pongku (p. 336) கிறது, பொங்கினது, ம், பொ ங்க, v. n. To boil up, bubble up by heat, கொதிக்க. 2. To foam and rage--as the sea, கொந்தளிக்க. 3. To ferment, to effervesce, நுரையெழ. 4. To rise as bread from leaven, மாப்புளிக்க. 5. To be inflamed and swell, as a sore, சினக்க. 6. To increase, expand, extend, மிக. 7. To grow intense, பெருக. 8. To abound, to flourish, to be fruitful, செழிக்க. 9. To rise, grow high, to become elevated, உயர. 1. To swell--as the heart in anger, sorrow, joy, &c., மனம் பொங்க. 11. To be flushed with hope, or desire, நினைத்துமகிழ. 12. To be elated, to be puffed up with pride, பெருமிதங்கொள்ள. 13. v. a. To boil rice, சோறாக்க. 14. To boil rice in cow's milk, as a religious rite at a temple, கோயிலில்பொங்க. பொங்குங்காலம் புளிபூக்கும், மங்குங்காலம்மாகாய்க் கும். In propitious seasons the tamarind abounds, in scarce times, the mango. பொங்கிக்கொடுக்க, inf. To cook for one--as a host for a lodger. பொங்கித்தெளித்தல், v. noun. Boiling rice in milk, and sprinkling a house with the liquid, because an owl has lighted on the roof. (Jaff.) பொங்கிவழிய, inf. To boil over, as rice, milk, &c. 2. To superabound or overflow as wealth. பொங்குசனி, s. [in astrol.] The second and most propitious of ஏழரையாண்டுச்சனி. See சனி. பொங்கல், v. noun. Boiling, bubbling; fermentation. 2. Raging as the sea. 3. The festival when the sun enters Capricorn about the 11th of January. See தைப்பொங்கல். (c.) 4. Abundance, excess, profusion, மிகுதி. 5. Rejoicing, exulting, மகிழ்தல்.--For மாட்டுப்பொங்கல், see in its place. பொங்கலாண்டி--பொங்கலாள்--பொங் கற்காரன், s. A cook, one who boils his own rice and lives by himself in a niggardly way. பொங்கலிட--பொங்கல்பொங்க, inf. To boil rice without straining out the water in which it has been boiled. 2. To boil rice for a religious purpose-also பொங்கல்போட. பொங்கல்வரிசை, s. The presents sent to a married woman from her parents, at the பொங்கல் feast. 2. presents sent to a superior at that time, as உலுப்பை. பொங்கல்வைக்க, inf. As பொங்கலிட. 2. [in cant.] To injure a person. 3. To kill one. பொங்கற்சம்பா, s. A kind of rice. See சம்பா. பொங்கற்சாதம், s. Rice boiled at the temple. 2. See சாதம். பொங்கற்பானை, s. A new pot bought to boil rice for the feast. 76)

mngku (p. 338) கிறது, மங்கினது, ம், மங்க, v. n. To grow dim--as a luminous body, ஒளி மழுங்க. 2. To fade, grow pale--as colors; be deprived of lustre, நிறங்குன்ற. 3. To grow dim or dull--as the sight, the appearance of the eyes, a mirror, glass or other transparency; to become obscured, dingy, cloudy, dusky--as twilight, பார்வை குன்ற. 4. To be obscured, as splendor, glory, fame; to fade, as beauty; to decline as prosperity; to be reduced in circumstances, power, or authority, தோற் றங்குறைய. 5. To be overpowered, as light by superior splendor; to be eclipsed, மறைய. 6. To be deprived of freshness--as the countenance, to grow wan or sallow, வாட. 7. To become dull, as the understanding, கெட. 8. To decline, as a religion, சாய. (c.) விளக்குமங்கியெரிகிறது..... The lamp burns dimly. மங்காதவாழ்வு. Unfading prosperity, benedice. மங்காப்புகழ். Lasting fame. மங்கினநிறம். A faded color. 2. As மங்கனிறம். மங்கினவிளக்கு. A dim lamp. மங்கினவேளை. Evening twilight. மங்குங்காலம், s. Time of dearth, or adversity. See பொங்கு. மங்குசனி, s. One of the evil influences of Saturn, that of declining prosperity. See ஏழரையாண்டுச்சனி in சனி. மங்காமை, v. noun. neg. Unfadingness, as of colors, &c. மங்காமைகாத்தான், appel. n. A kind of rice quickly growing and yielding abundantly; (lit.) he who has preserved from destruction, ஓர்வகைநெல். மங்கல், v. noun. Decaying, fading, கெ டுதல். 2. Dimness, obscurity, gloominess; growing dim, மழுங்கல். (சது.) மங்கல்விளக்கு. A dim or obscure lamp. மங்கனிறம். A dim or dingy color. 107)