irattam (p. 49) s. Red, crimson, சிவ ப்பு. (p.) 2. Blood--as one of the seven தாது, or constituent parts of the body, உதிரம். Wils. p. 69. RAKTA. 3. (p.) Red coral, பவளம். இரத்தகதசுரம், s. A fever affecting the blood. இரத்தகாசம்--இரத்தடசயம், s. Spitting of blood, Hemoptysis, காசவியாதி யிலொன்று. இரத்தக்கட்டி, s. Clot or congelation of blood. இரத்தக்கண்ணன், s. A fierce, irascible man, கோபக்கண்ணன். இரத்தக்கலப்பு--இரத்தவுறவு, s. Consanguinity, இரத்தசம்பந்தம். இரத்தக்கலப்பிலேபெண்கொள்ளல். Taking a wife from among one's kindred. இரத்தக்கவிச்சு, s. [vul.] Offensive smell of blood, இரத்தநாற்றம். இரத்தக்கழிச்சல், s. Dysentery, bloody flux, இரத்தபேதி. இரத்தக்கறை, s. A stain of blood on cloth, dried gore in a wound, &c. 2. Blood extravasated and coagulated on the lungs. 3. A collection of blood in local inflammations, contusions, &c. இரத்தக்கனப்பு, s. Obesity, a full or morbid state of the blood, plethora, இரத்தமீறுகை. 2. (fig.) Pride, arrogance, கருவம். இரத்தக்காட்டேரி, s. A female demon. See காட்டேரி இரத்தக்கிராணி, s. Discharge of blood from the bowels, ஓர்வகையிரத்தபேதி. இரத்தக்கொதி, s. [prov.] Heat of blood in youth inflamed with sexual desires, lasciviousness. 2. Feverish state of blood, such a state of the system as induces anger, venery, derangement, &c., fulness of system, plethora. இரத்தக்கொழுப்பு, s. High mettle, wantonness, the state of being high-fed, voluptuousness, இரத்தபுஷ்டி. 2. (fig.) Pride, arrogance, &c., கருவம். இரத்தக்கோமாரி, s. A disease of cows producing a discharge of blood, மாட்டுக்குவருமோர்நோய். இரத்தங்கக்க, inf. To raise or eject blood whether from disease or injury. இரத்தங்கன்ற, inf. To turn black and hard--as a bruise or contusion. இரத்தங்குத்திவாங்க--இரத்தமெடு க்க, இரத்தம்வாங்க, inf. To bleed, to take blood from. இரத்தங்குபீரிட--இரத்தம்பீரிட, inf. To spring, flow or spout--as blood from a vein. இரத்தசாகம், s. The செங்கீரை plant. இரத்தசாட்சி, s. Martyrdom. (Christian usage.) இரத்தசூலை, s. Swelling in the abdomen from obstruction of the menses, operating as a preventive of pregnancy, சூதகவாயு. இரத்தச்சுரப்பு, s. Local inflammation, இரத்தவூறல். 2. Fulness of blood, இரத்தப்பெருக்கு. 3. Suffusion of blood from a bruise, இரத்தச்செறிவு. 4. (fig.) Insolence, haughtiness, இரத்தக்கொழுப்பு. இரத்தஞ்சாக, inf. To look aghast, appear pallid. இரத்தஞ்சிந்த, inf. To shed blood. 2. (fig.) To kill. இரத்தஞ்சுண்ட, inf. To have the blood dried--as in emaciation. 2. To turn pale by having the feelings wounded or mortified. 3. To be reduced in flesh by hunger, fasting, &c., be emaciated. இரத்தத்துடிப்பு, v. noun. Thrilling of the blood in seeing or hearing a near relation under suffering, also superstitiously supposed to take place on such an event, though not seen or heard of. இரத்தத்தொடர்வு, s. Relation, consanguinity, இரத்தசம்பந்தம். இரத்தநரம்பு, s. Vein, blood-vessel, இரத்தநாடி. இரத்தபலி, s. Libation of blood which it is supposed some of the deities partake, இரத்தஞ்சிந்தும்பலி. 2. Bloody sacrifice, இரத்தத்தோடுசெலுத்தும்பலி. 3. (fig.) Murder, கொலை. இரத்தபாத்தியம், s. Consanguinity, kin. இரத்தபாஷாணம், s. One of the thirty-two kinds of prepared arsenic. இரத்தபித்தம், s. The name of a disease, a vehement casting up or vomiting of blood. இரத்தப்பசப்பு--இரத்தப்பசுமை, Plumpness of body, fulness, sleekness, இரத்தபுஷ்டி. இரத்தப்பழி, s. Blood-guiltiness, revenge for blood-shed. இரத்தப்பிரமியம், s. A urinary passing of blood--as in bad cases of gonorrh&oe;a, ஓர்நோய். இரத்தப்பிரவாகம், s. A flood or deluge of blood, இரத்தப்பெருக்கு. இரத்தப்பிரவை, s. One of the seven hells, ஏழுநரகத்தொன்று. இரத்தப்பிரியன், s. A bloodthirsty man. இரத்தப்பீனசம், s. A species of inflammation in the head with discharges of blood. இரத்தப்புடையன், s. A species of the beaver snake, the bite of which speedily causes hemorrhage from the eyes, nose, mouth and other passages. இரத்தமண்டலி, s. A very venomous kind of snake whose bite causes the blood to issue from the pores. இரத்தமாடன், s. A demon fabled to be dreadfully cruel. இரத்தமாரணம், s. The காவிக்கல் --Reddle, red chalk. இரத்தமூலம், s. Hemorrhoids. இரத்தவலிப்பு, s. Convulsion by too great a fulness of blood. இரத்தவள்ளி, s. A species of red yam. இரத்தவாரி, s. Immoderate flow of menses. See துவாலை. இரத்தவிரியன், s. A species of beaver snake. இரத்தவெறி, s. Wanton cruelty, high mettle. 2. Fury from drinking blood. இரத்தாசயம், s. The heart--as the receptacle of blood. இரத்தாம்பரம், s. Red vestments, blood-colored cloth, சிவப்புச்சீலை; [ex அம் பரம், vesture.] இரத்தோற்பலம், s. The red waterlily, செங்குவளை, Nymph&oe;a rubra; [ex உற்பலம், lily.] Wils. p. 692. RUKTOTPALA. 15) *

