kuṟumpu (p. 132) s. Villages in desert tracts, பாலைநிலத்தூர். 2. Battle, fighting, war, போர். 3. A stronghold, at fort, அரனிருக்கை. 4. A class of savages, supposed to form a part of the aborigines of Southern India. குறும் பர்சாதி. Those living in the forests and jungles were called காட்டுக்குறும்பு, and those in towns and strongholds நாட்டுக்குறும் பு. 5. Barbarity, savageness, stubbornness, insolance, wickedness, குறும்புத்தன்மை. குறும்பர், s. (pl. of குறும்பன், sing.) The people of the Kurumba class. 2. Petty chieftains of the Kurumba tribes, being often intruders upon the new settlers of Southern India, குறுநிலமன்னர். 3. Savages; the low and vile, கீழ்மக்கள். 4. (Rott.) A caste of shepherds who weave Indian blankets, குறும்பிடையர். குறும்பர்கோட்டம், s. The Kot'as or strongholds of the Kurumbas. குறும்பாடு, s. A short, woolly kind of sheep, ஓர்வகையாடு. குறும்பாட்டஞ்செய்ய--குறும்பாட்டமா ட, inf. To be wicked. குறும்புத்தனம், s. Stubbornness, selfwilledness, insolence, wickedness, mischief; the characteristics of the Kurumba people. குறும்புவன்னியன், s. One of the பன்னி tribe, ஓர்சாதியான். 44)

pulai (p. 327) s. Flesh, or fish, ஊன். 2. Stink, stench, நாற்றம். 3. Vice, evil, baseness, தீமை, as புல். 4. A lie, பொய். புலையுங்கொலையுங்களவுந்தவிர். Avoid flesh (or a lie) murder, and theft. (Avv.) புலைச்சி--புலைமகள், s. A low caste woman. 2. See புலையன். புலைச்சேரி--புலைப்பாடி, s. A low caste village. புலைஞர், s. [pl.] The base, as புலையர். (சது.) புலைத்தனம், s. Barbarity, baseness, vileness, கொடுமை. புலைத்தொழில், s. Vicious habits or practices, கொடுஞ்செய்கை. புலைமகன்--புலையன், s. A very low caste man. புலைமை, s. A vicious practice, as புலை த்தனம். 2. A vile or low condition, கீழ்மை. புலையன், s. [pl. புலையர், fem. புலைச்சி.] A tribe of aborigines, inhabiting some mountains, as the Pulneys, ஓர்சாதியான். 2. A base or low caste person, கீழ்மகன். புலையாட, inf. To lead a vicious life. புலையாட்டம்--புலையாட்டு, v. noun. Transitoriness, illusiveness, a false appearance. (Colloq.) 13) *