kṉi (p. 102) s. Fruit, பழம். 2. Fruit ripe, mellow fruit, முதிர்ந்தபழம். 3. (p.) Sweetness, தித்திப்பு. கனிகாலம், s. The fruit season from April to July inclusive. கனியுங்காயும், s. Fruits ripe and unripe, such as are eaten without cooking. கனிவகை, s. Various kinds of fruits. முக்கனி, s. The three principal fruits. See பழம். 54)

kṉi (p. 102) கிறது, ந்தது, யும், ய, v. n. To ripen--as fruits, to grow ripe, to be ripe, mellow, luscious, sweet, பழுக்க. 2. To be over-ripe, நைய. 3. To be in flames, to glow, பழுக்கக்காய. 4. To grow tender, to melt, be soft--as the heart by affection, sexual love, devotion, &c., கரைய. 5. To be melted, to be in a state of fusion, உருக. 6. (p.) To be cheerful, be glad, மனங்க ளிக்க. 7. To be excessively enraged, கோபி க்க. 8. v. a. To bury, conceal, hide, புதைக்க. கிழங்குகனியவெந்தது. The yams are well boiled. கனிந்தசொல், s. Sweet words. கனிந்தபழம், s. Ripe fruit. கனிந்தபாடம், s. A well-learnt lesson, verse, &c., well committed to memory. கனியப்பண்ண, inf. To cause to grow tender--as fruits, or the heart. 2. To pacify, conciliate, win over. கனியப்பழுக்க, inf. To ripen to mellowness. கனியவெந்தஇரும்பு, s. Red-hot iron. கனியவைக்க, inf. To force the ripening of fruits. மனங்கனிய, inf. To melt--as the heart, with love, devotion, &c. அவன்மனதையொருபடிகனியப்பண்ணிப்போட் டாள். She has contrived to gain his affections. கனிதல், v. noun. Vehement anger, பெருங்கோபம். 2. Tenderness, இரங் கல். 3. The act of burying, புதைத்தல். 4. State of being over-ripe, நைதல். கனிவு, v. noun. Ripeness, maturity, mellowness, lusciousness in fruits, முதிர்வு. 2. Tenderness of mind, softness, melting of heart, இரங்குகை. 3. Connubial love, mutual affection, அன்பு. கனிவாயிருக்க, inf. To be in the enjoyment of mutual happiness, mirth, delight. 55)

kāy (p. 104) s. Unripe fruits, fruits, that do not grow mellow by ripening--as grains, nuts, &c., கனிக்காய். 2. (c.) A callous tumour, an excrescence, a wart, a corn, a cicatrice from a wound, காய்ப்பு. 3. An unripe boil, &c., காய்ப்பரு. 4. A piece at chess, a die, சொக்கட்டான்காய். கட்டியின்னங்காயாயிருக்கிறது. The tumour is not yet ripe. காயவியல், s. A curry carelessly prepared with unripe fruits. காய்கறி, s. Fruits, vegetables and the like for preparing curry. காய்காய்க்க, inf. To form as a fruit; to produce fruit, to bear fruit. காய்காய்க்கிறமரம், s. A tree that bears fruit, not a barren tree. காய்க்கடுக்கன், s. [prov.] An ear-ring with a sacred seed fastened in it, for a bead, from which, if water fall on the body, in bathing, &c., it is deemed very meritorious, உருத்திராட்டக்கடுக்கன். காய்க்குலை, s. A bunch of unripe fruits. காய்ச்சீர், s. [in prosody.] Any of the four metrical feet ending in காய்காய்; also, a metrical foot equivalent in measure to a foot in காய். See சீர். காய்த்தானியம், s. The nine kinds of grains, called முதிரை, நவதானியம். 2. A shrub, கம்பளிகொண்டான், Morus Indica. காய்பறிக்க, inf. To pluck unripe fruits. காய்மடி, s. The thick, hard udder of a cow unfit for milk. காய்மடை, s. [prov.] An offering of fruits, commonly to a ferocious deity, கனிவர்க்கநிவேதனம். காய்ம்பனை, s. [prov.] A fruit-bearing palmyra tree, as distinguished from young trees and males, காய்க்கும்பனை. காய்வள்ளி, s. See வள்ளி. காய்வெட்டிக்கள், s. [prov]. Toddy from a Palmyra tree, the young fruits of which are cut off that the juice may flow from the stalk, காயைவெட்டி இறக்குங்கள். கருக்காய், s. Grain almost ripe. கருங்காய், s. Dark betel-nuts, not yet turned red. செங்காய், s. Fruits or grain turning yellow when ripening. பசுங்காய்--இளங்காய், s. Fruits just formed, tender grain. 2. immature fruit or grain. 90)

tūtuḷai (p. 253) s. [com. தூதுவளை.] A shrub, three-lobed nightshade, Solanum trilobantum, L. தூதளங்கனிவாயாள். The தூதளை mouthed (red mouthed) damsel. (p.) தூதுளங்காய்வற்றல், s. The fried berry of the above, used as curry, or a relish with food. தூதுளம்பழம், s. The ripe berry of the தூதுளை. தூதுவளைநெய், s. Ghee medicated with the juice of the தூதுளை berry, used for coughs, &c. 29) *

nukai (p. 277) கிறது, ந்தது, யும், நுகைய, v. a. [prov.] To become lax, loose, slack, flaccid, &c., தளர. 2. To yield to the touch, be soft, or mellow--as the earth from rain; to soften, இளக. 3. To fall off as a garment, exposing the person, நெகிழ.--The compounds are limited to Jaffna. நுகைந்தகட்டு, s. A loose tie. நுகையவிட, inf. To slacken, loosen. நுகையவுடுக்க, inf. To dress loosely. மனம்நுகைய, inf. To become lenient, placid, gracious. நுகைவு, v. noun. Softness, mellowness, மிருது. 2. Looseness, laxity, தளர்வு. 3. Any thing loose, இணக்கமானது. 4. Pecuniary aid, பொருளுதவி. 5. Mitigation, relaxation of a disease, &c., தணிவு. 6. Yielding in mind, opening the hands to help one, கனிவு. 299)