uyrttu (p. 63) கிறேன், உயர்த்தினேன், வேன், உயர்த்த, v. a. To lift up, elevate, raise higher--as a wall in building, a heap, &c., உயரச்செய்ய. 2. To raise (the price), increase (expenditure), அதிகப்படுத்த. 3. To promote to higher office, to make great, to exalt, ennoble, dignify, aggrandize, மேலாக்க. 4. To extol, magnify, praise, கனப்படுத்த. 5. To receive one with honors, show respect, treat in a dignified manner, உபசரிக்க. 6. To raise the voice in singing, speaking, &c., to lift up the heart, affections, thoughts, &c., எழுப்ப. 7. To raise an arm, a leg, a weapon, &c., to raise the head above water, raise the head when in a lying posture, மேலெடுக்க. 8. To improve one's character, improve one's dignity, moral worth, raise one's self to a higher degree in preparation for a future state, ஒழுக்கத்தினாலுயர்த்த. 9. To assume, elevate one's self, make much of one's powers, பெருமைப்படுத்த.--Note. Instances of உயர்த் தல், in the past are found in verse, but in the present and future it seems to be seldom or never found. நரகந்தன்படத்தையுயர்த்திக்காட்டும். The cobra raises its hood and exhibits it. சேவலையுயரியதேவநாயகன். The leader of the gods (skanda) who has exalted the cock as his banner. வலனுயர்த்தவண்ணலஞ்சேல். The lofty carp banner which has exalted victory to view. (நைடதம்.) உயர்த்திப்பேச, inf. To dignify, speak of one with high respect. உயர்த்தியாய்க்கேட்க, inf. To bid high in an auction, &c. 16)

