akppṭ (p. 2) inf. [ex அகம், inside, et. படு.] To be obtained, கிடைக்க. [with dat.] as அது எனக்ககப்படாது. 2. [with nom.] To be ensnared, entangled, உட்பட as தந்திரத்தில் நானகப்பட்டேன். 3. [with nom. and dat.] To be within one's power, influence, advice, &c., வசப்பட as ஒருவனுக்கும் நானகப்ப டேன். 4. To submit, become subordinate, கீழ்ப்பட as கட்டளைக்கவனகப்படான். (c.) அகப்படுத்த, inf. To entrap, ensnare, involve, உட்படுத்த. 11)

uṭu (p. 59) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dress, attire, put on clothes, வஸ்திரந்தரிக்க. 2. To dress another, ஒருவனுக் குடுக்க. 3. (fig.) (p.) To surround, encircle, சூழ. பிள்ளைக்குச்சீலையுடுத்தாள். She dressed the child. பூசலார்விழிக்குச்சந்தப்பூந்தழையுடுத்து. Adorning the attractive eyed body with boughs of the sandal tree. (திருச்செந்திற்புராணம்.) உடுகூறை, s. Clothes--in colloquial use, chiefly woman's. உடுத்தவாடை, s. Home-dress or dishabille, under-clothes. உடுத்தவாடையில்லாதாணீராட்டும். A woman's bathing without her under-garments (is improper). (திரிகடுகம்.) உடுத்துக்கொள்ள, inf. To dress one's self. உடுத்துவிட, inf. To dress another. உடுபாவனை, s. Mode or style of dress. 2. [prov.] A suit of clothes. 3. (Rott.) Clean clothes. உடுபுடவை, s. Garments. உடுமானம், s. A dress befitting a person's station in life. நகருடுத்த, rel. part. Surrounding the city. கடலுடுத்தபார், s. The sea-girt earth. உடுக்கை, v. noun. Dressing. 2. s. Raiment, clothing, உடை. உடுக்கையிழந்தவன்கைபோலவாங்கேயிடுக்கண்க ளைவதாநட்பு. (Real) friendship to one removes his distress with that promptitude with which the hands of him whose garments are loosened (while before an assembly) adjust them. (குறள்.) உடுப்பு, s. Clothes, garments, clothing, vesture, dress, வஸ்திரம். உடுப்புடுக்க, inf. To dress, clothe (one's self of another). 90)

cūṭṭu (p. 200) கிறேன், சூட்டினேன், வேன், சூட் ட, v. a. To crown, wreath, decorate with a chaplet, diadem, tiara, &c., அணிய. 2. To adorn with garlands chains, மாலையணிய. 3. To confer a name, title, &c., to invest with honors, office, dignity, &c., நாமஞ்சூட்ட. 4. To impute to, charge with, establish by conspiracy, குற்றஞ்சாட்ட. 5. To select a lover, as a lady from number of suitors, by placing a garland on him, according to ancient usage, மணமாலைசூட்ட. (Compare சயமரம்.) 6. To exhibit in the presence of a prince, &c., a poem made to his praise; (lit.) to invest him with a wreath of poetry, பாமாலைசூட்ட. 7. [prov. in complaint.] To appoint, destine, நியமிக்க. 8. To attribute or ascribe to, father upon, சுமத்த. தாளிணைதலைமேற்சூட்ட. To crown the disciple with his feet, as a guru, &c., implying the display of grace. ஒருவனுக்குச்சூட்டிவிட, inf. [prov.] To give a girl to one in marriage, விவாகஞ் செய்துகொடுக்க. 2. To appoint or destine to one. 3. To assign property, &c., to one, ஒப்படைக்க. மகுடஞ்சூட்ட--முடிசூட்ட, inf. To crown. சூட்டல், v. noun. As சூட்டு. சூட்டு, v. noun. Investing, adorning with a crown, head-dress, &c., தரித்தல். 2. (fig.) Imputing, bringing about, establishing by conspiracy, குற்றச்சாட்டு. 3) *

niymi (p. 277) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. [com. நேமி.] To appoint, designate, ordain institute, assign, appropriate, establish, ஏற் படுத்த. 2. To purpose, resolve, determine, தீர்மானிக்க. 3. To betroth, விவாகத்துக்குநியமிக்க. 4. To consecrate, devote, dedicate, சங்கற்பஞ் செய்ய. (c.) 5. (சது.) To produce, originate, engender, bring into being, பிறப்பிக்க. 6. To make, to establish, நிலைப்படுத்த. ஒருவனுக்குநியமித்தபெண். A young woman betrothed. ஒருவனுக்குப்பதிலாகநியமிக்கப்பட்டவன். One's substitute. நியமித்தகாலம், s. The appointed time. நியமித்தசம்பளம், s. Fixed salary. நியமிப்பு, v. noun. Appointment, prescription, assignment, ordination, as அமைப்பு. 2. Dedication, consecration, சங்கற்பம். 75) *

piṭippu (p. 314) v. noun. A grasping, a hold, a seizure, catching, captivation, பற்று. 2. Adhesion, sticking, glutinousness, cohesiveness, adhesiveness, ஒட்டுகை. 3. Contraction of a nerve or muscle--as by rheumatism, or cramp; a spasm, stricture, tension, சுளுக்கு. 4. Affection, attachment, நேசம். 5. Money amassed, accumulation, engrossment, encroachment, சேர்மானம். 6. A bond, a tie, a support, பந்தம். (c.) ஒருவனுக்குப்பிடிப்பாய்ப்பேச, To speak in one's favor. அவன்கைகால்பிடிப்புக்கண்டு வருத்தப்படுகிறான். He suffers from a contraction in his limbs. 93)

virōtam (p. 398) s. Hatred, animosity, enmity, பகை. 2. Contrariety, diversity, contradiction, வேற்றுமை. (சது.) 3. [also விரோ தாலங்காரம்.] Antithesis, a figure in rhetoric, See அலங்காரம். ஒருவனுக்குவிரோதமாக. Against one. நான்என்னவிரோதஞ்செய்தேன். What harm did I? விரோதக்காரன், s. An adversary. விரோதசிலேடை, s. [in rhet.] An ambiguous expression of contrast. விரோதம்பண்ண, inf. To oppose, to create enmity. விரோதம்பேச, inf. To speak with envy. விரோதார்த்தம், s. A contrary meaning. 2. Intentional opposition; [ex அர்த்தம்.] விரோதி, s. An enemy, சத்துரு. 40) *