ilayam (p. 53) s. Death, destruction, சா வு. 2. Absorption, transformation, involution, reduction of one element into another --as of earth into water; water into fire; fire into air; and air into ether, அடங்குகை. (See ஒடுக்கம்.) 3. Concealment, disappearance, ஒளிப்பு. 4. Dissolution, fusion, கரைவு. 5. Dancing, a kind of dance, கூத்தின்விகற்பம். Wils. p. 717.LAYA. (p.) இலயந்தப்பிப்போயிற்று. Destruction or loss is evaded. இலயகாலம், s. Time of destruction, end of the world. இலயக்கியானம்--இலயைக்கியான ம், s. The knowledge or science of beating drums, cymbals and other instrumental accompaniments, சங்கீதசுரக்கியானம். இலயஸ்தானம், s. The primitive of the evolved forms of nature, and of the transformations or assumed appearances of deity, into which they all become at last resolved, ஒடுங்குமிடம். இலயமாக, inf. To perish, to be destroyed. உற்பத்திஸ்திதிலயம், s. Creation, preservation and destruction. சீவலயம், s. Destruction of animated nature. சீவலயமானகாரியம், s. A destructive event. 38)

krai (p. 96) s. The natural bank, or shore of a sea, river, tank, &c., கடல்முதலியவற்றின் கரை. 2. Border, extremity of a field, &c., வயல்வரம்பு. 3. Border, edge of a cloth, &c., சீலையின்விளிம்பு. 4. Boundary, limit, எல்லை. (தத். 1.) 5. End, முடிவு. 6. (p.) Word, speech, வார்த்தை. கரைகடக்க, inf. To overflow its bank--used of a tank or river. கரைகட்ட, inf. To make a bank. 2. To make the selvedge of cloth. கரைகட்டுப்பட்டாடை, s. A silk cloths for women with colored borders. கரைகாண, inf. To see the end, to reach the destined port. 2. To understand a book, science, &c., thoroughly. கரைகண்டவன், s. One who is skilled in business. கரைகாணாதது, appel. noun. That which is inexplorable, incomprehensible, unascertainable. கரைகாணாப்பேரொளி, s. The infinitely great light; i. e. God. கரைக்கல்லோலம், s. The sponge, கடற்பாசி. கரைக்காற்று, s. Breeze on the sea-shore, long-shore wind. கரைக்கேற்றபங்கு--கரைக்கேற்ற வீதம்--கரைக்கொத்தவிழுக்காடு, s. Land apportioned to the respective householders in a village. கரைதுறை, s. A landing place. 2. The end, முடிவு. கரைதுறைகாவற்காரன், s. A tidewaiter. 2. A master attendant. கரைபட, inf. To be divided by lots. (Besch.) கரைபிடிக்க, inf. To arrive at a port, &c., கரையடைய. கரைபிடித்தோட, inf. To sail coastwise. கரைபுரள, inf. To overflow, as a river. கரைபோட, inf. To cast lots. 2. To divide land. 3. To erect a bank to a tank. கரைப்பட, inf. To get to shore-as a vessel, to make the store. ஆற்றுக்கக்கரைப்பட்டுவிட்டார்கள். They have gone to the other side of the river. கரைப்படுத்த, inf. To convey to the shore. 2. To land one on the shores of bliss--the office of a Guru or spiritual guide. கரைப்பாதை--கரைவழி, s. Journeying by land, land travel. கரைப்போக்கு, s. The sea-coast, கரையோரம், 2. A way by land, கரைவழி. 3. [vul.] A bastard gem, போலிமணி. 4. vul. Any thing base or inferior, இழி வானது. கரைப்்போக்குக்கல்--கரைப்போக் குப்பொடி, s. A bastard gem found in alluvial soil. கரைப்போக்குமனிதன், s. The same as அநுலோமன். கரையடுக்க, inf. To get near the shore, கரையைக்கிட்ட. 2. To become near --as the shore, கரைகிட்ட. கரையார், s. A respectable caste of fishermen, வலைஞர். கரையாளன், s. One of the proprietors of a village. கரையிட, inf. To assign portions of land to be cultivated. கரையேற--கரைசேர, inf. To get ashore, to land, to be landed, கரையைய டைய. 2. To be rescued from the sea of transmigrations, to be saved, நற்கதியடை ய. 3. To attain an object of desire, விரும்பியதடைய. 4. To rise from distress, sickness, indigent circumstances, &c., to be re-established in life, to become thrifty after poverty, or embarrassment, வருத்தத்தினின்றுநீங்க. 5. To get well married--as a poor girl, வாழ்வடைய. கரையேற்ற, inf. To save, rescue, restore, redeem, கதியிற் சேர்க்க. 2. To raise one from indigence, reinstate, or reestablish one in good circumstances, துன் பத்தினின்றுநீக்க. 3. To emancipate from births, பிறவியொழிக்க. 4. To marry and settle a destitute girl,விவாகம்பெறச்செய்ய. கரையேற்றம், v. noun Salvation, rescue, deliverance, either from temporal, or eternal evils, தியடைகை. 2. Attainment of a desired good, விரும்பியதடை கை. 3. Establishment in, or a restoration, to prosperous circumstances after poverty, துன்பத்தினின்றுநீங்குகை. 4. The marriage of a destitute girl, விவாகப்பேற டைகை. 5. The final deliverance of the soul, பிறவியொழிகை. ஒருகாலத்திலுங்கரையேற்றமில்லாதநரகத்திற்கி டப்பான். He will lie in hell from which there is no possibility of escape. கரையோரம், s. Coast, brink, edge of the shore or bank. கரையோரத்திலேபோக, inf. To go along shore. கரைவலை, s. [prov.] A drag-net, a draw-net. கரைவலைக்காரர், s. Persons who fish with the drag-net. கரைவலைத்தோணி, s. A dhoney for fishing with a drag-net. கரைவலையிழுக்க, inf. To drag a net in fishing. கரைவழி, s. A road along the shore. கரைவழித்தீர்வை, s. Land custom. கரைவழித்தீர்வைச்சாவடி, s. Land custom house. கரைவாடை, s. North-west wind. கரைவீதம், s. The same as கரைக் கேற்றபங்கு. செய்கரை, s. A balk or small causeway in a field of rice, corn, குரம்பு. 175)

