காட்டாள்; [ex ஆள்.] வீட்டிறப்பு, s. The eaves of a house. வீட்டுக்காரி, s. [masc. வீட்டுக்காரன்.] A female owner of a house. 2. [fig.] The wife. வீட்டுக்கிரியை, s. Funeral rites for a deceased parent. See ஏகோதிட்டம். வீட்டுக்குடையவன், appel. n. The owner of a house. 2. The head of a family. 3. The land-lord. வீட்டுக்குட்சாட்சி, s. Domestic evidence. வீட்டுக்குத்தூரம்--வீட்டுவிலக்கம்--வீடு விலக்கம், s. Removal outside of the house, --as of a menstruous woman. வீட்டுக்குளிர்ச்சி, s. [prov.] Offering fruits, &c., in a house to ferocious deities. வீட்டுச்சீட்டு, s. The deeds and bills of sale of a house. வீட்டுப்பண்டம்--வீட்டுப்பொருள், s. Household-utensils. வீட்டுப்பெண், s. A daughter-in-law. See நாட்டுப்பெண். வீட்டுப்பெண்சாதி, s. One's own wife. வீட்டுப்பெண்சாதிவேம்புங்பாட்டுப்பெண்சாதிக ரும்பும். His own wife is a Margosa, a strange woman sugar-cane. [prov.] வீட்டுமணியம்--வீட்டுவிசாரணை, s. Stewardship; business of a house, or family. வீட்டுமுன்கட்டு, s. The front part of a house. வீட்டுவாடகை, s. [loc. குடிக்கூலி.] Rent of a house. வீட்டுள்ளார், appel. n. Householders. (குறள்.) 2. One of the four religious orders. வீட்டுவீட்டுக்கு, s.From house to house. 2. To each house. வீட்டேபோ--வீட்டுக்குப்போ. Go to your house. 210)