kṭvu (p. 87) கிறேன், கடவினேன், வேன், கடவ, v. a. [contr. of கடாவு.] To cause to go, drive a beast or vehicle, to ride, செலுத்த. 2. To despatch, discharge missile weapons, பிரயோகிக்க. தேர்கடவுதனிப்பாகனானான். he became the peerless driver of the car. 32)

kṭā (p. 87) s. The male of goats, sheep, buffaloes, ஆடு, எருமை இவற்றினாண். 2. A question, interrogation, வினா.--Note. கடாய் is sometimes improperly used for கடா, to denote a he-goat or ram. கடாக்கன்று, s. A young male buffalo. கடாக்குட்டி, s. A young male sheep. கடாத்தன்மை, s. Rashness, indiscretion, fool-hardiness, மடமை. 2. Unmannerliness, clownishness, stubbornness, disobedience, கீழ்ப்படியாமை. கடாவடி, s. A second threshing of corn performed by buffaloes. கடாவிட்டடிக்க, inf. To thresh corn a second time with buffaloes. கடாவெட்டி, s. A butcher's knife, cleaver. 36) *

kṭāvu (p. 87) கிறேன், கடாவினேன், வே ன், கடாவ, v. a. To discharge missile weapons, despatch, பிரயோகிக்க. 2. To ride, drive a vehicle, a beast, &c., செலுத்த. 3. To drive a nail, a peg, a screw, a wedge, &c., to nail on, to join boards by nailing, ஆப்பறை ய. 4. To ask, interrogate, வினாவ.--Note. கடாயது and கடாவியது are used in poetry for கடாவினது. 44)

kṭṭai (p. 88) s. A block, a log, a small stump, a slab, a clump, குற்றி. 2. A post or stake to fasten an animal to, கடாவுமுளை. 3. Fire-wood, விறகு. 4. A short low dwarfish thing, thing grown short by use, worn off--as a pen, &c., தேய்ந்தது. 5. A lifeless body, உடல். 6. Defect, imperfection, inferiority, குறைவு. 7. The refuse or residuum of கேழ்வரகு, தினை and சாயவேர் root after pounding and sifting, திப்பி. 8. Roughness of the beard after shaving, மயிர் க்கட்டை. இந்தச்சீலையகலக்கட்டை. This cloth is narrow. இதுமுழக்கட்டையானசீலை. This cloth is deficient in length and breadth. அந்தமரத்திற்கிந்தமரங்கட்டை. This piece of timber is shorter than that. கல்வியிலவன்கட்டை. [prov.] He is deficient in learning. கட்டைகடாவ, inf. To fasten a splinter or pointed stick, &c. கட்டைக்காலி, s. [prov. vul.] A bear, கரடி--as short legged--and sometimes applied to women, cows, &c. கட்டைக்குரல், s. [prov.] A weak voice, கம்மினகுரல். கட்டைக்குருத்து, s. [prov.] The last tender leaf of a plantain which envelopes the sheath or blossom and shoots out a little before it. கட்டைநெருப்பு, s. Coal fire. கட்டைப்புத்தி, s. Shallow wit, weak intellect, stupidity, தடிப்புத்தி. கட்டையடிக்க, inf. To pass a stick through a plucked jack-fruit to ripen it, ஆப்படிக்க. 2. To hurt the foot against a stump by striking on it, காலிற்கட்டையிடற. 3. To drive a stake into the ground to tie animals to, முளைகடாவ. கட்டையன், s. (fem. கட்டைச்சி.) A short person, குறளன். கட்டைவாக்கு, s. Dimness in a precious stone, இரத்தினத்தின்மங்கலொளி. கட்டைவிரல், s. The thumb or great toe, காலின்பெருவிரல். கட்டைவைத்தல், v. noun. [prov.] Collecting the stones in the hand in the game of கொக்கான். 2. Gaining in the game of singing verses. See ஈற்றெழுத்துக்கவி. முகக்கட்டை--மோக்கட்டை-முகவாய்க்கட்டை--மோவாய்க்கட்டை, s. The chin. எள்ளுக்கட்டை--எட்கட்டை, s. The stubble or stumps of Indian sesamum. 42)