krai (p. 96) கிறது, ந்தது, யும், ய v. n. To dissolve, melt--as salt, sugar, &c.; to be macerated in water, reduced to a liquid or slime; to relax in consistency by moisture, கரைந்துபோக. 2. To waste away as earth by rain, &c., to be washed away, மண்கரைய. 3. To be emaciated--as the body, இளைக்க. 4. To sound, make a noise, பெரிதொலிக்க. 5. To weep, cry-as a child, whine, cry aloud, அழ. 6. To call, shout, அழைக்க. 7. To tell, speak, சொல்ல. 8. To be over-ripe --as fruits, to be well ripe, become mellow, பழம்பதனழிய. அவன்கையிலிருந்தபணமெல்லாங்கரைந்துபோயிற்று. The money he had is all wasted away. கனமழைபெய்ததினாலேசுவரெல்லாங்கரைந்துபோ யிற்று. The whole wall has been washed away by the heavy rain. மகன்பட்டதைக்கண்டுமனங்கரைந்துநொந்தான்..... When he saw the sufferings of his son, he pined away through grief. கட்டிகரைந்துபோயிற்று. The tumor is reduced by external applications. ஈறுகரைகின்றது. The gum is wasting away. கரைகன்று, s. A slink calf. கரைகுட்டி, s. A slink production. கரைந்தபழம், s. A mellow ripe fruit. கரையப்பாடம்பண்ண, inf. To learn--as a lesson, &c., perfectly. சரீரங்கரைந்துபோக, inf. To waste --as the body, to be emaciated. செல்வங்கரைந்துபோக, inf. To waste--as riches. கரைதல், v. noun. Dissolution, melting. 2. Calling, அழைத்தல். 3. A clamor, ஆரவாரம். 4. Pity, இரங்கல். 5. Sounding, ஒலித்தல். 6. Speech, சொல்லு தல். 7. A great cry, பேரொலி. கரையல், v.noun. Melting, dissolving, dissolution, solution, solvency, கரைதல். 2. Any thing dissolved, emaciated, reduced, &c., கரைந்தது. கரையல்நூல், v. noun. Loose yarn that easily parts. கரையற்பனங்கட்டி, s. Jaggary softened by damp. கரைவு, v. noun. Dissolving, tenderness of mind. 176)

