ati (p. 10) . A particle used as a prefix to words from Sanscrit to increase their meaning, மிகுதிப்பொருளைக்காட்டுமடைசொல். Wils. p. 15. ATI. அதிகதை, s. A speech or expression which has no sense, a nonsensical speech, வெற்றுரை. அதிகாசம், s. Violent or loud laughter, horse laugh, பெருநகை. Wils. p. 18. ATIHASA. அதிகாலம்--அதிகாலை, s. The early part of the morning. அதிசங்கலிதம், s. The summation of a series in geometrical progression whose first term is one, and ratio two. அதிசாக்கிரதை, s. Great circumspection. அதிசீக்கிரம், s. Great peed, மிகு வேகம். அதிசூக்குமம்--அதிசூட்சுமம், s. The state of being very minute, subtile, மிகுநுண்மை.- See சூக்குமம். அதிதீவரம், s. Great haste. அதிநுட்பம், s. Criticalness, discrimination, niceness, subtileness. அதிபயம், s. Great fear. அதிபாதகம், s. Heinousness, sin, the worst of the great sins. Wils. p. 17. ATIPATAKA. அதிபாரகம், s. A mule, கோவேறு கழுதை. Wils. p. 17. ATIB'HARAGA. அதிபாரம், s. A very heavy or great weight. Wils. p. 17. ATIB'HARA. அதிமதுரம், s. Licorice, (the plant or root) ஓர்சரக்கு, Glycyrrhiza glabra, L. 2. Excessive sweetness, மிகுவினிமை. அதிமூர்க்கம், s. Rage, violent anger, vehement fury. அதிமூர்க்கன், s. A rageful, violent man. அதிமோகம், s. Lasciviousness, amorousness. அதியுஷ்ணம், s. Excessive heat. அதிரசம், s. A species of sweet cake, ஓர்பண்ணிகாரம். 2. A kind of drink, மதுபானம். அதிரோகம், s. Complicated disease, மிகுபிணி. 2. Consumption, கசம். Wils. p. 17. ATIROGA. அதிவிநயம், s. Excessive obeisance, affected humility, fawning, hypocritical flattery, மாரீசாசாரம். அதிவியாப்தி, s. Redundancy of matter, as one of the three faults of composition, மிகைபடக்கூறல். See தோஷம். Wils. p. 17. ATIVYAPTI. அதிவிருஷ்டி, s. Heavy rain, கன மழை. Wils. p. 17. ATIVRISHTI. அதிவெள்ளைச்சிந்தூரம், s. The sublimate of mercury, சவ்வீரம். அதிவேகம், s. Great velocity, மிகுகதி. 43) *

tēṉ (p. 260) s. Honey, மது. (c.) 2. Toddy, கள். 3. Fragrance, odor, வாசனை. 4. A beetle, வண்டு. 5. Female bee, பெண்வண்டு. --Note. There are some varieties of honey; குறிஞ்சித்தேன், wild honey from the hills; கொசுத்தேன், பொந்துத்தேன், சிறுதேன், honey of a very small bee; பெருந்தேன், good honey from the hills produced by large bees; கொம்புத்தேன், honey from a bunch of a tree in a comb; செந்தேன், red honey of high flavor. தேன்கூட்டிலேகல்லைவிட்டெறியலாமா. Would one stone a bee's nest? தேனழித்தோர்கையைநக்காரோ. Will not those who handle honey lick their fingers? தேனும்பாலும்போலே. United as closely and sweetly as honey and milk. தேனிறால், s. [vul. தேனிறாட்டு.] Honeycomb, தேன்கூடு. தேனீ, s. A bee, தேன்கூட்டுமீ. (c.) தேனூற, inf. To flow with honey, to be melifluous. 2. To be pleasant, gratifying. தேனூறுமலர். The honey-forming flower. தேனெறும்பு, s. The largest kind of emment, fond of sweets, பெரியஎறும்பு. தேனொழுகல், v. noun. Drops of honey. தென்கடல், s. One of the seven seas, the sea of honey, ஓர்கடல். தேன்கதலி, s. A sweet kind of plantain, ஓர்வாழை. தேன்குழல்--தேன்குழாய்--தேங்குழல், s. A kind of pastry fried in ghee, fritters, ஓர்பண்ணிகாரம். தேன்குழலுரல், s. A mould for making this pastry. தேன்குழற்கம்பி, s. A piece of pastry. தேன்கூடு, s. A bee's nest or hive, தே னீக்கூட்டம். 2. Cells in a bee's nest. தேன்கூட்டினுட்குழி. 3. Honey-comb, தேனி றால். தேன்தோடை-தேன்றோடை, s. [prov.] The orange tree or fruit. See தோடை. தேன்பூச்சி, s. As தேனீ. (R.) தேன்வதை, s. [prov.] Honey-comb, தேனிறால்.