ullangkaṉam (p. 66) --உல்லிங்கனம், s. Exceeding, transgressing, passing over, கடக்கை. Wils. p. 163. ULLANGANA. 2. Disgrace, reproach, அவமதிப்பு. 3. Contempt, நிந்தை. (p.) உல்லங்கனப்பட, inf. To be dishonored, to be ashamed. சபையிலேயுல்லங்கனப்பட்டான். He has been dishonored in the assembly. 49)

kṉ (p. 102) க்கிறேன், த்தேன், ப்பேன், க்க, v. a. To be heavy, to become heavy, massive, solid, thick, hard, injurated, பாரமா யிருக்க. 2. To be thick, close, crowded, numerous, பருக்க. 3. To be abundant, copious, to outweigh, &c., அதிகரிக்க; the infinitive used adverbially expresses very much. கனக்கக்கொடுத்தான். He gave plentifully. கனத்தஉடைமைக்கனர்த்தமில்லை. Solid property will not soon be injured. காரியங்கனத்துக்கொண்டது. The matter has become more serious. குற்றங்கனத்துக்கொண்டது. The crime is aggravated. குரல்கனத்துப்போயிற்று. The voice is become heavy, hoarse--as of one who has reached manhood, one who drinks liquor, &c. கனத்தஆக்கினை, s. Severe punishment. கனத்தகுடி, s. An illustrious and noble family. கனத்தசமுசாரம், s. A numerous family. கனத்ததோல், s. Thick skin--as that of a beast or of the hand, &c., hardened and thickened by labor. கனத்தநாள், s. A critical day in diseases--as the day of new or full moon, &c., when the influence of the planets is unusually powerful, aggravating disease, &c. On such days it is deemed improper to bathe, take medicine, &c. (c.). கனத்தபயிர், s. A thick crop. கனத்தபனி, s. A heavy dew. கனத்தமனிதன், s. A large heavy man. சரீரங்கனத்துக்கொள்ள, inf. To become heavy--as the body, by disease, humors, corpulency, &c. தலைகனத்துக்கொள்ள, inf. To grow heavy--as the head through cold. வயிறுகனத்துக்கொள்ள, inf. To have indigestion. 2. To eat a belly-full, to be well stuffed. 3. To become gravid; sometimes in this meaning, spoken in contempt, of pregnancy from illicit intercourse. கனப்பு, v. noun. [vul.] Thickness, becoming thick, கனம். 2. Weight, heaviness, solidity, gravidity, பாரம். 3. The hardness of a swelling, அழுத்தம். 4. stoutness, lustiness, grossness, கொழுப்பு. 5. Pride, self-importance, இறுமாப்பு. உன்கனப்பெடுத்துப்போடுவேன். I will reduce you. சரீரக்கனப்பு, s. Heaviness of the body--as in plethora, &c. தலைக்கனப்பு, s. Heaviness in the head. வயிற்றுக்கனப்பு, s. Heaviness of the system from indigestion, constipation, &c. 29)