crkkrai (p. 169) s. [com. சக்கரை.] Sugar; a moist or clayed sugar, கரும்பின்கட்டி. W. p. 833. S'ARKARA. கண்டசர்க்கரை, s. Sugar-candy. சீனாச்சர்க்கரை, s. White, soft sugar. நாட்டுச்சர்க்கரை, s. Country sugar. சர்க்கரைக்கட்டி, s. A lump of coarse sugar. சர்க்கரைப்பாகு, s. Treacle, molasses of sugar. சர்க்கரைக்கொம்மட்டி, s. The water melon. See கொம்மட்டி. சர்க்கரைநாரத்தை, s. A kind of orange. சர்க்கரைப்பூசுணி, s. Sweet gourd, pumpkin. Cucurbita Pepo, Roxb. சர்க்கரைவள்ளி, s. A sweet potatoe plant. See வள்ளி. சர்க்கரைவர்த்தி, s. A plant, ஓர்பூடு. Chenopodium album. சர்க்கரைக்கஞ்சி, s. [loc.] Sugared gruel. (fig.) sugared words, deceit. சர்க்கரைக்கஞ்சிவார்த்தல், v. noun. Deceiving by sugared words. சர்க்கரைப்பேச்சு, s. Sweet words, flattery. சர்க்கரைப்பொங்கல்--சர்க்கரையமுது, s. One of the சித்திரான்னம், or kinds of boiled rice. சர்க்கரைவழங்க, inf. To bestow presents of sugar--as a token of rejoicing on the birth of a child, &c. (c.) சர்க்கரைப்பூப்பந்தலிலே தேன்மாரி பொழிந்தாற் போல. Like the raining of honey on a pandal of sugar, i. e. highly agreeable oratory, or fluent, pleasant speech. 2)

cīṉi (p. 191) s. Sugar, China-sugar, சீனிச்சர்க்க ரை; [ex சீனம et இ, the termination.] சீனிக்கிழங்கு, s. [prov.] Sweet potatoes, சருக்கரைவள்ளிக்கிழங்கு. சீனிமிளகாய், s. [prov.] A kind of sweet chillies. 57)

tkrai (p. 219) s. A plant, the fetid leaves of which form a drug, oval leafed Cassia, ஓர்செடி, Cassia tora. L. This includes four varieties--as கருந்தகரை, காட்டுத்தகரை, பன்றித்தகரை, வெண்டகரை, which see. தகரம்விரை--தகரைவிரை, s. The medicinal seed of the தகரை. 14)

nkācu (p. 266) s. (Hind.) Fine work, நுண்ணி யசெய்கை. நகாசுதீர, inf. To complete the work with நகாசுவேலை. நகாசுவேலை, s. Exquisite workmanship; that which is shining or dazzling. Compare போகரைவேலை. 5) *

