cuṟukkeṉl (p. 198) v. noun. Being quick, severe, &c., கடுப்பின்குறிப்பு. (c.) சுறுக்கென்றுசொல்லாதே. Do not speak so as to irritate. சுறுக்குச்சுறுக்கென்றுவலிக்க, inf. To feel acute pain from the bite of a venomous reptile. 103)