kaṉam (p. 102) s. Heaviness, weight, gravity, பாரம். 2. Thickness, பருமை. 3. A solid, a cube, கனத்தவடிவு. 4. Honor dignity, respectability, moral worth, பெருமை. 5. Gravity, solemnity, பாரசிந்தனை. 6. Abundance, plenty, copiousness, much, excessiveness, மிகுதி. 7. Sonorousness or depth of musical sounds, இசைவிகற்பம். Wils, p. 38. G'HANA. (c.) 8. (p.) Density, closeness, செறிவு. 9. Hardness, solidity, வன்மை. 1. Width, breadth, extension, அகலம். 11. A multitude, assemblage, quantity, number, crowd, கூட்டம். 12. Clouds, மேகம். 13. Gold, பொன். 14. The thick root of கோரை grass, கொரைக்கிழங்கு. 15. A circle, வட்டம். 16. Dignity, elegance, சீர்மை. கனகனசங்கலிதம், s. Adding the cubes of the natural numbers with the sum of their roots. கனகோபம், s. Great rage. கனங்கொள்ள, inf. To become heavy, ponderous, cumbrous. 2. To become serious, important, momentous. கனசங்கலிதம், s. [in arithmetic.] The summing up of a series of the cubes of numbers in the same order, ஓரெண்பெ ருக்கு. See சங்கலிதம். கனசனம், s. Numerous people a great crowd. கனசாமர்த்தியம், s. Great talents, skill, dexterity. கனதடிப்பு, s. Bulkiness, heaviness. கனதுணிவு, v. noun. Great boldness, a daring exploit. கனபத்தி, s. Distinguished piety. கனபத்தியானபொருத்தனை. A solemn vow. நற்கிரியைகளுக்குக்கனபத்தியானசனம். A people zealous of good works. கனபலம், s. The contents of a solid, ஓரளவை. Wils. p. 38. G'HANAPHALA. கனமழை, s. Heavy rain. கனமாயிருக்க, inf. To be heavy, thick, to be of great weight, importance. கனமாயெண்ண--கனமாய்வைக்க, inf. To esteem, value highly, greatly. கனமாரி, s. Heavy and continued rain, அதிகமழை. கனமானஉபதேசம், s. Weighty or solemn instruction. கனமானகாரியம், s. A serious matter, a weighty affair. கனமின்மை, s. Want of gravity, or weight, disrespect. கனமுள்ளவன், s. An element person. கனமூலம், s. Cube root, ஓரெண். கனம்பண்ண--கனப்படுத்த, inf. To honor, respect, esteem. கனம்பாட, inf. To sing with a full deep voice. கனம்பார்க்க, inf. To estimate by weight, to consider one's condition, external circumstances. கனயோகம், s. Very good luck or fortune. கனயோகசாலி, s. A very fortunate man. கனரசம், s. Rain, மழை. 2. Water, நீர். Wils. p. 38. G'HANARASA. கனருசி, s. Lightning, மின்னல். கனவான், s. A respectable man, கனமுடையவன். கனவிமரிசை, s. Strict examination, investigation. கனவிருள், s. Thick darkness. கனவீனம், s. Dishonor, disgrace. மகிமைக்குறைவு. 2. Lightness, s. பாரக்குறைவு. கனோபலம், s. Hail, ஆலாங்கட்டி. Wils. p. 39. G'HANOPALA. 39)

tākkm (p. 232) s. [prov.] Reaching, counteraction, எளிதாக்குகை. 2. Force, strength, power--as of a blow, medicine, the sun, fire, reflected impetus or momentum, வேகம். 3. Pressure, onerousness, heaviness, கனப்பு. 4. Preponderance, அதிபாரம்; [ex தாக்கு, v.] தாக்கமாயிருக்க, inf. To throb, as a boil. பசித்்தாக்கம், s. Gnawing of hunger. 9)

nakkaṉappiracātaṉam (p. 266) s. Gift of a cloth to a brahman in the name of a deceased, relative, வஸ்திரதானம். 22) *

nāci (p. 273) s. [contraction of நாசிகை.] Nose, மூக்கு. 2. Nostril, மூக்குத்துளை. (c.) 3. Upper timber of a door, கதவுநிலையின்மேற்சட்டம். 4. the passage through the arch of a drain, சலதாரையின்வாய். நாசிக்கனப்பு, v. noun. Heaviness of the nose from cold or mucus. நாசித்தலை, s. [prov.] Figured head of the யாளி, or lion, on the walls of a temple or upper part of a tower. நாசித்துவாரம், s. The nostrils. நாசிப்பொடி, s. Snuff or other sternutatory powders, மூக்குத்தூள். நாசியடைத்தல்-நாசியடைப்பு, v. noun. [loc. மூக்கடைப்பு.] A stopping up of the nose. நாசியரிக்க, inf. To itch in the nose; from cold, &c. நாசியைச்சிந்த, inf. To blow the nose; also மூக்குச்சிந்த. (c.) 46) *