mlai (p. 346) s. Hill, mountain, பருவதம். 2. Rock, கற்றிடர். [Compare மலயம்.] (c.) 3. A word of comparison, உவமைச்சொல், as சந்திரன்மலைமுகம், a face like the moon.-Note. There are eight principal mountains, in Jambu Dwipa, and seven in India, &c. See கிரி and சத்தகுலாசலம். மலைபோல்வந்ததுபனிபோற்போயிற்று. It came as a mountain and went as the dew. மலங்காடு, s. A mountainous region. மலைகலக்கி, appel. n. A plant, Adiantum caudatum. மலைக்கடுகு, s. The hill-mustard. மலைக்கற்றாழை, s. Mountain கற்றாழை. மலைக்குகை, s. A mountain-cavern. மலைக்குக்குறுப்பான், appel. n. A large kind of bird, the mountain-burbet, ஓர்புள். மலைகல்லிஎலிபிடிக்க. See கல்லு, v. மலைக்குடவு, s. A recess between two ridges or knolls. மலைச்சர்க்கரைவள்ளி, s. A kind of winding sweet potato-plant, Jatropha manihot, or Cassada. மலைச்சாரை, s. [com. மலஞ்சாரை.] A large rat-snake. See சாரை. மலைச்சாரல், s. The sides or foot of a mountain. 2. A cold wind, or rain from hills, சாரற்காற்று. (Beschi.) மலைச்சார்பு--மலைச்சார்வு--மலைச்சார், s. A mountainous tract. See சார், v. (சது.) மலைதாங்கி, appel. n. A plant, Sida lanceolata.--Note. The root is used with ginger for bowel complaints, and intermittent fever. மலைத்தும்பை, s. A plant, Phlomis biflora. மலைத்துவரை, s. A variety of lentil, Pigeon-pea, dholl. See துவரை. மலைத்தேங்காய், s. F&oe;tid sterculia. மலைநாடு--மலையமாநாடு, s. [poet. மலாடு.] The malayalim country, மலையாளம். மலைநாடன், s. A king of the Sera race as ruling a mountainous country. மலைநாரத்தை, s. Mountain-orange. மலைநெல், s. A kind of rice. மலைபடுதிரவியம், s. Mountainous productions; one of the five sources of riches. See திரவியம். மலைபோல்வர, inf. To come like a mountain--used respectfully to persons of rank, honor or power. மலைப்பக்கம், s. The side of a mount. மலைப்பச்சை, s. A plant, ஓர்பூடு. 2. A tree, as தமாலம். மலைப்பருத்தி, s. [com. மலம்பருத்தி.] Hill-cotton. See பருத்தி. மலைப்பாம்பு, s. [com. மலம்பாம்பு.] A large mountain-snake. மலைப்பிஞ்சு, [com. மலம்பிஞ்சு.] Small stones found in boiled rice, &c., in cant. மலைப்புறம், s. The adjacent parts of a mountain. மலைமகள்--மலைமடந்தை, s. Parvati, as பருவதவர்த்தனி. (சது.) மலைமல்லிகை, s. A species of மல்லிகை, Millingtonia hortensis. மலைமுழை--மலைமுழைஞ்சு--மலைப்பாழி, s. A mountain-cave, மலைக்குகை. (p.) மலைமுள்ளங்கி, s. A plant, ஓர்பூடு, Ornithogal Gadense. (Rott.) மலையகராதி, s. Botanical dictionary. மலையடி--மலையடிவாரம், s. The foot of a hill. மலையணில், s. A mountain-squirrel. மலையத்தி, s. A species of அத்தி. மலையமான், s. Any king of the Sera race, சேரன். (சது.) மலையமான்கூட்டம். A tribe or colony from the Sera country. மலையம், s. Summit of a mountain, ம லையுச்சி. 2. Lute of a hilly district, குறிஞ் சியாழ். (சது.) 3. See மலை, v. மலையரசன்--மலையரையன், s. The Himalaya as king of mountains, இமயம். மலையரண், s. Mountains, as a defence. See அரண். மலையருவி, s. A mountain torrent. மலையன், s. One of the third class of liberal princes. See வள்ளல். 2. Any king of the Sera race, சேரன். 3. The chief of the hilly country, குறிஞ்சிநிலத்தலைவன். மலையன்சாமை, s. A species of சாமை grain. மலையாடு, s. A mountain-sheep, as வரையாடு. மலையாமணக்கு, s. A tree. See ஆம ணக்கு. மலையாரம், s. Sandal-wood, சந்தனம். மலையாமி, s. The Malayalim language, மலையாளபாஷை. மலையாளம்--மலையாழம், s. The Malayalim country. மலையாளபகவதி. Durga, துர்க்கை. மலையாளி, s. A native of Malayalim. 2. As மலையான். மலையான், s. [pl. மலையார்.] A mountaineer. மலையிருவேலி, s. A hilly grass, as சை லகம். மலையீஞ்சு--மலையீந்து, s. A species of ஈந்து. 2. (R.) A hill-date, whose bark is used in distilling spirituous liquors, as that of the வேல் tree. மலைவருணனை, s. Description of a mountain, மலையைவர்ணித்தல். (p.) மலைவாணர்--மலைவாழ்நர், s. [pl.] Mountaineers, as மலையார். (p.) மலைவீரியம், s. Green vitriol, as அன்ன பேதி. மலைவேம்பு, s. A beautiful tree, Persian Lilac. Milia Azidarachta. 10)