ktti (p. 92) s. A knife, lance, lancet, razor, வெட்டுகத்தி. 2. A sword, a scimitar, வாள். கத்தியுங்கடாவும்போலே. As disunited as the knife and the goat to be slaughtered by it. கத்திகட்ட, inf. To be at variance, to quarrel, விரோதிக்க. 2. To arm with a sword. 3. To tie an iron spur to the leg of a fighting cock. சித்தமுங்கத்திகட்டுகிறான். He is continually quarrelling. கத்திகட்டி, s. A military man. கத்திகட்டிவிட, inf. To set cocks to fight with spurs on. கத்திதீட்ட, inf. To sharpen knives, &c. 2. To be at variance, quarrel. 3. To seek opportunities to injure. கத்திப்போர், s. A sword-fight, வாட்போர். கத்திமுனை, s. The point of a sword. கத்தியுறை, s. A scabbard, the sheath of a sword. கத்தியையுருவ, inf. To draw a sword. கத்திவாள், s. A crooked sword. கத்திவீச, inf. To brandish a sword. மடக்குக்கத்தி, s. A folding knife. வெட்டுக்கத்தி, s. A hatchet. சூரிக்கத்தி, s. A little knife. அம்பட்டன்கத்தி, s. A razor. 15)

kiṭāvu (p. 109) v. a. To nail; to fasten. See கடாவு. 9) *

kuccu (p. 115) s. A hut, a shed made of palm leaves, &c., சிறுகுடில். 2. A splinter, a plug, any bit of stick, மரக்குச்சு, &c. 3. A brush, a weaver's brush, பாவாற்றி. 4. Stalk of grass, &c., புற்குச்சுமுதலியன. 5. A stake of a tent driven into the ground to fasten the ropes, கடாவுமுளை. 6. A hair-pin, தலைமயிர்க் குச்சி. Wils. p. 239. KURCHCHA. 7. A tassel, a bunch, a collection, a cluster a tuft, குஞ்சம். Wils. p. 29. GUCHC'HA. 8. A fold, a plait, கொய்சகம். 9. A little bell of gold which girls wear in the ear, பொன்னின்குச்சு. குச்சுக்காரி, s. A common prostitute; lit. a mean hut-woman. குச்சுவீடு--குச்சில் s. A hut. குச்சுக்கட்ட, inf. To build a hut. 2. To plait the hair. குச்சுப்போட, inf. To make or put up a hut. குச்சுமட்டை, s. A painter's coarse brush. பற்குச்சு, s. A tooth-pick. 2. A small stick to clear the teeth with--for a brush. வேர்க்குச்சு, s. A weaver's brush made of grass roots. குச்சுப்புல், s. Tassel of grass. குச்சுப்புற்சாத்த, inf. To wipe the idol with fine grass. குச்சுப்பிடிக்க, inf. To make gears, to make tassels. குச்சுப்பிடித்துக்கட்ட, inf. To put a folded cloth. கொண்டைக்குச்சு--மயிர்க்குச்சு, s. A hair-pin. சிவிகைக்குச்சு, s. Tassel for a palankeen. பட்டுக்குச்சு, s. Silk-tassel. ஒட்டாங்குச்சு, s. A piece of pot-sherd. 26)

ckkṭā (p. 154) s. [vul. for சகடம்.] A cart, a bullock-cart, சக்கடாவண்டி. (c.) 21) *

vṇṭi (p. 375) s. [sometimes வண்டில்.] A cart, carriage, bandy. See பண்டி. (c.) சக்கடாவண்டி, s. A common cart. பெட்டிவண்டி, s. A carriage with body and seats. வில்வண்டி, s. A carriage with springs. வண்டிக்காரன், s. Bandy- man, the driver. வண்டிக்கால், s. A carriage wheel. வண்டிக்கொழுப்பு, s. Grease for the bandy. வண்டிச்சத்தம், s. [loc.] Carriage-hire, cart-hire, commonly வண்டிவாடகை. வண்டிப்பட்டா, s. [loc. வண்டிக்கட்டு.] The flat iron-bar used for the tire of a cart-wheel. வண்டியகவாய், s. The axle-tree hole. வண்டியிலேறு. Get into the cart. வண்டிபோடு. Tie the bullocks; harness the horse. (Colloq.) வண்டிகுடங்கவிழ்ந்தது. The bandy was upset.