knti (p. 93) s. Brimstone, கந்தகம். 2. The areca-nut tree, கமுகு. 3. A female ascetic, தவப்பெண். 4. A kind of arsenic, கந்தகபா ஷாணம். 5. Smell, scent, வாசம். (p.) கந்திக்க, inf. To smell, to be fragrant, to yield odor. கந்தியுப்பு, s. A kind of salt extracted from sulphur. 12)

kmuku (p. 95) s. The areca-nut tree, பாக் குமரம், Areca catechu, L. கமுகங்காய்--கமுகம்பழம், s. The fruit of the areca, பாக்கு. கமுகங்குலை--கமுகந்தாறு, s. A spadix or bunch of areca fruit. கமுகஞ்சலாகை, s. Areca laths, கமுகம்பட்டை. கமுகஞ்சோலை, s. A grove of areca trees. கமுகமடல், s. The lower part of the leaf stalk that wraps round the tree. கமுகமுத்து, s. The pearl produced in the areca tree, ஓர்முத்து. கமுகம்பாளை, s. The bud of the areca. கமுகம்பிள்ளை, s. A young areca tree. கமுகம்பூ, s. The flower of the areca. கமுகவலிச்சல், s. Laths of the areca tree. கமுகிலை--கமுகேடு, s. Leaf of the areca tree. கூந்தற்கமுகு, s. A kind of areca, ஓர்கமுகு. 17)

kmukkṭṭu (p. 95) s. The armpit, அக் குள். 18)

kmukkm (p. 95) s. [vul.] Reserve, keeping in secret, குறைவைவெளிப்படுத்தாமை. கமுக்கக்காரன், s. A reserved man. கமுக்கமாயிருக்க, inf. To be reserved. 19) *

kāy (p. 104) க்கிறது, த்தது, க்கும், க்க, v. n. To bear fruit; to yield, produce, form--as fruit, காய்காய்க்க. 2. To form hard bunches, callous parts, knots, warts. excrescence. &c., on the body--as from wounds, walking, using tools, &c., தழும்புண்டாக. 3. to grow callous, காய்ப்புக்காய்க்க. கைகாய்த்தாற்கமுகுகாய்க்கும். If the hands become callous with watering it, the areca will bear fruit; i. e. constant application will produce the intended result. நடந்துநடந்து காலெல்லாம் காய்த்துப்போயிற்று... From continual walking the feet have grown callous. தோள்காய்ந்துப்போயிற்று. The shoulder is become callous by carrying, &c. காய்க்கும்பருவம், s. The period of yielding fruit. 2. Age of child-bearing. காய்த்தமரம், s. A tree that has borne fruit. 2. A tree loaded with fruit. காய்த்தமரங்கல்லெறியுண்ணும். Stones will be thrown at the tree which is loaded with fruit; i. e. parents and persons of wealth, influence and responsibility have many causes for vexation. காய்ப்பு, v. noun. Produce of a tree, &c., a crop of fruit or grain, காய்க்கை. 2. Callosity, callousness, thick skin, தடிப்பு. 3. A scar, தழும்பு. 92)

kiramukam (p. 109) s. Betel-nut tree, கமுகு. Wils p. 256. KRAMUKA. (p.) 83) *

kūkākm (p. 133) s. The betel-nut tree, கமுகு. (M. Dic.) 4) *

kūntl (p. 134) s. [probably an elongation of the Sans. Kuntala, hair.] Any thing long and flowing in detached parts--as tresses, braids, &c., of women's hair பெண்மயிர். 2. A peacock's tail, மயிற்றோகை. 3. A horse's mane, குதிரைப்பிடரிமயிர். 4. The leaves of palmyra, and areca trees, கமுகு பனையிவற்றி னோலை. 5. Jaggery tree, a palm, கூந்தற்பனை. (சது.) 6. [prov.] Cocoa leaf rib, ornamented with tinsel stuck into a soft substance as a decoration; also; young white cocoa leaves, split and hung up as an ornament, கூந்தற்சல்லி. 7. The stems shooting from a bunch of areca-nuts, கமுகங்குலைக்கூந்தல். 8. The hair on an elephant's neck--a short kind of mane, யானைக்கழுத்துமயிர். 9. Filaments, threads, fibres, fringes, பூமுதலியவற் றின்கூந்தல். Note.--அம்மையார்கூந்தல், சவரியார் கூந்தல், நிலக்கூந்தல், மெல்லியார்கூந்தல், are varieties of plants. See these words. கூந்தலாற்ற, inf. To adjust and dry the hair after bathing--as a female. கூந்தல்முடிக்க, inf. To tie up the hair. கூந்தல்விரிக்க, inf. To let the hair hang loose. கூந்தலறுகு, s. A plant, Agrostis. கூந்தற்பாசி, s. An aquatic plant. கூந்தற்பூகம், s. A kind of areca tree, கூந்தற்கமுகு. காட்டுக்கூந்தல், s. A kind of creeping plant, ஓர்கொடி, Evolvulus, L. 8)