vlai (p. 378) s. Net, trammel.--Of nets are கயி ற்றுவலை, large sea-nets; கரைவலை, a draw-net; வீச்சுவலை, casting net. வலைகாரர், s. [pl.] Fishermen. வலைக்குணுக்கு, s. Metal-weights on the lower edge of a net. வலைபோட--வலையெறிய--வலைவீச, inf. To cast a net, as a fisherman, &c. வலைப்பட, inf. To be ensnared, caught in a net; to run a risk; to be endangered. (சது.) வலைப்பூச்சி, s. the spider. வலையர், s. [sing. வலையன், fem. வலைச்சி.] Inhabitants of villages near the sea, பரத வன். 2. Fishermen. 3. [southern usage.] A tribe of people who use nets in the chase, when hunting beasts. வலையால்முற்றுண்பான்வலையன். The fisherman lives by fishing. வலையன்சாமை, s. A kind of சாமை, grain. 5) *

vaḷḷi (p. 380) s. A plant, Convolvulus Batatas, ஓர்கொடி. 2. A winding plant, Dioscorea sativa, படர்கொடி, W. p. 742. VALLI. 3. A ratan-shield, பிரப்பங்கேடகம். 4. A jewel, ஆபரணம். 5. A kind of play, a dance, ஓர்கூத்து. 6. A bracelet, கைவளை. (சது.) 7. Valli. a name of a consort of Subramanya.--Note. Of வள்ளி, winding plant, are different varieties, காட்டுக்காய் வள்ளி-காட்டுச்சீரகவள்ளி-காட்டுவள்ளி, Dioscorea bulbifera; சிறுவள்ளி, Dioscorea aculcata; சர்க்கரைவள்ளி, sweet potatoe; செவ்வள்ளி. Dioscorea var; பெருவள்ளி, the yam, Dioscorea alata; மலைச்சக்கரவள்ளி--ஆள்வள்ளி, the Tapioca plant; வெற்றிலைவள்ளி, காய்வள்ளி, another variety; கர்ப்பூரவள்ளி, thick leaved Lavender. வள்ளிக்கிழங்கு, s. The sweet potato. வள்ளிமணாளன், s. The younger son of Siva and husband of வள்ளி, முருகன். வள்ளியம்மை, s. See வள்ளி, 7. 2. A Hindu proper name. 3)

vẕngku (p. 379) கிறேன், வழங்கினேன், வேன், வழங்க, v. n. To be accustomed, to practise, to be in use; to pass current, as money or words, வழக்கமாக. 2. (p.) To proceed in a suit; to advance, செல்ல. (Ell. 43.) 3. To walk about, உலாவ. 4. v. a. To give, to distribute, நய. 5. To speak, சொல்ல 6. To direct, நடத்த. 7. To use. அவனுக்குக்கைகால்வழங்காது. He is unable to use his hand or foot. இந்தச்சொல்அங்கேவழங்குகிறதா. Is this word used there? வாய்க்குவழங்காதகறி. Unpalatable curry. சர்க்கரைவழங்கினான். He distributed sugar. வழங்குமின். Ye give. (p.) வழங்காதசொல், s. A word not in use. வழங்காதவன், appel. n. neg. A miser, a worthless man. வழங்கி, appel. n. [masc. or fem. (lit.) one who exchanges.] A pimp, one who prostitutes his own wife; a harlot for money. 15)

vāru (p. 385) கிறேன், வாரினேன், வேன், வார, v. a. To take up by the handful; to remove people in great numbers out of the world, திரளாகக்கொண்டுபோக. 2. To carry off, கவர. 3. To take or gather, சேர்த்துக்கொ ள்ள. 4. To steal, திருட. 5. To cast up, as a wave of the sea, or the current of a river, வரன்ற. 6. To shave a palmyra-leaf, for writing, ஓலைவார. 7. To comb the hair, மயிர்சீவ; [from Sa. Vru.]--Note. In the last two meanings, the past tense may be also வார்ந்தேன். இதைவாரிப்போடு.... Take away this. 2. Throw sand or earth. பேதிஅனேகரைவாரிக்கொண்டுபோனது. Cholera has taken away many. வாரியடிக்கிறகாற்று.... A wind that blows things away. வாரியிறைக்க, inf. To scatter abroad. 2. [met.] To give liberally. வாருகோல், s. A broom; a rake, துடைப்பம். வாரெழுத்தாணி, s. A kind of style, or iron-pen. வாரல்--வாருதல், v. noun. Gathering; carrying off; thieving; combing, &c. 37) *