tōy (p. 264) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To dip, to immerse, to beat clothes in washing, to curdle milk, to temper steel, &c., as 1, 2, 3, and 4, of துவை, v. which see. 2. To soak, to drench, to steep, நனைக்க. 3. [in combination.] To dye, to tinge, to stain, to imbue, சாயமேற்ற. (c.) தோய்த்தடிக்க, inf. To splash, to bespatter. தோய்த்துக்கட்ட, inf. To dip and wash the cloth, commonly in connection with daily rites. தோய்பனி, s. [prov.] Heavy dew, drenching, dew, மிகுபனி. தோய்ப்பன், s. [prov.] A kind of dipped pastry, ஓர்பண்ணிகாரம். மகரந்தோய்க்க, inf. To tinge cloth of a reddish dye. (c.) தோய்த்தல்--தோய்ப்பு, v. noun. Curdling of milk, &c., as துவைச்சல். தோய்த்தல், v. noun. Tempering steel, &c., dipping, soaking, curdling. 42)

muṟukku (p. 359) கிறேன், முறுக்கினேன், வேன், முறுக்க, v. n. To wrest, distort, pervert, twist; to twist a rope, திரிக்க. 2. To chafe the limbs of another to promote the circulation of blood, முறுக்கிப்பிடிக்க. 3. v. n. To be angry, to chafe, to be irritable, பிணங்க. (c.) ஏன்நீமுறுக்கிக்கொண்டிருக்கிறாய். Why are you angry? முறுக்கித்தேய்க்க, inf. To chafe the hands and legs in rubbing on oil for bathing. முறுக்கிவிட, inf. To screw the pins of a fiddle, &c. 2. (fig.) To induce, to instigate. அவனைமுறுக்கிவிட்டுச்சும்மாஇருந்தான். He was quiet, having instigated the man. முறுக்கு, v. noun. A kind of cake, ஓர்பண்ணிகாரம். 2. Disagreement, discord, rancor, பிணக்கு. 3. Wresting, twisting, முறுக்குகை. 4. (fig.) An upright posture of a person, in full dress, நெறிப்பு. 5. An authoritative air, impertinence, வீறாப்பு. 6. Compactness of an unblown flower, as தளை. இந்தக்கயிறுஅதிகமுறுக்கேறியது. This cord is too much twisted. ஆள்வெகுமுறுக்காயிருக்கிறான். He is well dressed. கொடிமுறுக்கு, s. Overtwisted rope, twine or thread. முறுக்கடிக்க, inf. To oppose another's command. முறுக்கவரை, s. A kind of bean, அவரை, Dolichos tetragonolabus. முறுக்காணி, s. [poet. மாடகம்.] Screw for a violin, lute, &c. முறுக்காற்றுதல், v. noun. Loosening what is twisted too much. முறுக்கிழை, s. Well twisted cottonthread. 2. A kind of striped cottoncloth, ஓர்வகைச்சேலை. முறுக்குக்கொம்பு, s. Winding horns of cattle. முறுக்குடைத்தல்--முறுக்குவாங்குதல், v. noun. Untwining or untwisting. முறுக்குப்பணிகாரம், s. A twisted cake. முறுக்குப்பண்ண, inf. To be saucy, haughty. முறுக்குமீசை, s. A twisted mustachio, commonly of wrestlers. 2)