makkaṉam (p. 338) --மக்கினம், s. Immersion, state of sinking, drowning, ஆழ்தல். W. p. 631. MAGNA. 2. [fig.] Disgrace, shame, dishonor, ignominy, அவமானம். (c.) மக்கனப்படுத்த--மக்கனம்பண்ண, inf. To disgrace one. 94)

vyiṟu (p. 376) s. [gen. வயிற்றின், improp. வயறு.] Belly, paunch, stomach, உதரம். (c.) 2. The womb, கருப்பப்பை, (Ell. 171.) எனக்குவயிற்றாலேபோகிறது. I have looseness of the bowels. வயிறழுகிறது. Wambling of the bowels. வயிறுகொதிக்கிறது. The bowels yearn, (lit.) the belly boils. வயிறுபகீரெனல். Trembling of the belly from sudden fear. வயிறுகனத்துக்கொள்ள, inf. [v. noun. வயிற்றுக்கனப்பு.] To feel heavy in the stomach, &c. See கன, v. வயிறுகாய--வயிறுகாந்த, inf. To hunger. வயிறுகுளிர, inf. To be satisfied, refreshed by food; also used adverbially. வயிறுசம்பூரணமாகுதல், v. noun. Filling the stomach with food. வயிறுதாரி--வயிற்றுமாரி, s. A glutton; a devourer. வயிறுபொருமுதல்-வயிறூதுதல், v. noun. Puffing up of the belly, by indigestion. 2. Swelling of the belly from eating. வயிறெரிய, inf. [v. noun. வயிற்றெரிவு.] To feel heat in the stomach, 2. [fig.] To be envious, zealous, பொறாமைகொள்ள. 3. To yearn in compassion, இரங்க. 4. To be hungry, பசிக்க. இந்தவயிற்றெரிவுஎன்னாலேபார்க்கக்கூடாது. I can't look upon this distressing scene. வயிற்றிற்கிருமி, s. Belly-worms. வயிற்றுக்கடுப்பு, s. Pains in dysentery, &c. 2. Dysentery. வயிற்றுக்கட்டி, s. An abscess in the bowels. வயிற்றுக்கனப்பு, s. Constipation, &c. See கன, v. வயிற்றுக்குத்து, s. Piercing pain in the belly. வயிற்றுக்கொதி, s. Hunger, &c. See கொதி. வயிற்றுப்பறப்பு, s. [prov. வயிற்றுப்ப றதி.] Voraciousness. 2. Livelihood sought with great labor, (lit.) flying of the stomach. வயிற்றுப்பாடு--வயிற்றுப்பிழைப்பு, v. noun. Livelihood. வயிற்றுப்புகைச்சல், v. noun. [lit. smoking in the belly.] Excessive heat in the stomach from the duodenum, on account of long standing impurities. வயிற்றுப்பிஷம்--வயிற்றுப்பொருமல், s. Flatulency, tympany. வயிற்றுச்சோற்றுக்குவேலைசெய்கிறது. Serving one for daily support. வயிற்றுப்போக்கு, Looseness of the bowels. 2. Cholera. வயிற்றுவலி--வயிற்றுநோய், s. Stomachache, belly-ache. வயிற்றுளைவு, s. Cramp in the stomach. 2. Diarrh&oe;a. வயிற்றையொறுத்தல், v. noun. Pinching one's self, stinting in one's food. வயிற்றெரிச்சல்-வயிற்றெரிவு, Yearning, great sorrow, grief. 2. A pitiful object or event. வயிற்றெரிச்சல்என்ன சொல்ல. What can I say of my bowel's yearning? 99) *