kaicci (p. 144) s. Arekanut tree, கமுகு. (Rott.) 34) *

cmpā (p. 164) --சம்பாநெல், s. A superior kind of rice, sown commonly in July and afterwards transplanted, of which there are different varieties, ஓர்நெல். இலுப்பைப்பூச்சம்பா, s. Rice smelling like the flower of the olive tree. ஈர்க்குச்சம்பா, s. A long and slender rice. ஊசிச்சம்பா, s. A short, slender rice. கமுகம்பூச்சம்பா, s. Rice smelling like the areka flower. கருடன்சம்பா, s. Rice of the color of a brahmany kite. குங்குமச்சம்பா, s. A saffron colored rice. குதிரைவாலிச்சம்பா, s. Rice resembling a horse tail. கைவளச்சம்பா, s. Rice of a bright color and pleasant taste. சன்னச்சம்பா, s. As ஈர்க்குச்சம்பா. சிறுகுரும்பைச்சம்பா, s. A fine kind of சம்பா. சீரகச்சம்பா, s. Rice smelling like cumin. செம்பவளச்சம்பா--செம்பாளைச்சம்பா, s. Rice having the color of red coral. சொரிகுரும்பைச்சம்பா--குண்டைச்ச ம்பா, s. As குங்குமச்சம்பா. புழுகுச்சம்பா, s. A fragrant rice. பொங்கற்சம்பா, s. Another kind. மிளகுசம்பா, s. Rice resembling pepper. முத்துச்சம்பா, s. Pearl-like rice. 23)

cingkmukkkāppu (p. 103) s. An arm-ring with a lion's face on the clasp. 3)

cingkam (p. 181) s. A lion. 2. Leo of the Zodiac, சிங்கவிராசி. 3. (fig.) A great, pre-eminent person, &c., உயர்ந்தோன். (c.) W. p. 923. SIMHA. 4. [prov.] The extent of seven lengths, &c., of the stick in the game of கிட்டிபுள்ளு, measured from the place where the புள்ளு falls to the goal, விளையாட்டிலோர ளவு. 5. (R.) A kind of natural arsenic, சர காண்டபாஷாணம். சிங்கக்குட்டி--சிங்கசாபம்--பாலசிங்கம், s. A young line. 2. (fig.) A heroic youth. சிங்கத்தோலுடையோன், s. Vîrabadra, as wearing a lion's skin, வீரபத்திரன். சிங்கநாதம், s. The lion's roar, சிங்கத் தொனி. 2. A warrior's roar, war-hoop, வெற்றியாளர் செய்யுந்தொனி. 3. A kind of musical instrument, ஓர்வாச்சியம். (p.) சிங்கநோக்கு, s. One of the four positions of a rule in a literary work, being both retrospective and prospective--as the lion looks behind and before when it walks, இலக்கணச்சூத்திரநிலை. (நன்.) சிங்கவாகினி, s. A name of Parvati, பார்வதி. 2. Durga, as the lion mounted, துர்க்கை. சிங்கமுகக்காப்பு, s. (com. சிங்கமுகத் தோடா.) Bracelets with a lion's face engraved on. See under காப்பு. சிங்கமுகப்பல்லக்கு, s. A palankeen with the face of a lion. சிங்கவேறு, s. A he-lion, ஆண்சிங்கம். 2. (fig.) A hero, வீரன். (p.) சிங்காசனம்--சிங்காதனம்--சிம்மாசனம், s. A throne supported by carved lions. சிங்கத்திசை--சிங்கராசித்திசை, s. South, தெற்கு. (Used in augury.) ஆண்பிள்ளைச்சிங்கம், s. A hero, See under ஆண். இராசசிங்கம், s. A royal lion, a great, and valiant king. சிங்கப்பட்டம், s. [prov.] A little, being an epithet of சிங்கம், chiefly among Vellalas. சிங்கப்பல், s. A snag-tooth, குட்டிப் பல். சிங்கங்கீற, inf. [prov.] To record the number of சிங்கம் in the play. சிங்கமடிக்க, inf. To toss up and strike the beat in the play of கிட்டிபுள்ளு. 55) *

tāṟu (p. 236) s. [in combin. தாற்று.] Bunch, cluster of the plantain, date, areca and some other fruits, வாழைகமுகுமுதலியவற்றின் குலை. 2. An ox-goad; a kind of weapon, இருப்புமுள். (c.) 3. Elephant-goad, அங்குசம். 4. [improp. for தார்.] Weaver's bobbin or spool. 5. String ends of a bow, the notch, விற்குதை. 6. (Eng.) Tar, pitch, கீல். (limited.) 7. Measure of land, degree, quantity, limit, அளவு. தாறுக்கண்டு, s. Weaver's shuttle. தாறுசுற்ற, inf. To wind yarn. தாறுதாறாய்கிழிக்க, inf. To tear in shreds. தாறுபாய்ச்ச, inf. To wear a cloth with the inner corner carried between the legs, and tucked in behind. (c.) தாற்றுக்கதிர், s. Clustered corn cars. தாற்றுக்கோல், s. A goad used to drive oxen when ploughing; sometimes, தாறுக் குச்சி. 2. An elephant goad, அங்குசம். 7)

tīvu (p. 244) s. An island, கடலிடைக்குறை. 2. (for தீபம்.) Any one of the seven islands, or continents, supposed to form the world in which we dwell. They are most of them; 1. நாவலந்தீவு, the continent on which we live, from the நாவல் or சம்பு tree, said to abound in it, south of மகாமேரு. 2. இறலித்தீவு, the next adjacent circumambient continent, named from that species of fig tree, Ficus. L. 3. குசைத்தீவு. named from குசை or Darb`ha grass. 4. கிர வுஞ்சம், from the bird, அன்றில், inhabiting it. 5. புட்கரத்தீவு, from the lotus, said to be there. 6. தெங்கந்தீவு, as having many cocoa-nuttrees. 7. கமுகந்தீவு, abounding in the areca. In Sanscrit, Jambu, Kusa, Plaksha, Salmali, Krauncha, Saka, and Pushkara. து துப்பு, v. noun. Provisions, food, உணவு. 2. Experience, enjoyment, fruition, fruit of former deeds, அனுபவம். 3. Drink, beverage, பானம். துப்பார்க்குத்துப்பாயதுப்பாக்கி. Furnishing agreeable articles of food to those who eat. குறள். 21)

tukkam (p. 245) s. Sorrow, distress, grief, sadness, regret, dejection, விசனம். 2. Pain, anguish especially of the mind, உபத்திரவம். (c.) W. p. 413. DUHKHA. 3. Hell, நரகம். 4. Defect, fault, natural or moral, குற்றம்.-Note. துக்கத்திரயம், three species of sorrow are mentioned, for which see தாபத்திரயம். துக்கஉடுப்பு, s. A morning dress. துக்ககன், s. One who is sad, one who is of a melancholy temper. (R.) துக்கக்காரன், s. A mourner. துக்கக்கோலம், s. A morning state. துக்கங்கொண்டாட--துக்கங்காக்க, inf. To mourn, express sorrow by exterior marks, to lament. துக்கசாகரம், s. A sea of grief. துக்கசாகரத்தில்முழுகினான். He is overwhelmed with grief. துக்கநிவாரணம்--துக்கநிவிர்த்தி, s. Comfort, removal of affliction. துக்கமாயிருக்க, inf. To be sorrowful. துக்கமுகம், s. A sorrowful, dejected, down-east countenance. துக்கராகம், s. A mournful tune. துக்கவீடு, s. A house of morning, a funeral house. 2)